หลังจากสื่อสารกับปู่ของตนแล้ว เฟ่ยเข่อซินก็พูดกับเย่เฉินว่า “คุณเย่ไม่ต้องกังวล คุณปู่บอกว่าศูนย์แช่แข็งจะมารับนักสืบหลี่ภายใน 15 นาที”
"ตกลง" เย่เฉินพยักหน้าและบอกว่า "ฝากคนคนนี้ให้พวกคุณแล้ว โปรดจำไว้ว่า อย่าปล่อยให้ข่าวรั่วไหลออกไปเป็นอันขาด"
"คุณวางใจได้" เฟ่ยเข่อซินกล่าวอย่างหนักแน่นว่า "ระดับการรักษาความลับของศูนย์แช่แข็งนั้นสูงมากมาโดยตลอด จะต้องไม่มีข่าวรั่วไหลออกไปแน่"
เย่เฉินเอ่ย “อย่างนั้นก็ดี”
เฟ่ยเข่อซินอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นในเวลานี้ว่า “ใช่สิคะคุณเย่ ฉันไม่รู้ว่าควรจะพูดหรือไม่”
เย่เฉินเอ่ย “พูดมาเถอะไม่เป็นไร”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าจากนั้นก็พูดต่อ “คุณเย่ โดยทั่วไปแล้ว ทุกๆ ย่างก้าวของสมาชิกในตระกูลระดับท็อปล้วนถือเป็นความลับสุดยอด โดยเฉพาะสุดยอดตระกูลอย่างตระกูลอานที่โดยทั่วไปแล้ว การเคลื่อนไหวของพวกเขาจะไม่มีทางปล่อยให้โลกภายนอกรู้ได้ แต่พวกโจรในวันนี้ ไม่เพียงแต่สามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของสมาชิกหลักในตระกูลอานได้เท่านั้น แต่ยังรู้สถานการณ์ที่นี่ได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งยังใช้ดนตรีประกอบของคอนเสิร์ตเป็นฉากหลังในการเริ่มโจมตี แค่มองก็รู้ว่าพวกเขาวางแผนเอาไว้นานแล้ว คนในตระกูลอานจะต้องมีหนอนบ่อนไส้อยู่แน่...”
"ใช่" เย่เฉินเห็นด้วยและกล่าวว่า “ผมเห็นด้วยกับคุณในเรื่องนี้ แต่หนอนบ่อนไส้จะเป็นใครกันแน่ นั่นเป็นเรื่องที่คนตระกูลอานต้องไปสืบหาเอาเอง”
หลังจากนั้น เย่เฉินก็พูดกับเฟ่ยเข่อซินอีกว่า "ใช่สิคุณหนูเฟ่ย คุณมีคนอยู่ในนิวยอร์กค่อนข้างมาก จากนี้ไปยังคงต้องลำบากคุณจัดการให้คนสนิท เอาพรมจากที่นี่ไปเผาทิ้งและกำจัดคราบเลือดทั้งหมด รวมถึงรูกระสุนพวกนั้นเองก็ต้องกำจัดทิ้งไปด้วย นอกจากนี้ยังต้องคิดหาวิธีเปลี่ยนพรมชุดใหม่โดยเร็วที่สุด โดยพรมควรจะเหมือนหรือคล้ายกันกับของที่นี่ และทำให้ทุกอย่างในนี้กลับคืนสภาพภายในระยะเวลาอันสั้นที่สุด"
ตามคำขอของเฟ่ยเข่อซิน คนของเธอถอดพรมทั้งหมดออกก่อน จากนั้นจึงบรรจุพรมในถุงที่ปิดสนิทและนำไปเผา
อีกทั้งลูกน้องของเธอเหล่านี้กลุ่มหนึ่งกำลังทำความสะอาดพรม อีกกลุ่มหนึ่งก็ได้ส่งชุดอุปกรณ์ให้แสงสว่าง วัสดุก่อสร้าง อุปกรณ์ทำความสะอาด และปั๊มน้ำมาแล้ว
จากนั้น ผู้เชี่ยวชาญในวงจรหลายคนก็เริ่มเปลี่ยนไฟสปอตไลท์ และยังมีผู้คนจำนวนมากที่รีบล้อมรอบทางเดินทั้งหมดด้วยแถบกันน้ำและโฟมกันน้ำสำหรับงานซ่อมแซมจนมีความสูงประมาณ 10 ซม. จากนั้นก็ใช้ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงที่ติดตั้งอุปกรณ์ดับเพลิงรวมกับผงซักฟอกที่เข้มข้นเพื่อทำความสะอาดอย่างล้ำลึกฉีดล้างคราบเลือดในทางเดินออก และให้คราบเลือดที่ถูกชำระแล้วถูกสูบไปยังช่องทางระบายน้ำของห้องส้วมผ่านปั๊มน้ำโดยตรง
ในไม่ช้า ไฟในทางเดินก็กลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ และเมื่อความเข้มข้นของเลือดในสระเริ่มอ่อนลงเรื่อยๆจนเห็นได้ชัด กลิ่นคาวเลือดในทางเดินก็หายไปเกือบ 90% อย่างรวดเร็วเช่นกัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...