เมื่อเขาได้ยินเช่นนี้ จู่ๆ ก็หัวเราะ ส่ายหัวแล้วพูดว่า:"เป็นไปไม่ได้…... ต่อให้คุณไม่ให้ฉันตายเลย อีกไม่กี่วันฉันก็จะต้องตายแน่ๆ ……"
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และถามอย่างเย็นชาว่า:"ทำไม? คุณคิดว่าคุณในตอนนี้ ยังจะมีความสามารถฆ่าตัวตายได้เหรอ?"
ชายคนนั้นส่ายหัว และพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่นว่า:"สภาพแบบนี้ของฉัน จะยังมีความสามารถในการฆ่าตัวตายได้อย่างไร?"
พูดจบ เขาก็ฝืนยิ้ม และพูดว่า:"คนอย่างพวกเรา จะเหลือเวลาแค่เจ็ดวันหลังจากที่เราออกมา เมื่อครบเจ็ดวันแล้ว ถ้าไม่สามารถกลับไปรายงานตัวได้ ผิวหนังและกล้ามเนื้อจะแตกจนตาย เมื่อนั้นฉันจะเน่าเปื่อยกลายเป็นเลือดเนื้อ พวกคุณห้ามแปลกใจมากเด็ดขาด"
"เจ็ดวัน?"เย่เฉินร้องฮึ เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก้าวไปข้างหน้า และวางมือบนหัวของเขา
หลังจากนั้น ปราณทิพย์ไหลเข้าสู่ร่างกายจากหัว
ในเวลานี้เอง เย่เฉินพบว่าร่างกายของบุคคลนี้ แตกต่างจากคนทั่วไปอย่างแท้จริง
เส้นลมปราณพิเศษ 8 เส้นไม่มีเส้นไหนที่โจรเลย แต่ความแข็งแกร่งของร่างกาย ไม่ได้ด้อยไปกว่านักบู๊ห้าดาวเลย อย่างกับคนที่ร่างกายแข็งแรงมาก
ยิ่งกว่านั้น แม้ว่าแขนขาของเขาจะถูกตัด แต่ภายใต้กล้ามเนื้อที่มีอยู่ ความรู้สึกแข็งแกร่งก็พลุ่งพล่านมาก และหัวใจก็เต้นแรงกว่าคนทั่วไปมาก ทุก ๆ การเต้นเป็นเหมือนปั๊มแรงดันสูงที่สูบฉีดเลือดอย่างรุนแรง ไปยังหลอดเลือดทั่วร่างกาย
เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาเสียเลือดมากเกินไป แม้ว่าหัวใจจะเต้นแรง แต่หลอดเลือดของเขาก็เหี่ยวเฉาเล็กน้อย
นอกจาก สิ่งที่ทำให้เย่เฉินประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือ คนๆ นี้ดูเหมือนคนที่ร่างกายแข็งแรง แต่เขาไม่ใช่คนที่แข็งแรงจริงๆ และอาศัยพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อของเขา
พูดจบ เขาก็ใช้ปราณทิพย์ของตน เพื่อผนึกพลังปะทะกันในร่างกายของเขาที่พุ่งออกมาโดยตรง
ในแง่ของความแข็งแกร่งของพลังนั้น หลังจากที่เย่เฉินผนึกปราณทิพย์ไว้ แม้ว่ามันจะสามารถโจมตีต่อไปได้โดยไม่มีการลดทอนใดๆ ก็ตาม มันก็จะไม่สามารถพุ่งออกไปได้ภายใน 10,000 ปี
สีหน้าของชายคนก่อนนั้นยังคงนิ่งมาก ในเวลานี้ เขามองเย่เฉินด้วยความสยดสยอง และโพล่งออกมา:"คุณ…...คุณทำอะไรฉัน?"
เย่เฉินพูดเยาะเย้ย:"พลังในตัวคุณที่คุณไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ถูกฉันปิดผนึกไปหมดแล้วตอนนี้ ดังนั้นคุณสามารถมีชีวิตอยู่ได้ร้อยปี! ถ้าคุณไม่ตอบมาตามตรง อีกสิบปีคุณอาจจะต้องใช้ชีวิตอยู่ในนรกแล้วล่ะ"
พูดจบ เขาหันไปมองว่านพั่วจวิน และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า:"พั่วจวิน ถ้าเขาไม่ตอบตามตรง ให้ใช้ทุกวิถีทางที่คุณคิดได้ หากในช่วงสองสามวันนี้ เขายังไม่ตอบตามตรงอีก ก็พาเขาไปที่ซีเรีย สร้างห้องใต้ดินพิเศษเพื่อกักขังเขาไว้ แก้ผ้าเขาให้หมด แล้วโยนลงในกรงเหล็ก จากนั้นต่อไฟที่กรงเหล็ก และฉีดยาในปริมาณที่เพียงพอเพื่อให้เขา ให้เขารู้สึกถึงไฟฟ้าช็อตเป็นร้อยเท่าเพิ่มขึ้นทุกวันตลอด 24 ชั่วโมงจะเป็นเช่นไร!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...