ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4316
ในเวลานี้ว่านพั่วจวินมาหาเย่เฉินและกล่าวว่า "คุณเย่ ศพทั้งหมดบรรจุเรียบร้อยแล้ว ผมจะจัดการส่งพวกเขาออกจากนิวยอร์กก่อนทันที จากนั้นก็ให้คนส่งพวกเขาไปกำจัดยังทะเลหลวงโดยเร็วที่สุด ส่วนคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ผมจะส่งไปที่บ้านพักและล็อกเอาไว้ก่อน"
เย่เฉินพยักหน้า “ได้ ขอบคุณทุกคนแล้ว”
ว่านพั่วจวินเอ่ยถามว่า "จริงสิคุณเย่ มีผู้เก่งกาจวิชาบู๊สี่คนอยู่ข้างใน ไม่ทราบว่าพลังวิชาของพวกเขาเป็นอย่างไรหรือ ทำไมพวกเขาถึงได้ตายอย่างอนาถขนาดนั้นได้?"
เย่เฉินเอ่ยเรียบๆ “นักบู๊หกดาวหนึ่งคน นักบู๊เจ็ดดาวสองคน และนักบู๊แปดดาวหนึ่งคน”
“นักรบแปดดาว?!”
ว่านพั่วจวินตกตะลึงไป
ต้องรู้ว่า นักบู๊มีระดับสูงสุดเพียงแปดดาวเท่านั้น ซึ่งสอดคล้องกับเส้นลมปราณทั้งแปดของนักบู๊ ผู้ที่สามารถทะลวงเส้นลมปราณผ่านไปได้ ก็จะกลายเป็นนักบู๊แปดดาว
ว่านพั่วจวินในตอนนี้ ก็แค่อยู่ในแดนเล็กซึ่งสูงกว่านักบู๊แปดดาวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
การเสียชีวิตของนักบู๊แปดดาวที่น่าสังเวชขนาดนั้น ทำให้ว่านพั่วจวินคาดคิดไม่ถึงจริงๆ!
เมื่อเย่เฉินเห็นการแสดงออกของเขาแปลกไปก็ถามว่า "นายคิดไม่ถึงใช่ไหม ว่านักบู๊แปดดาวจะตายอย่างน่าสังเวช? แม้แต่กลางกระโหลกศีรษะก็ยังถูกทำลายไป"
เย่เฉินถามเขาอีกครั้งว่า “ถ้าจู่ๆ มีคนมากกว่า 20 คนปรากฏขึ้นและใช้ปืนสมัยใหม่ที่ทรงพลัง ภายในไม่กี่วินาทีสามารถยิงกระสุนได้ถึง 600 หรือ 700 นัด นายจะหยุดพวกเขาได้ไหม?”
“นี่...” ท่าทางของว่านคนคนนี้วินตกใจมากขึ้น หลังอึ้งไปนานเขาก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า "ถ้ากระสุน 600 หรือ 700 ถูกยิงภายในไม่กี่วินาที ผม...คงหยุดไม่ได้..."
เย่เฉินเอ่ยว่า “ไม่รู้ว่านายได้เห็นรายละเอียดของปืนที่พวกเขาใช้รึเปล่า แต่ละคนล้วนมีคลิปคาร์ทริดจ์อยู่ใต้ปืน อีกทั้งยังใช้เทปกาวผูกคลิปคาร์ทริดจ์ไว้ในทิศทางตรงกันข้ามด้วย หลังจากกระสุนถูกยิงออกไป ขอแต่ดึงคลิปคาร์ทริดจ์ออกมาแล้วเสียบในทิศทางตรงกันข้าม หลังจากผ่านไป 2-3 วินาที ก็จะสามารถยิงกระสุน 6-7 ร้อยนัดได้อีกรอบ พลังการยิงแบบนี้ และภายใต้ทางเดินที่ไม่มีที่ให้หลบซ่อนแบบนี้ อย่าว่าแต่นักบู๊แปดดาวเลย แม้กระทั่งนายที่เป็นนักบู๊แดนสว่างชั้นสูงสุดก็ไม่มีทางรับมือได้ไหว”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินก็พูดด้วยอารมณ์ "นี่เหมือนกับการล่าไฮยีน่าในแอฟริกัน แม้ว่ากลอุบายจะด้อยกว่า แต่ตราบใดที่พวกเขาร่วมมือกันโดยปริยาย อย่างนั้นก็จะสามารถไปได้ทุกที่บนทุ่งหญ้า ต่อให้เป็นราชาแห่งสัตว์ร้าย พวกมันก็ยังสามารถฆ่าลงได้”
“ครับ…” หลังของว่านพั่วจวินเย็นเฉียบและพูดว่า “ผมจะต้องจำบทเรียนนี้ให้ขึ้นใจ!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...