บทที่ 441
ซ่งหรงวี่ที่เงียบไปนาน ในตอนนี้ก็ใช้สายตานิ่งๆ จ้องมอง ก็มองออกว่าสองพ่อลูกตระกูลอู๋ คิดอย่างไรกับซ่งหวั่นถิงน้องสาวตนเองอย่างไร
ในตอนนี้ ในใจเขาก็เริ่มมีความกระตือรือร้นขึ้นมา
ถ้าหากว่าซ่งหวั่นถิงสามารถแต่งงานกับตระกูลอู๋ได้ สำหรับตนเองแล้ว มันจะเป็นเรื่องที่ดีมากเลย!
พอถึงตอนนั้น ซ่งหวั่นถิงก็จะแต่งงานเข้าตระกูลอู๋ แล้วกลายเป็นคุณนาย ก็จะไม่มาแย่งสมบัติตระกูลซ่งกับตนเอง ตนเองก็จะได้กลายเป็นผู้สืบทอดของตระกูลซ่งเต็มตัว
เขาก็กลัวว่าซ่งหวั่นถิงจะไปคบหากับเย่เฉิน
เขาไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเย่เฉิน รู้เพียงว่า เย่เฉินคนนี้ดูเหมือนว่าจะมีความที่มีพลังพิเศษอะไรสักอย่าง และทำให้คุณปู่เคารพชื่นชมเขาอย่างมาก
ถ้าซ่งหวั่นถิงไปคบกับเย่เฉินจริงๆ ละก็ ไม่ต้องสงสัยเลย เย่เฉินจะต้องเข้ามาในตระกูลซ่งแน่ พอถึงตอนนั้น ตนเองก็จะลำบากแน่
เดิมทีซ่งหวั่นถิงก็เป็นศัตรูตัวฉกาจที่จะมาแย่งสมบัติของตระกูลอยู่แล้ว ถ้าเธอไม่แต่งงานออกไป ก็ยังคงเป็นศัตรูของตนเองอยู่เสมอ
แล้วอีกอย่าง คุณปู่ก็เคารพเย่เฉินมาก แม้แต่ฝันก็ยังอยากจะให้เขามาเข้าร่วมตระกูลซ่ง ถ้าหากว่าซ่งหวั่นถิงทำตามฝันของคุณปู่ให้เป็นจริงละก็ เช่นนั้น คุณปู่ก็จะให้ความสำคัญกับเธอมากขึ้น กับเย่เฉินก็เช่นเดียวกัน
พอถึงตอนนั้น ซ่งหวั่นถิงกับเย่เฉินอยู่ที่ตระกูลซ่งด้วยกัน แล้วจะยังมีวันที่ตนเองจะได้โงหัวขึ้นมาได้อีกหรือ?
ดังนั้น ที่เขาไม่อยากเห็นมากที่สุด ก็คือ ซ่งหวั่นถิงอยู่กับเย่เฉิน!
ตอนนี้ตระกูลอู๋มีใจอยากจะเชื่อมสัมพันธ์ทางงานแต่ง ที่ตนเองต้องทำ ก็คือหาวิธีหาโน้มน้าวให้คุณปู่กับซ่งหวั่นถิงยอมรับตระกูลอู๋ รีบๆ ให้ซ่งหวั่นถิงแต่งงานออกไปเสีย!
ซ่งหวั่นถิงกลับไม่รู้ว่าพ่อลูกตระกูลซ่งมีใจคิดเช่นไร เธอและซ่งหรงวี่ก็พูดลองใจกับสองพ่อลูกนั้นดู พอเห็นว่าเวลาก็ผ่านไปนานแล้ว ก็เลยอ้างว่าไม่อยากรบกวน แล้วรีบลาจากไป
อู๋ซินในตอนนี้ ในหัวก็มีแต่ซ่งหวั่นถิง ส่วนน้องชายที่น่าสงสารของตนเองนั้น เขาได้ลืมไปเสียสนิท
พอกลับมาที่ห้องนอน อู๋ฉีก็เริ่มบ้า
พวกพยาบาลก็เริ่มวุ่นวายกัน เอาอาหารที่ฆ่าเชื้อด้วยอุณหภูมิสูงเข้ามา เอามาป้อนอู๋ฉีให้กินอย่างหนำใจ จากนั้นก็ใช้วิธีล้างท้อง พยายามล้างเอาสิ่งที่กินเข้าไป ล้างออกมาให้หมด
อู๋ตงไห่ก็เข้าไปดู แล้วก็หน้าบึ้งเดินออกมา
อู๋ซินกลับไม่เคยเข้าไปเลย นั่งอยู่บนโซฟาด้านนอกคนเดียว เปิดดูหน้าวีแชทของซ่งหวั่นถิง
ก่อนที่ยังไม่เคยมาเมืองจินหลิง เขาไม่เคยได้สนใจซ่งหวั่นถิงที่ไม่ได้เจอกันหลายปี
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...