ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 440
บทที่ 440
หากหลังจากที่สองครอบครัวแต่งงานกัน สามารถทำงานร่วมกันได้ จากนั้นทั้งสองครอบครัวก็มีโอกาสที่จะเป็นผู้นำเจียงหนานได้ทั้งหมด
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาจงใจยิ้มและถามซ่งหวั่นถิงว่า: “หวั่นถิงสวยขนาดนี้ และมีโดดเด่นขนาดนี้ ไม่รู้ว่าแต่งงานหรือยังนะ?”
ซ่งหวั่นถิงรีบตอบ: “คุณอาอู๋คะคุณพูดเป็นเล่น ถ้าฉันแต่งงาน คุณปู่ต้องเชิญคุณมาดื่มเหล้าในงานแต่งแล้วล่ะค่ะ”
อู๋ตงไห่ยิ้มและพยักหน้า ในใจรู้ว่าผู้หญิงคนนี้ฉลาดและพูดเก่ง
เขาจึงถามว่า： “งั้นไม่ทราบว่าหวั่นถิงมีแฟนหรือยังจ๊ะ? ถ้ามี หาคุณชายตระกูลไหนเอ่ย?”
เมื่ออู๋ซินได้ยินคำถามของพ่อ ก็รีบเงี่ยหูฟังด้วยความสนใจ และใจจดใจจ่อกับคำตอบของหวั่นถิง
ในตอนนี้ซ่งหวั่นถิง คิดถึงเย่เฉินทันที
ถ้าเย่เฉินไม่ได้แต่งงานก็คงจะดีมากแค่ไหน? เธอคงน่าจะสารภาพกับเขานานแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ถือได้ว่าเป็นสาวที่โดดเด่นมากกว่า เธอเชื่อว่าเขาคงจะไม่ปฏิเสธเธอ ถ้าเป็นอย่างนั้น เมื่อมีคนถามเธอด้วยคำถามเช่นนี้ เธอสามารถพูดอย่างภาคภูมิใจและเขินอาย ว่าแฟนของเธอคือเย่เฉิน……
เมื่อคิดจนถึงตอนนี้ ซ่งหวั่นถิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เอ่ยปากพูดว่า: “คุณอาอู๋คะ หนูยังไม่มีแฟนค่ะ”
ในใจของอู๋ตงไห่และอู๋ซิน ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ยังไม่มีแฟน นั่นก็ดีมากเลยสิ!
ขอเพียงแค่คุณท่านซ่งรับปาก เขาก็จะช่วยเกลี้ยกล่อมซ่งหวั่นถิงแน่นอน เมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่แน่อาจจะได้แต่งงานกันในเร็วๆนี้ ถึงตอนนั้นทั้งสองตระกูลก็เลือกฤกษ์ดีได้แต่เนิ่นๆ ก็สามารถจัดงานแต่งได้สำเร็จแล้ว!
อู๋ตงไห่ไม่ใช่เด็กๆแล้ว รอคอยที่จะได้อุ้มหลานชายมาตลอด ได้เห็นลูกหลานของตระกูลอู๋กับตาตัวเอง เพียงแค่ว่ายังไม่เจอผู้หญิงที่คู่ควรกับลูกชายของเขา
เมื่อกี้ เขาถูกใจซ่งหวั่นถิง รู้สึกว่าบนโลกใบนี้เขาไม่สามารถหาลูกสะใภ้ที่ดีไปกว่าซ่งหวั่นถิงแล้ว!
แต่ว่า ต่อให้เขาฝันก็คิดไม่ถึง ว่าซ่งหวั่นถิงมีเจ้าของในใจอยู่แล้ว
อีกอย่าง คนที่ทำให้ซ่งหวั่นถิงหลงใหล ก็คือคนร้ายที่ทำให้ลูกชายคนที่สองของเขาเป็นคนกินอึ เย่เฉิน!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...