ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4315

“แล่นทวนกระแส?!”

เฟ่ยเข่อซินได้ยินเย่เฉินพูดแบบนี้ก็ยิ่งประหลาดใจมากขึ้น

เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเย่เฉินถึงได้ต่อต้านการทำความรู้จักกับตาของเขาเอง

ในเวลานี้ เฟ่ยเข่อซินได้รับโทรศัพท์ โดยคนในโทรศัพท์พูดว่า "คุณหนู ประมุขว่านของสำนักว่านหลงมาแล้วและได้พาคนเข้าไปแล้วครับ"

"เข้าใจแล้ว"เฟ่ยเข่อซินตอบกลับและพูดกับเย่เฉินว่า "คุณเย่ ประมุขว่านมาแล้ว"

ขณะพูด ไฟแสดงสถานะของลิฟต์ทั้งสองก็กะพริบ ครู่ต่อมา ประตูลิฟต์ทั้งสองก็เปิดออก เป็นว่านพั่วจวินที่รีบออกมาพร้อมกับทหารมากกว่าสิบของสำนักว่านหลง

เมื่อเห็นเย่เฉิน ว่านพั่วจวินเป็นผู้นำและกล่าวว่า "คุณเย่ ผมมาสายเกินไปแล้ว!"

ทหารทั้งหมดเองก็ประสานมือทันทีและพูดพร้อมกันว่า “ผมมาสายเกินไปแล้ว!”

เย่เฉินเอ่ยเสียงเรียบ “ทุกคนมาเร็วมากแล้ว”

ว่านพั่วจวินรีบถาม “คุณเย่ สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง? ต้องการให้ผมทำอะไร?”

เย่เฉินเอ่ย “มีโจรแขนขาหักที่ยังมีชีวิตรอดอยู่คนหนึ่ง ต้องพาเขาไป ฉันยังมีเรื่องอย่างอื่นจะถามเขา ส่วนคนข้างในที่เหลือตายหมดแล้ว นายให้คนนำศพทั้งหมดออกไปและกำจัดทิ้งอย่างเหมาะสม จากนั้นก็ทำความสะอาดคราบเลือดและรอยกระสุนในที่เกิดเหตุ"

ว่านพั่วจวินดูเย็นชาและรีบพูดว่า "อย่างนั้นพวกผมไปจัดการเดี๋ยวนี้"

จากนั้นเขาก็พาผู้คนไปที่ทางเดินทันที

ในเวลานี้ทางเดินนั้นยังคงมืดมิด แต่ว่านพั่วจวินเป็นนักบู๊แปดดาว ความแข็งแกร่งของเขานั้นไม่ธรรมดา ดังนั้นแม้ว่าแสงจะริบหรี่ แต่เขาก็มองเห็นได้ชัดเจนอย่างยิ่ง

จนถึงขั้นที่ว่านพั่วจวินสามารถมองเห็นได้จากร่างกายที่ถูกทำลายของพวกเขาว่าเส้นลมปราณของพวกเขาล้วนเปิดอยู่ แต่เขาไม่แน่ใจว่าคนเหล่านี้เป็นนักบู๊ระดับดาวไหน นั่นเพราะเส้นลมปราณส่วนใหญ่ของพวกเขาถูกกระสุนทำลายไปแทบเกือบหมด

หลังจากที่ศพทั้งหมดถูกใส่ลงในถุงเก็บศพแล้ว ว่านพั่วจวินก็ดึงปลอกคอเสื้อของหัวหน้าโจรและยัดเข้าไปในถุงเก็บศพ ในเวลาเดียวกันเขาก็บอกกับคนอื่นๆ ว่า “เจ้านี่ยังไม่ตาย แยกเอาไป คุณเย่ยังต้องใช้ประโยชน์อย่างอื่น”

"ครับ!" ลูกน้องของเขาพยักหน้าอย่างรวดเร็วและทำเครื่องหมายบนผ้าห่อศพ

ทหารของสำนักว่านหลงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ในเวลาไม่กี่นาที ศพเกือบ 30 ศพก็ถูกบรรจุแล้วทั้งหมด

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มขนกระเป๋าใส่ศพลงไปชั้นล่างด้วยลิฟต์

เป็นเพราะพวกเขายืนอยู่ในแอ่งเลือดนานเกินไป เมื่อพวกเขาเดินออกมาก็ได้ทิ้งรอยเท้าสีเลือดขนาดใหญ่ไว้ที่แผงขายของข้างนอก

เฟ่ยเข่อซินเห็นว่าคนเหล่านี้ในสำนักว่านหลงแต่ละคนล้วนเต็มไปด้วยเลือด บนตัวยังก็มีกลิ่นคาวเลือดรุนแรง จนไม่ต้องมองก็คิดภาพได้ว่าข้างในนั้นมีสภาพน่าเศร้าเพียงใด