ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4364
ชายคนนั้นพูดว่า:"ในชีวิต ภรรยาของฉันเลี้ยงดู และเวลาอื่นจะได้รับการฝึกจากทหารหน่วยกล้าตายอาวุโส หลังจากอายุครบสิบหกปี จะกลายเป็นทหารหน่วยกล้าตายรุ่นต่อไป และเริ่มปฏิบัติงานให้กับองค์กร ถ้าโชคดีอยู่ถึง60ปี แล้วยังไม่ตายก็อยู่เป็นอาจารย์ให้เยาวชน"
เย่เฉินถามว่า:"ทหารหน่วยกล้าตายเคยคิดที่จะต่อต้านบ้างไหม?"
"แน่นอน"ชายคนนั้นพูดว่า:"ทหารหน่วยกล้าตายทุกรุ่นมีคนอยากต่อต้าน แต่ก็ไม่มีความหมายอะไร เราออกจากองค์กร อย่างมากชีวิตของเราก็มีเพียงเจ็ดวันเท่านั้น เมื่อก่อนมีคนไม่เชื่อ มักจะรู้สึกว่าพวกเขาสามารถต้านพลังในร่างกายของได้ แต่ก็ตายไปหมดโดยข้อยกแล้ว"
เมื่อพูดถึงนี้ ชายคนนั้นพูดเสริมว่า:"องค์กรยังมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวด ทรยศหนีไปคนเดียว จะโดนไปทั้งครอบครัว ถ้าฉันอยากหนี ไม่ต้องพูดก่อนว่าฉันจะอยู่รอดถึงเจ็ดวันไหม ภรรยาและลูกๆ ของฉันต้องถูกฆ่าตายหมด ดังนั้นเราก็เลยเป็นเหมือนทาส ที่ถูกคนผิวขาวควบคุม ไม่มีโอกาสต่อต้าน"
เย่เฉินถามด้วยความสงสัย:"คุณรู้จักคนผิวขาวและทาสด้วย เคยเรียนพวกนี้เหรอ?"
"เคยเรียน"ชายคนนั้นพยักหน้า:"ตอนเราเด็กๆ มีหลักสูตรมากมายให้เรียน จึงมีรากฐานทางวัฒนธรรมบางอย่าง"
เย่เฉินถามเขาว่า:"ปกติพวกคุณอาศัยอยู่ที่ไหน? ประเทศไหน?"
"ไม่รู้……"ชายคนนั้นส่ายหัวและพูดว่า:"เท่าที่ฉันรู้ เราเคยอาศัยอยู่ในฐานใต้ดิน ตั้งแต่ทหารหน่วยกล้าตายรุ่นปู่ของฉัน และฐานนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นทุกวัน ตอนนี้มาตราส่วนเทียบได้กับเมืองใต้ดินเล็กๆ ทุกครั้งไปทำภารกิจ องค์กรจะจัดทำรายชื่อภารกิจ แล้วฉีดยาให้ทุกคนที่อยู่ในรายชื่อ หลังจากฉีดยาไป เราจะไม่รู้อะไรเลย ตื่นมาอีกที ก็ถึงที่ๆ ต้องทำภารกิจแล้ว"
พูดไป เขาหยุดเล็กน้อย แล้วพูดต่อ:"ก็เหมือนครั้งนี้ หลังจากเราฉีดยาตอนอยู่ใต้ดิน ตื่นขึ้นมาก็ถึงนิวยอร์กแล้ว"
เย่เฉินขมวดคิ้ว และถามว่า:"แล้วคุณทำงานอย่างไร? ใครมอบหมายงานให้คุณ? ใครเป็นคนให้คุณไปที่สนามกีฬา?"
เย่เฉินถามเขาว่า:"ผู้ติดต่อของคุณส่งข้อความให้คุณอย่างไร?"
ชายคนนั้นตอบว่า:"พวกเขาทิ้งอุปกรณ์สื่อสารไว้ให้เรา แต่มีแค่อุปกรณ์ของฉันเท่านั้น ที่จะได้ยินเสียงผู้ติดต่อ"
เย่เฉินถามต่อ:"ผู้ติดต่อของคุณเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?"
ชายคนนั้นส่ายหัว:"ใช้เครื่องเปลี่ยนเสียง ฉันก็ไม่รู้ว่าผู้ชายหรือผู้หญิง"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...