ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่า ถ้าเขาใช้วิธีนี้เพื่อหากู้ชิวอี๋ โดยพื้นฐานแล้วจะไม่มีโอกาสประสบความสำเร็จ
ดังนั้น เขาครุ่นคิด และคิดวิธีออก แม้ว่ากู้ชิวอี๋จะแสดงในฮอลล์แสดงนี้ แต่เธอไม่ได้อยู่ที่นี่แน่นอน หลังจากการแสดงจบ เธอจะนั่งรถไปพร้อมกับทีมอย่างแน่นอน
ดังนั้น ทางเลือกที่ดีที่สุดของตนคือ การรอให้รถของเธอออกมา และพยายามหยุดรถ แม้ว่ามันจะพุ่งตรงไปที่ถนน หรือพุ่งชนเข้าไปในขบวนรถของเธอโดยตรง ขอแค่สามารถดึงดูดความสนใจของเธอได้ ลุงจงก็จะรอด!
เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็มาถึงทางออกช่อง VIP ของสถานที่ทันทีเพราะเขารู้ว่ากู้ชิวอี๋ไม่สามารถออกจากทางออกธรรมดา ไปที่ลานจอดรถเพื่อขึ้นรถได้ ต้องนั่งรถออกจากช่องทางVIP โดยตรง ตนแค่ต้องรออยู่ที่นี่ ก็จะรอเธอจนได้
ในเวลานี้ เย่เฉินขับรถ พาเซียวชูหรันออกจากช่อง VIP
เนื่องจากมีแค่รถคันเดียว เฉียงไจ่จึงสรุปว่ากู้ชิวอี้ไม่มีทางอยู่ในรถคันนี้ได้ ดังนั้นจึงไม่สนใจมากนัก
แต่เมื่อเย่เฉินออกมา ก็พบเฉียงไจ่
เมื่อเห็นเฉียงไจ่ยืนอยู่ข้างถนนอย่างกระวนกระวาย เขาตระหนักในหัวใจแล้วว่า อาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับร้านห่านย่างหรือลุงโจง
แต่ว่า เนื่องจากเซียวชูหรันอยู่ข้างๆ มันจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะหยุดรถ และถามเฉียงไจ่โดยตรง ดังนั้นเขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาในขณะที่รอไฟแดง และส่งข้อความไปให้กู้ชิวอี๋ บอกเธอว่าเฉียงไจ่อยู่นอกฮอลล์แสดง อาจจะมีธุระกับเธอ ให้เธอมารับด้วย
ในขณะนี้ กู้ชิวอี๋กำลังนั่งอยู่ในห้องแต่งตัวรอล้างเครื่องสำอาง ช่างแต่งหน้าหลายคนรายล้อมเธอ และช่วยเธอถอดเครื่องประดับบนหัวออก และบางคนก็เริ่มช่วยเธอล้างเครื่องสำอางบนใบหน้า
เธอแทบรอไม่ไหวที่จะหยิบโทรศัพท์ออกจากลิ้นชัก พร้อมส่งข้อความไปหาเย่เฉิน เพื่อถามเขาว่าคืนนี้เธอแสดงเป็นอย่างไรบ้าง
ไม่นึกเลยว่า ก่อนที่เธอจะส่งข้อความถึงเย่เฉิน ก็ได้รับข้อความจากเย่เฉินแล้ว
เฉินตัวตัวมาข้างๆกู้ชิวอี๋อย่างเศร้าใจ เหลือบมองกู้ชิวอี๋ ทันใดนั้นก็ไม่สามารถระงับอารมณ์ได้ ปิดหน้าและร้องไห้เสียงดัง:"ฮือฮือ…...ชิวอี๋…...ตอนที่เธอแสดง…...มีบางอย่างเกิดขึ้นในพื้นที่VIP…… มีคนเสียชีวิตไปหลายคน…...ฮือฮือ…...ฉัน…...ฉัน…...ฉันแม่งกลัวแทบตาย……"
เฉินตัวตัวแสร้งทำเป็นนิ่งมาตลอด
แม้ว่าเธอจะทำตัวเหมือนหญิงแกร่งมาตลอด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ คือสิ่งที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
เธอเห็นศพของหลี่ญ่าหลินด้วยตาของเธอเอง เห็นน้าสะใภ้สามของเย่เฉินเสียชีวิตด้วยพิษ และได้เห็นฉากอันน่าสยดสยองของการเสียชีวิตอันน่าสลดใจของสมาชิกหลายคนในทีมของเธอ
แต่ว่า เธอยังฝืนเพื่อไม่ให้จิตใจของเธอพังทลายมาตลอด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...