ต่อมา หลิวเจียฮุยจึงพูดกับเย่เฉินว่า “คุณเย่ ก่อนที่คุณจะมาผมได้ให้คนใช้จัดห้องพักให้เรียบร้อยแล้ว ขอแค่คุณอยู่ในเกาะฮ่องกางก็สามารถถือว่าที่นี่เป็นบ้านของคุณเองได้ อย่าได้เกรงใจกับผม!”
เย่เฉินก็มีสมใจเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงยิ้มและกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ผมก็ได้แต่เชื่อฟังคำสั่งแล้ว!”
"ดีดีดี!" หลิวเจียฮุยโอบหลังเย่เฉินอย่างอบอุ่นและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "มา คุณเย่ เชิญเข้ามาข้างใน!"
พูกไป เขาก็เข้าไปในคฤหาสน์กับเย่เฉิน
พ่อบ้านเดินตามเขาไปทีละก้าวแล้วพูดด้วยความเคารพว่า “ท่านครับ งานเลี้ยงพร้อมแล้ว คุณคิดว่าจะเริ่มได้เมื่อไหร่?”
หลิวเจียฮุยถามเขาว่า "คุณหนูกลับมาแล้วยัง?"
พ่อบ้านก็พูดตามจริงว่า “ยังครับ”
หลิวเจียฮุยพูดอย่างโกรธเคืองทันที “ยัยเด็กหน้าเหม็นคนนี้! ครั้งนี้ถ้าเธอกล้าขัดคำสั่งฉัน ในอีกสามปีที่จะถึง ฉันจะไม่ให้เงินเธอเลยสักแดงเดียว!”
ฟางเจียซินพูดด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะว่า "รู้ทั้งรู้ว่าตนเองทำไม่ได้ แล้วจะพูดแบบนี้ไปทำไมกัน?"
หลิวเจียฮุยถามอย่างโกรธเคือง "เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันทำไม่ได้"
ฟางเจียซินเอ่ยเสียงเรียบ "คำพูดแบบนี้คุณไม่ได้พูดมาแค่ครั้งสองครั้ง สุดท้ายแล้วก็ยังเป็นคุณที่ไปประนีประนอมไม่ใช่หรือไง?"
หลิวเจียฮุยรู้สึกเสียหน้ามากและพูดอย่างโกรธเคือง “แต่ครั้งนี้ต่างไปจากเดิม! คราวนี้ฉันหลิวเจียฮุยพูดได้ทำได้ ไม่ผิดคำพูด!”
หลิวเจียฮุยที่ได้ยินเสียงก็หันกลับมาอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นลูกสาวคนโตของเขากำลังมองฟางเจียซินด้วยใบหน้าที่เย็นชา เขาก็ตกตะลึงไปชั่วครู่ แล้วรีบเอ่ยทำลายบรรยากาศว่า “ม่านฉง สิ่งที่พ่อเพิ่งพูดไปก็เป็นเพราะอารมณ์เท่านั้นเอง พ่อรู้ว่าลูกไม่มีทางขัดคำสั่งพ่อแน่!”
พูดจบ เขาก็รีบแนะนำเย่เฉิน "คุณเย่ ขอแนะนำให้รู้จักกับลูกสาวคนโตของผม หลิวม่านฉงซึ่งตอนนี้กำลังเรียนแพทย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยฮ่องกาง!"
จากนั้น เขาก็เรียก หลิวม่านฉงและพูดว่า "ม่านฉง มานี่ พ่อจะแนะนำคุณให้รู้จักกับคนหนุ่มมากพรสวรรค์ท่านนี้ นี่คือคุณเย่ เย่เฉินจากแผ่นดินใหญ่!"
ครั้งแรกที่เย่เฉินเห็น หลิวม่านฉงเขาก็แค่รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้สวยกว่าในรูปมาก
สิ่งที่คุณเฉินเห็นบนข้อมูลพวกนั้น ล้วนเป็นรูปถ่ายบัตรประจำตัวของหญิงสาวทั้งหมด ภาพถ่ายติดบัตรนั้นสวมแว่นและมีท่าทีจริงจังไม่ยิ้ม และดูแล้วก็แค่ละเอียดอ่อนและสวยงามกว่า แต่ก็ยังห่างไกลจากความงามจนน่าตะลึง
อย่างไรก็ตาม หลิวม่านฉงที่อยู่ต่อหน้า รูปร่างสูงโปร่ง ผิวของเธอขาวอมชมพู ใบหน้าของเธอที่ไม่ต้องแต่งหน้าแฝงเสน่ห์ของความงามแบบจีนคลาสสิก บวกกับหางม้ายาว ทำให้เธอดูราวกับนางฟ้าที่ตกลงมาข้างบ้านและกลายมาเป็นน้องสาวข้างบ้าน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...