ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4171
ในเวลานี้ กู้ชิวอี๋ซึ่งนั่งอยู่บนเครื่องบิน มองดูยาเม็ดที่ปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งในกล่องพลาสติกสีขาวซึ่งอยู่ในมือของตน ในใจทั้งรู้สึกตื่นเต้นและยินดี
แม้เธอจะรู้ว่าตนไม่ควรรู้สึกแบบนี้ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แต่เธอกลับไม่สามารถควบคุมหัวใจตัวเองได้เลย
นั่นเพราะเย่เฉินให้ตนไปยังบ้านของตายายของเขาในฐานะคู่หมั้น!
สิ่งนี้ ในสายตาของกู้ชิวอี๋ นี่คือการยอมรับของเย่เฉินที่มีต่อเธอ
เมื่อเทียบกับคำพูดที่คลุมเครือก่อนหน้านี้ ท่าทีของเย่เฉินในครั้งนี้ ในความเห็นของเธอ ถือว่าก้าวหน้าไปอย่างมาก!
อย่างไรก็ตาม กู้ชิวอี๋กลับไม่รู้ว่า เหตุผลที่เย่เฉินให้เธอไปยังตระกูลอานในฐานะคู่หมั้นนั้น ตั้งอยู่บนสมมติฐานที่ว่ากู้ชิวอี๋ยังหาตัวเขาไม่พบ
กู้ชิวอี๋แต่เดิมก็มีหมั้นหมายกับตนเองอยู่ ดังนั้นการมาเยี่ยมเยียนตระกูลอานในฐานะคู่หมั้นของเธอจึงถือว่าเป็นเรื่องที่เหมาะสมพอดี
แต่เขานึกไม่ถึงเลยว่า เรื่องนี้ จะกลายเป็นขวัญกำลังใจครั้งใหญ่ให้กับกู้ชิวอี๋
……
ในตอนเย็น
เครื่องบินของอานโฉงชิวลงจอดบนรันเวย์ส่วนตัวของคฤหาสน์ในเขตชานเมืองลอสแองเจลิส
ที่นี่ คือคฤหาสน์ของตระกูลอานในลอสแองเจลิส
คฤหาสน์ทั้งหมดไม่เพียงแต่ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่เท่านั้น แต่ยังมีทางวิ่งส่วนตัวสามทาง รวมถึงโรงเก็บเครื่องบินขนาดใหญ่และขนาดกลางอีกหลายแห่ง และยังมีเครื่องบินส่วนตัวอย่างน้อย 5 ลำซึ่งมีขนาดต่างกันจอดอยู่ที่นี่
เมื่อประตูห้องโดยสารเปิดออก อานโฉงชิวก็วิ่งลงมาอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นอานโยวโยวยืนอยู่ด้านล่างด้วยดวงตาสีแดงก่ำ เขาก็รีบพุ่งเข้าไปถามว่า "โยวโยว พ่อเป็นอย่างไรบ้าง?"
อานโยวโยวยังน้ำตานองหน้า เธอใช้มือข้างหนึ่งเช็ดมัน อีกด้านหนึ่งสะอื้นไห้ "อาการของพ่อแย่มาก หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว หงเทียนซือมาพร้อมกับยาต่ออายุ แต่หลังจากกินเข้าไปพ่อก็ยังอาการไม่ดีขึ้น หมอบอกว่าตัวบ่งชี้ของพ่อยังคงแย่ลงเรื่อยๆและอาจผ่านคืนนี้ไปไม่ได้...หงเทียนซือเอ่ยว่าอาการของพ่อยังรุนแรงเกินไป ถ้าก่อนหน้านี้เขากินยาต่ออายุเข้าไปก่อน บางทีอาจได้ผลอยู่บ้าง…”
อานโฉงชิวด่าลั่น “ยาต่ออายุ ยาต่ออายุ! หากไม่สามารถต่ออายุชีวิตได้แล้วจะเรียกมันว่ายาต่ออายุไปทำบ้าบออะไร! หงเทียนซือนั่น ไร้ประโยชน์แบบนี้ก็เท่ากับเป็นพวกคนหลอกลวงไม่ใช่หรือไง?!”
อานโยวโยวรีบพูด "พี่ใหญ่ หงเทียนซือเองก็มีความหวังดี เดิมทีเขาวางแผนที่จะเก็บตัวเป็นเวลาห้าปี แต่นี่ยังเหลืออีกห้าเดือนเขาก็ออกมาแล้ว แม่ส่งคนไปเชิญเขามา เมื่อเขารู้เรื่องเขาก็รีบมาที่นี่ทันที ยิ่งไปกว่านั้น ยาต่อชีวิตนั่นยังเป็นสมบัติของลัทธิเต๋า และในตอนนั้นมีการสืบทอดกันมาเพียงแค่สามเม็ดเท่านั้น หงเทียนซือเองก็เหลือแค่เพียงเม็ดเดียว ก่อนหน้านี้มีคนยินดีจะจ่ายเงินหลายร้อยล้านเพื่อซื้อมัน แต่เขาก็ไม่ได้ขายมันไป มาวันนี้เขากลับไม่รีรอที่จะเอามันให้พ่อกิน...”
อานโฉงชิวเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “ของบ้าๆนั่นไม่อาจเทียบได้กับหนึ่งในหมื่นของยาอายุวัฒนะ ยังจะเป็นสมบัติของลัทธิเต๋าอะไรกัน พูดออกมาได้หน้าไม่อาย!”
พูดจบเขาก็โบกมืออย่างฟุ้งซ่าน "ช่างเถอะช่างเถอะ ไม่พูดถึงมันแล้ว พ่ออยู่ที่ไหน พาฉันไป!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...