บทที่ 439
เมื่อพยาบาลพาซ่งหรงวี่และซ่งหวั่นถิงเข้ามาในห้องโถงด้านนอกของห้องผู้ป่วย อู๋ตงไห่และอู๋ซินพ่อลูกก็เพิ่งออกมา
อู๋ซินเห็นหุ่นเพรียวและสง่างามได้อย่างรวดเร็ว ซ่งหวั่นถิงสาวสวยไม่มีใครเทียบ เขาทั้งคนตะลึงไปหลายวินาทีสติแทบจะไม่กลับคืนมา
อู๋ตงไห่เห็นซ่งหวั่นถิง ก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงเล็กน้อย
เขาเป็นรุ่นพี่ของซ่งหวั่นถิง ดังนั้นจึงไม่ได้ติดต่อกับซ่งหวั่นถิงมากนัก ไม่เจอหน้ากันหลายปีแล้ว คิดไม่ถึงว่า ผู้หญิงคนนี้หน้าตาสวยขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเทียบกับดาราแล้วก็ไม่ด้อยไปกว่าเลย!
ซ่งหรงวี่ในขณะนี้พูดจาด้วยความเคารพเป็นอย่างยิ่ง: “คุณอาอู๋สวัสดีครับ ผมคือซ่งหรงวี่จากตระกูลซ่ง คนนี้คือลูกพี่ลูกน้องซ่งหวั่นถิง คุณปู่ได้ข่าวว่าคุณอยู่ที่จินหลิง ดังนั้นก็เลยให้พวกเรามาเยี่ยมเยียนหน่อย”
ขณะที่พูด ซ่งหรงวี่ก็กล่าวต่อ: “ตอนนี้พ่อผมไม่ได้อยู่จินหลิง ไม่สามารถมาเยี่ยมด้วยตนเองได้ ต้องขอโทษด้วยนะครับ”
อู๋ตงไห่รีบตอบกลับว่า: “โธ่เอ๋ย คุณอาซ่งเกรงใจกันเกินไปแล้วนะครับ! ที่จริงควรจะเป็นผมที่ต้องไปเยี่ยมเขา แต่ที่บ้านเกิดเรื่องนิดหน่อย ก็เลยไม่ได้ไปไหน เสียมารยาทไปหน่อย!”
แม้ว่าความสามารถตระกูลอู๋และตระกูลซ่งแตกต่างกันมาก แต่ทั้งหมดอยู่ในลำดับของตระกูลอันดับหนึ่งของภาคเจียงหนาน ดังนั้นทั้งสองครอบครัว ไม่ว่าใครจะอยู่บนถิ่นของใคร ที่จริงก็ควรริเริ่มในการไปเยี่ยมเยียน
ถ้าเหตุการณ์เป็นปกติ อู๋ตงไห่มาจินหลิง สิ่งแรกที่ต้องทำคือไปที่บ้านของตระกูลซ่ง ทั้งสองครอบครัวไปมาหาสู่เพื่อสานความสัมพันธ์กัน
ดังนั้น ยังไงซะเขารู้สึกลำบากใจเล็กน้อย
ที่สำคัญคือ สถานการณ์ของตระกูลตัวเองนั้นพิเศษจริงๆ อู๋ฉีลูกชายคนเล็กเกิดความผิดปกติ พูดออกไปก็น่าอายจริงๆ
ดังนั้น เขาจึงพูดอย่างตรงไปตรงมา: “โธ่เอ๋ย ที่มาจินหลิงครั้งนี้ ก็เพื่อสุขภาพลูกหมาและเกิดปัญหาทางด้านจิตใจนิดหน่อย ดังนั้นเมื่อฉันมา ก็มาอยู่ที่โรงพยาบาล ไม่ได้ไปที่ไหนเลย ไม่อย่างนั้น ก็ต้องไปหาคุณอาซ่งตั้งแต่แรกแล้ว ฉันยังหวังว่าคุณอาซ่งจะยกโทษให้ฉันและอย่าถือโทษโกรธฉันเลย”
อู๋ตงไห่รับรู้ได้ถึงความผิดปกติของอู๋ซิน เขาดูออก เหมือนว่าอู๋ซินจะสนใจซ่งหวั่นถิงเอาซะแล้ว
ตอนนี้ ในหัวของเขาจู่ๆก็รู้สึกว่า ถ้าสามารถทำให้ซ่งหวั่นถิงแต่งงานเข้าบ้านได้ เป็นสะใภ้ของตัวเอง นั่นก็สมบูรณ์แบบไปเลย!
เป็นตระกูลที่ใหญ่ไม่น้อยในเจียงหนาน อายุเหมาะที่จะแต่งงานมากแล้ว แต่ปัญหาหลักคือ เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่มาจากครอบครัวใหญ่มักจะหน้าตาไม่ดี
แม้บางคนจะหน้าตาดี แต่กินดีอยู่ดีมาตั้งแต่เด็ก เลี้ยงดูตามใจจนติดนิสัย ดังนั้น นิสัยจึงแย่มาก คนที่เป็นสาวสวยและฉลาดอย่างซ่งหวั่นถิง มีไม่กี่คนจริงๆ
หากทั้งสองตระกูลของตระกูลอู๋และตระกูลซ่งสามารถแต่งงานกันได้ จะต้องเป็นพันธมิตรที่เหนียวแน่นกลมเกลียว และกระตุ้นซึ่งกันและกันให้กระชับมิตรกันอย่างมาก
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...