เมื่อเห็นว่าเวลาใกล้จะแปดโมงเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็พูดกับเฟ่ยเข่อซินอย่างไม่สบายใจ:"เข่อซิน……ถ้างั้นเดี๋ยวฉันไม่ขึ้นไปจะดีกว่า……"
เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างเด็ดขาด:"งานแถลงข่าววันนี้ พวกเราทั้งสี่คน ห้ามหายสักคน!"
เฟ่ยเสวปิงพูดด้วยความตื่นตระหนก:"ฉันเกรงว่าเดี๋ยวพอฉันปรากฏตัว ก็จะทำให้ฝูงชนโกรธเคืองทันที ถ้ามันส่งผลกระทบกับจังหวะการแถลงข่าวของเธอ คงจะเป็นปัญหาใหญ่……"
"ไม่เป็นไร"เฟ่ยเข่อซินพูดแบบไม่เหลือหนทาง:"หลังจากที่คุณกับลุงใหญ่และคุณปู่ขึ้นเวทีแล้ว ไม่ต้องพูดอะไรหรือทำอะไรทั้งนั้น หนูจะพูดเองคนเดียว พวกคุณแค่ต้องขอโทษตามหนู และโค้งคำนับตามหนูก็พอแล้ว"
เฟ่นเสวปิงยังอยากจะพูดอะไรอีก เฟ่ยเจี้ยนจงที่อยู้ข้างๆ ตะโกนอย่างเย็นชา:"เสวปิง! ลูกชายของนายก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ถ้านายที่เป็นพ่อไม่แสดงตัว คนอื่นจะมองตระกูลเฟ่ยของเราอย่างไร? !"
เฟ่ยเสวปิงพูดอย่างอับอาย:"คุณปู่ คุณพูดถูก……"
เฟ่ยเจี้ยนจงมองเขาอย่างเย็นชา จากนั้นมองไปที่เฟ่ยซานไห่ที่ก้มหน้าเงียบ และพูดอย่างเย็นชาว่า:"รวมทั้งฉันด้วย ทุกคนในตระกูลเฟ่ย ต้องเชื่อฟังคำสั่งของเข่อซินเด็ดขาด ไม่เช่นนั้น ก็ไสหัวออกจากตระกูลเฟ่ยเร็วๆซะ ไสหัวออกไปเป็นญาติกัน!"
เฟ่ยเสวปิงก้มหน้า และพูดอย่างรวดเร็วว่า:"ผมเข้าใจแล้วครับคุณปู่…..."
ในเวลานี้ ซูรั่วหลีในชุดสูทสีดำผลักเปิดประตู เดินไปหาเฟ่ยเข่อซิน และพูดว่า:"คุณเฟ่ย ยังเหลืออีกหนึ่งนาทีสุดท้ายค่ะ"
"ค่ะ"เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า และถามว่า:"รั่วหลี คุณเย่ไม่มาเหรอ?"
"ใช่ค่ะ"ซูรั่วหลีพูดว่า:"คุณเย่กำลังดูการถ่ายทอดสดในโรงแรม และเขาฝากให้ฉันบอกคุณเจ็ดคำ ไม่มีทางถอย มีแต่สู้ ถึงจะชนะ"
เฟ่ยเข่อซินเม้มปาก และพยักหน้าอย่างแรง:"ฉันเข้าใจแล้วค่ะ…...ฝากขอบคุณคุณเย่ด้วยค่ะ"
เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาดู เหลือเวลาอีก 40 วินาทีกว่าจะถึงแปดโมง เธอจึงปิดโทรศัพท์ และพูดกับปู่หลานทั้งสามที่อยู่ข้างๆ ว่า:"ใกล้จะถึงเวลาแล้ว เราออกไปกันเถอะ!"
ดังนั้นเมื่อคนเห็นหญิงสาวสวยเดินนำจากทางเข้า ทุกคนต่างตกตะลึงพูดไม่ออก
หลายคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเฟ่ยเข่อซินเป็นใคร ดังนั้นทุกคนจึงกระซิบอยู่ข้างล่าง อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้ทำอะไรกันแน่
นักข่าวสื่อหลายคนถึงกับแอบด่าไว้ก่อน:"พวกคนจากตระกูลเฟ่ยไร้ยางอายเหลือเกิน ในช่วงเวลาวิกฤต กลับผลักเด็กผู้หญิงคนหนึ่งออกมาเป็นโล่!"
เสียงนี้กระตุ้นการเห็นด้วยของทุกคนทันที
แต่ว่า ไม่มีใครคาดคิดว่า พอเฟ่ยเข่อซินเดินไปที่แท่น และพูดประโยคแรกหลังไมโครโฟน ก็ทิ้งระเบิดลงในฝูงชน:
เห็นริมฝีปากของเธอแยกออกเบา ๆ และพูดอย่างสงบ:"สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ จากสื่อทุกคน ฉันคือประธานคนใหม่ของเฟ่ยซื่อกรุ๊ป เฟ่ยเข่อซิน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...