ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 433
บทที่ 433
โคบายา ชิจิโร่เกลียดชังเย่เฉินอย่างมาก
แต่ว่า เขากลับว่าไม่กล้าที่จะล่วงเกินเย่เฉิน
ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงเจรจาต่อรองกับท่านห้า
พูดด้วยน้ำเสียงที่ซื่อสัตย์ว่า : “ท่านห้า รบกวนคุณบอกคุณเย่ให้หน่อย เงินในบัญชีของบริษัทผลิตยาโคบายาก็มีเพียงแค่สองถึงสามพันล้านหยวน ช่องทางการขายจำนวนมากยังไม่จ่ายเงินคืนให้พวกเราเลย ทางเรายังเป็นหนี้ธนาคารอีกหลายพันล้านหยวน ตอนนี้อยู่ภายใต้แรงกดดันที่สูงมาก！”
ท่านหงห้าพูดว่า : “คุณเย่พูดคำไหนคำนั้น ดังนั้นคุณไม่ต้องคิดเพ้อฝันว่าจะต่อรองกับคุณเย่ได้！”
โคบายา ชิจิโร่พูดอย่างขอร้อง : “คุณหง ตอนนี้ผมยากลำบากจริงๆ เอาอย่างนี้ได้ไหม คุณช่วยพูดให้คุณเย่ยืดเวลาให้ผมสักสองเดือน หลังจากสองเดือนไปแล้ว ผมจะต้องนำเงินมาให้ได้แน่ แต่ภายในระยะเวลาสองเดือน จะต้องไม่เห็นพี่ชายของผมได้โผล่หน้าออกมามีสิทธิ์มีเสียง และยิ่งไปกว่านั้นห้ามให้เขากลับมาที่ญี่ปุ่น！”
“สองเดือน……”ท่านหงห้าคิดๆดูแล้ว พูดว่า : “คุณรอแป๊บนะ ฉันขอถามคุณเย่ก่อน”
พูดจบ ก็รีบส่งข้อความหาเย่เฉินทันที นำข้อความที่โคบายา ชิจิโร่ร้องขอจ่ายเงินอีกครั้งหลังจากสองเดือนส่งไปบอกเขา
เย่เฉินกำลังเก็บโต๊ะอาหาร เห็นข้อความในวีแชท พูดตอบกลับไปอย่างไม่ลังเล : “บอกเขาไป ถ้ายังมาต่อรองกับฉันอีก ฉันจะไปคุยกับพี่ชายของเขาเอง ถึงตอนนั้นฉันจะส่งพี่ชายของเขากลับไปแย่งมรดกกับเขา ถ้าฉันขอเรียกเงินห้าพันล้านจากพี่ชายของเขา เขาจะต้องตอบตกลงแน่นอน”
ดังนั้น เขาไม่กล้าที่จะล่าช้าอีกต่อไปแล้ว เพียงแค่ผ่านไปสิบนาที ก็โอนเงินเข้าบัญชีของคุณเย่แล้ว พร้อมกับโทรศัพท์ไปหาท่านหงห้า พูดว่า : “คุณหง โอนเงินไปยังบัญชีของคุณเย่แล้ว รบกวนให้คุณเย่ช่วยตรวจดูหน่อย แล้วก็หลังจากที่คุณเย่ได้รับเงินแล้ว ก็ช่วยส่งพี่ชายของผมไปที่ชอบๆหน่อย ผมหวังว่าเขาจะตายในเร็ววัน！”
ท่านหงห้าตกปากรับคำ พูดว่า : “คุณเย่เป็นคนรักษาคนพูดเสมอมา นายวางใจได้ ขอแค่ได้รับเงิน ก็จะจัดการพี่ชายของนายให้สิ้นซากแน่นอน ทำให้เขาหายไปจากโลกเลย”
เมื่อวางสายแล้ว ท่านหงห้าก็รีบส่งข้อความวีแชทไปหาเย่เฉิน พูดสอบถาม : “อาจารย์เย่ คุณได้รับเงินจากโคบายา ชิจิโร่แล้วยังครับ？”
เย่เฉินพูดตอบกลับ : “ได้รับแล้ว”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...