หลี่ญ่าหลินในฐานะที่เป็นนักสืบชาวจีนระดับสูงในนิวยอร์ก เขานั้นคุ้นเคยกับเฟ่ยเจี้ยนจงเป็นอย่างดี
นอกจากนี้ เขาก็ยังรู้เรื่องราวการต่อสู้แย่งชิงอำนาจภายในก่อนหน้านี้ของตระกูลเฟ่ยอีกด้วย เขารู้ว่าเฟ่ยเจี้ยนจงถูกแย่งชิงอำนาจไปโดยเฟ่ยซานไห่ลูกชายของเขา และได้ยินมาว่าเฟ่ยซานไห่กำลังส่งสายลับออกไปทุกที่เพื่อซื้อค่าหัวของเฟ่ยเจี้ยนจง
อย่างไรก็ตาม เขาไม่คาดคิดว่า ในเวลานี้ เฟ่ยเจี้ยนจงจะกำลังนั่งข้างเฟ่ยซานไห่อย่างสงบสุขได้
นี่ทำให้เขาคิดไม่ออกไปชั่วขณะว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
เวลานี้เฟ่ยเจี้ยนจงประสานมือทักทายให้หลี่ญ่าหลินน้อยๆและกล่าวว่า "ขอบคุณสำหรับความกังวลของนักสืบหลี่ ผมเพิ่งกลับมาวันนี้"
พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่เฟ่ยเข่อซินที่อยู่ข้างๆเขาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "นักสืบหลี่ ขอแนะนำคุณให้รู้จักกับหลานสาวคนโปรดของผม เฟ่ยเข่อซิน ไม่ทราบว่าคุณทั้งสองเคยพบกันมาก่อนหรือไม่"
หลี่ญ่าหลินมองไปที่ เฟ่ยเข่อซินและกล่าวอย่างสุภาพว่า "สวัสดีคุณหนูเฟ่ย พวกเราเคยเจอกันมาแล้วหลายงาน แต่ยังไม่เคยมีโอกาสได้พูดคุยกัน"
เฟ่ยเข่อซินเองก็กล่าวด้วยความเคารพอย่างยิ่ง "นักสืบหลี่ ฉันเองก็เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับคุณมานานแล้ว แต่ไม่เคยมีโอกาสได้พบคุณเลย"
ในเวลานี้ เฟ่ยเจี้ยนจงเอ่ยปากว่ากล่าวว่า "นักสืบหลี่ ตอนนี้เข่อซินได้กลายเป็นผู้นำคนใหม่ของตระกูลเฟ่ยอย่างเป็นทางการแล้ว ในอนาคตตระกูลเฟ่ยจะขึ้นอยู่กับเธอเพียงคนเดียว ดังนั้นหากคุณมีเรื่องอะไร สามารถพูดคุยกับเธอได้โดยตรง”
เมื่อได้ยินแบบนี้ หลี่ญ่าหลินก็ยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก
เฟ่ยเจี้ยนจงกลับมาสหรัฐอเมริกาอย่างปลอดภัย แค่เรื่องนี้ก็ทำให้เขาประหลาดใจมากอยู่แล้ว ในความเห็นของเขา ในเมื่อเฟ่ยซานไห่ประสบความสำเร็จในการยึดอำนาจแล้ว อย่างนั้นเขาก็มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะทำให้เฟ่ยเจี้ยนจงไม่สามารถกลับมาสหรัฐอเมริกาทั้งเป็นได้
ดังนั้น การกลับมาของเฟ่ยเจี้ยนจงจึงเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ อีกทั้งการที่เฟ่ยซานไห่สละตำแหน่งผู้นำตระกูลที่คว้ามาได้อย่างยากลำบากไปให้เฟ่ยเข่อซิน ก็ยิ่งทำให้เรื่องนี้ประหลาดยิ่งขึ้นไปอีก
ลองนึกดูว่า ใครกันจะโง่เง่าถึงยอมสละอำนาจใหญ่โตที่เพิ่งคว้าเอาไว้ได้ไม่นานไปให้คนอื่นอย่างง่ายดาย?
เฟ่ยซานไห่พูดด้วยความอึดอัด "เรื่องนี้...พูดตามตรงนะนักสืบหลี่ ในใจผมไม่มีเบาะแสอะไรเลยสักนิด..."
หลี่ญ่าหลินคิดตามสัญชาตญาณว่า เฟ่ยซานไห่จะต้องไม่ได้บอกความจริงกับตัวเองแน่ อย่างไรก็ตาม ต่อหน้าเฟ่ยเจี้ยนจงและ เฟ่ยเข่อซิน เขาเองก็ไม่ง่ายที่จะพูดออกไปตรงๆ ดังนั้นเขาจึงถามว่า "คุณเฟ่ย อย่างนั้นคุณได้เตรียมเงินดิจิทัลไว้ให้ผู้ลักพาตัวเพื่อช่วยเหลือเขาแล้วหรือยัง?"
เฟ่ยซานไห่พูดด้วยความอึดอัด "เรื่องนี่...คุณนักสืบหลี่... ตอนนี้เรื่องเล็กเรื่องใหญ่ล้วนเป็นหลานสาวของฉันเข่อซินที่รับผิดชอบ เรื่องนี้คุณควรถามเธอดีกว่า..."
หลี่ญ่าหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็หันหน้าไปหาเฟ่ยเข่อซินและถามว่า "คุณหนูเฟ่ย ในเมื่อคุณเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ย อย่างนั้นไม่ทราบว่าคุณจะจัดการกับเรื่องการลักพาตัวเฟ่ยฮ่าวหยางอย่างไร?"
เฟ่ยเข่อซินกำลังคำนวณเวลา เธอคิดว่าเย่เฉินน่าจะให้คนเผยแพร่วิดีโอเหล่านั้นออกไปก่อนในเร็วๆนี้ ดังนั้นตนเองจึงยังไม่สามารถเปิดเผยพิรุธใดๆ ต่อหน้าหลี่ญ่าหลิน ได้
ดังนั้นเธอจึงพูดกับหลี่ญ่าหลิน ด้วยใบหน้าที่แน่วแน่ "นักสืบหลี่ แม้ว่าฮ่าวหยางจะแก่กว่าฉันเพียงเล็กน้อย แต่เขาเป็นถึงหลานชายคนโตของฉัน อีกทั้งยังเป็นลูกชายคนโตและหลานชายของตระกูลเฟ่ยเช่นกัน แน่นอนว่าพวกเราจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยเขากลับมา ดังนั้นฉันจึงหวังว่าตำรวจจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อช่วยเขาให้รอดพ้นจากการลักพาตัว...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...