ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4353
ในเวลานี้ สาวพนักงานขายเห็นหม่าหลันหยิบบัตรธนาคารออกมา จึงพยักหน้าทันที แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ถ้าอย่างนั้นฉันจะสแกนให้คุณ 360,000!"
พูดจบ เธอป้อนจำนวนเงินบนเครื่อง POS รูดบัตรธนาคารของหม่าหลันบนเครื่อง POS แล้วส่งให้หม่าหลันพร้อมพูดว่า:"คุณผู้หญิง โปรดป้อนรหัสผ่านค่ะ"
หม่าหลันยังคงรักษาความนิ่งไว้ เธอรู้ว่าหลังจากรูดเงินแล้ว บัตรของเธอจะมีแค่2,000กว่าเท่านั้น
จากนั้น เธอจึงรีบถาม:"หนู ค่าตอบแทนที่เธอพูดเมื่อกี้ เป็นเรื่องจริงใช่ไหม?"
"แน่นอน"สาวพนักงานขายพยักหน้า และพูดว่า:"คุณรูดบัตรก่อน และฉันจะช่วยคุณยื่นรับค่าตอบแทน หลังจากรูดบัตร"
หม่าหลันโล่งใจสุดๆ ไปเลย
ถ้าเงินค่าตอบแทน 72,000 เอากลับมาแล้ว ฉันยังเหลืออีก 74,000 และถ้าใช้อย่างประหยัดหน่อย มันก็คงพอใช้จนกว่าลูกสาว และลูกเขยกลับมาแน่นอน
หลังจากที่หม่าหลันป้อนรหัสผ่าน ใบเสร็จธุรกรรมจะถูกพิมพ์ออกมาโดยอัตโนมัติ
สาวพนักงานขายยื่นใบเสร็จให้หม่าหลันเซ็นชื่อ แล้วยิ้มพูดว่า:"ยินดีด้วยค่ะคุณผู้หญิง สร้อยคอเส้นนี้เป็นของคุณแล้ว ฉันจะห่อให้คุณเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"
หม่าหลันก็ดีใจมากเช่นกัน พยักหน้าไป ถามไปว่า:"เอ๊ะจริงสิ หนู เงินค่าตอบแทนของพวกคุณ จะเข้าเมื่อไหร่?"
สาวพนักงานขายรีบพูดว่า:"คือแบบนี้ค่ะ คุณผู้หญิง เงินค่าตอบแทนของเรา ดำเนินการโดยการเงินของสำนักงานใหญ่หัวเซี่ย ฉันต้องส่งใบเสร็จรับเงินการทำธุรกรรมของคุณไป หลังจากทางนั้นตรวจสอบเสร็จสิ้น เงินจะถูกส่งไปยังบัตรที่คุณชำระเงิน"
"อะไรนะ? ! "หม่าหลันตกใจมากทันที โพล่งถามว่า:"แล้วต้องใช้เวลานานเท่าไหน้า ถึงจะเข้าบัญชีล่ะ? ! "
สาวพนักงานสาวพูดว่า:"ถ้าในสถานการณ์ปกติ ควรใช้เวลา 5-7 วันทำการ ยังไงซะการขนส่งก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน"
หลังจากตัดสินใจแล้ว หม่าหลันก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ต่อ แต่แสร้งทำเป็นสบายๆ แล้วยิ้มพูดกับพนักงานขายว่า:"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร! เดี๋ยวฉันกลับไปแลกเงินค่าขนมก่อนก็ได้"
พนักงานขายพยักหน้า และพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้นคุณอย่าลืม อีกสักชั่วโมงสองชั่วโมง มาร่วมจับสลากที่ร้านด้วยนะคะ"
"ได้!"หม่าหลันพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ถึงตอนนั้นจะเอารางวัลใหญ่ของพวกคุณมาให้ได้!"
พนักงานขายยิ้มพูดว่า:"ฉันเชื่อว่าคุณทำได้แน่นอนค่ะ!"
หม่าหลันพยักหน้า เก็บสร้อยคอให้ดี แล้วพูดกับเฉียนเย่นว่า:"หงเย่น ไปกันเถอะ"
เฉียนหงเย่นอิจฉามาก เธอจึงตอบอย่างไม่ใส่ใจ และเดินตามหม่าหลันออกจากร้าน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...