ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4351

"ดังนั้น สร้อยคอแบบนี้ ไม่เพียงแต่สวยงามและประณีตเท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่านั้น มันยังรวมมรดกทางวัฒนธรรมของตะวันออกและตะวันตก ไม่ว่าคุณจะสวมใส่ในสไตล์ตะวันตกหรือสไตล์จีน สร้อยคอนี้สามารถทำให้ออร่าเฉพาะของคุณโดดเด่นขึ้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ดูเหมือนว่ามันจะเหมาะกับคุณ มากกว่ารุ่นสมบัติของร้านเราเสียอีก! ฉันถึงขั้นคิดว่า มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อคุณคนเดียวอย่างแท้จริง!"

เมื่อหม่าหลันได้ยินเช่นนี้ ความชื่นชอบของเธอที่มีต่อสร้อยเส้นนี้ มันเกินคำบรรยายแล้ว เธอรู้สึกประหลาดใจ และหยิบสร้อยคอวางไว้ในมือ เพื่อตรวจดูอย่างละเอียด และอดไม่ได้ที่จะอุทานว่า:"โอ้! สร้อยเส้นนี้สวยจริงๆ ! สมบูรณ์แบบสุดๆ !"

พูดจบ นางก็รีบไปดูป้ายราคา 488,800…..

หม่าหลันอดที่จะบ่นในใจไม่ได้ว่า:"บัดซบ 488,800…...เงินที่เย่เฉินให้มา ช่วงนี้ฉันก็ใช้ไปเยอะแล้ว และดูเหมือนว่าในบัตรจะมีแค่ 300,000กว่า……"

เมื่อคิดเช่นนี้ หม่าหลันรู้สึกแอบเสียใจอยู่พักหนึ่ง

หลังจากฟังเทคนิคการพูดของสาวพนักงานขายคนนี้ หม่าหลันก็ตกหลุมรักสร้อยคอเส้นนี้แบบสุดจะเยียวยา และตอนนี้เธอมีไอเดียเดียวเท่านั้น:ซื้อเลย!

"แต่ว่า เงินไม่พอ……"

สาวพนักงานขายดูเหมือนจะเห็นความลำบากใจของหม่าหลัน เธอครุ่นคิด แล้วพูดว่า:"คุณผู้หญิงคะ วันนี้คุณโชคดีมากจริงๆ วันนี้เป็นการออกโปรโมชั่นฉลองร้านของเรา ตอนนี้สร้อยคอรุ่นนี้กำลังลดราคา และซื้อตอนนี้จะลบเศษส่วนไปได้เลย ราคาแค่ 400,000!"

หม่าหลันยังไม่ตอบ เฉียนหงเย่นที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึงไปแล้ว

เธอโพล่งออกมาว่า:"ฉันจำได้ว่าร้านของคุณไม่เคยมีส่วนลด จู่ๆ ทำไมราคาถึงลดลง 80,000 หยวนเลยล่ะ!"

สาวพนักงานขายยิ้มพูดว่า:"คุณผู้หญิงพูดถูก ร้านเราไม่เคยให้ส่วนลดจริงๆ วันนี้เป็นกรณีพิเศษเพียงอย่างเดียว และแค่วันนี้เท่านั้น!"

หม่าหลันก็หวั่นไหวแล้ว

ในเวลานั้น โรลส์-รอยซ์ก็เติมน้ำมันไม่ไหว จะต้องมาขายรถสี่ล้อจริงๆ เลยเหรอ?

หม่าหลันตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกทันที

สาวพนักงานขายเหมือนคนฉลาด พอเห็นเธอมีท่าทีสับสนเล็กน้อย จึงถามวัดใจอย่างสุภาพมากๆ ว่า:"คุณผู้หญิง ตอนนี้คุณไม่สะดวกทางการเงินรึเปล่าคะ?"

พูดจบ ก็กลัวหม่าหลัวจะไม่พอใจ รีบพูดเสริมว่า:"ฉันรู้ว่าคนที่ประสบความสำเร็จอย่างคุณ มีหลายๆ คนไม่ค่อยใส่เงินในบัตรธนาคารมากเกินไป คนประสบความสำเร็จอย่างคุณ มีหลายๆ คนมักจะใส่เงินเข้าในการจัดการทางการเงิน และเก็บอีกส่วนเล็กๆ ให้เป็นของกระแสรายวัน"

เมื่อหม่าหลันได้ยินเช่นนี้ก็โล่งใจ นี่เป็นการรักษาหน้าที่ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ? ดังนั้นเธอจึงรีบพูดว่า:"ใช่ ใช่! ฉันมักจะนำเงินของฉันใส่ในการจัดการทางการเงิน ยอดคงเหลือในบัตรธนาคารมีแค่เงินค่าขนม พูดตามตรง เงินค่าขนมของฉันมีไม่ถึง400,000 จริงๆ "

สาวพนักงานขายพยักหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า:"การจัดการทางการเงินเหมือนกับที่คุณซื้อ แม้ว่าจะเป็นเวลาไถ่ถอนที่เร็วที่สุด คาดว่าคงจะเข้าบัญชีพรุ่งนี้ใช่ไหมคะ?"