เมื่อได้ยินว่าหลี่ญ่าหลินถามเรื่องซูรั่วหลี ทันใดนั้นหัวใจของเฟ่ยเข่อซินก็รู้สึกประหม่า
เธอรู้ว่าตัวตนของซูรั่วหลีค่อนข้างอ่อนไหว ถ้าหลี่ญ่าหลินตั้งเป้าไปที่ซูรั่วหลีแล้ว เขาอาจจะสงสัยมาที่สำนักว่านหลงแล้ว
และเฟ่ยเข่อซินก็ชัดเจนเช่นกันว่า หลี่ญ่าหลินมาหาซูรั่วหลีโดยตรง คงจะได้ข้อมูลของซูรั่วหลีและตัวเธอเข้ามาในประเทศด้วยกัน ตอนนี้เธอจะแกล้งโง่กับหลี่ญ่าหลินไม่ได้แน่นอน มิฉะนั้นหากหลี่ญ่าหลินกัดไว้ไม่ปล่อย จะต้องมีปัญหาแน่นอน
อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ เย่เฉินได้ยินว่าหลี่ญ่าหลินมาเพื่อตามหาซูรั่วหลี และตระหนักได้ว่าหลี่ญ่าหลินจะต้องถือว่าซูรั่วหลีเป็นเป้าหมายการโจมตี
ในขณะนี้ เย่เฉินรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ตอนนั้นเขาให้ซูรั่วหลีคุ้มกันพาเฟ่ยเข่อซินไปซีเรีย แค่พิจารณาว่าซูรั่วหลีน่าเชื่อถืออย่างสมบูรณ์ และเป็นผู้หญิงด้วยกัน จึงสะดวกที่จะปกป้องและดูแลเฟ่ยเข่อซิน
และระหว่างนั้นให้เธอพาเฟ่ยเข่อซินมาที่สหรัฐอเมริกาชั่วคราว ก็เพราะเกิดเหตุกะทันหัน เฟ่ยเข่อซินจำเป็นต้องกลับมารับมรดกตระกูลเฟ่ย ตอนนั้นให้ซูรั่วหลีคุ้มกันเฟ่ยเข่อซินมานิวยอร์ก ก็แน่นอนอยู่แล้ว
แต่ว่า ตอนนี้เขาตระหนักได้ว่า เขาไม่ควรให้ซูรั่วหลีเข้านิวยอร์กเลย เมื่อเข้ามาในประเทศแล้ว ก็จะทิ้งข้อมูลการเข้าเมืองไว้อย่างเป็นธรรมชาติ และซูรั่วหลีเองก็มีเสียงมาก ดังนั้นจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะตกเป็นเป้าหมาย
ดังนั้น เขาจึงส่งข้อความหาซูรัวหลีทันที โดยใช้วีแชทบนโทรศัพท์ เนื้อหาคือ:รั่วหลี หลี่ญ่าหลินจับตาเธอแล้ว และเขาอยู่ในเฟ่ยซื่อกรุ๊ป เธอออกจากนิวยอร์กเดี๋ยวนี้ และกลับประเทศผ่านช่องทางพิเศษ แล้วว่านพั่วจวินจะแก้ปัญหาที่เหลือ!
เมื่อคิดเล่นนี้ เธอจึงเก็บท่าทางที่เป็นมิตรเมื่อกี้ และพูดอย่างหนักแน่นว่า:"พล.ต.ท.หลี่ ฉันรู้ว่าคุณมีสิทธิ์ที่จะซักถาม แต่ฉันมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธที่จะตอบคำถามของคุณ "
หลี่ญ่าหลินพูดอย่างเย็นชา:"คุณหนูเฟ่ย ฉันรู้ว่าซูรั่วหลีอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของเฟ่ยซื่อกรุ๊ป ถ้าคุณให้ฉันพบเธอ งั้นเรื่องนี้ฉันจะไม่ทำให้คุณลำบากใจมากนัก แต่ถ้าคุณยืนยันที่จะขัดฉัน งั้นก็อย่าโทษฉันที่จะล้อมทั้งเฟ่ยซื่อกรุ๊ปของคุณ"
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า:"ถ้าพล.ต.ท.หลี่ รู้สึกว่าจำเป็นต้องล้อม ฉันก็ไม่มีความเห็นใดๆ แต่ฉันขอเตือนพล.ต.ท.หลี่ว่า การล้อมเฟ่ยซื่อกรุ๊ปนั้น ต้องใช้เอกสารการอนุญาตทางกฎหมาย ยิ่งกว่านั้นฉันยังมีนักข่าวจำนวนมากที่กำลังจะออกไป และถ้าคุณล้อมพวกเขาไว้ด้วย ควรจะมีเหตุผลที่ถูกต้องเพียงพอ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...