ชุดของหลิวม่านฉงนั้นเรียบง่ายมาก เป็นชุดเดรสธรรมดา รองเท้าแตะสีดำเรียบง่าย กับกระเป๋าสะพายที่มองไม่ออกถึงแบรนด์เลย แต่ในทางตรงกันข้าม ชุดลำลองแบบนี้กลับเน้นให้เห็นถึงบุคลิกที่ไม่ธรรมดาของเธอให้สูงขึ้นไปอีก
เย่เฉินคาดไม่ถึงจริงๆ ว่า หลิวเจียฮุยที่อ้วนๆ จะสามารถผลิตลูกสาวราวกับนางฟ้าได้ เมื่อพิจารณาจากลักษณะใบหน้าของหลิวม่านฉงแล้ว ดูเหมือนยีนของหลิวเจียฮุยแทบจะไม่มีผลกับเธอเลย
ในเวลานี้หลิวม่านฉงทำเพียงแค่มองไปที่เย่เฉินอย่างเฉยชาและพูดอย่างขอไปทีว่า “คุณเย่ใช่ไหม สวัสดี”
จากนั้น ยังไม่รอให้เย่เฉินตอบกลับ เธอก็พูดกับหลิวเจียฮุยโดยตรง "ไม่ได้บอกว่าให้หนูกลับมาทานอาหารค่ำหรือไง? ช่วยทำเวลาด้วย หนูมีธุระตอนบ่าย จะโอ้เอ้นานไม่ได้"
หลิวเจียฮุยโมโหกับท่าทีของหลิวม่านฉงมากจนโพล่งออกมาว่า “นี่มันท่าทีแบบไหนกัน? คุณเย่เป็นแขกผู้มีเกียรติที่บ้าน เขาเพิ่งมาที่เกาะฮ่องกาง ฉันวางแผนที่จะให้แกช่วยมาต้อนรับและพาคุณเย่ไปเดินเล่นรอบๆช่วงบ่าย!"
หลิวม่านฉงปฏิเสธโดยไม่คิด "ไม่ได้ หนูพูดแล้วว่ามีธุระตอนบ่าย! ในเมื่อเป็นแขกของพ่อ ทำไมพ่อไม่ไปต้อนรับเองคะ?”
หลิวเจียฮุยพูดอย่างโกรธจัด “ฉันคิดว่าแกอายุพอๆ กับคุณเย่ คนรุ่นเดียวกัน แกไปต้อนรับย่อมเหมาะกว่าฉัน!”
"หนูไม่มีเวลา!" หลิวม่านฉงพูดอย่างโมโหอยู่บ้าง "พ่อให้หนูกลับมาทานอาหาร หนูก็กลับมาแล้ว พ่ออย่าทำตัวได้คืบเอาศอก!"
หลิวเจียฮุยเอ่ยอย่างเย็นชา "นี่เป็นทัศนคติของแกว่าเวลาพูดคุยกับพ่อตัวเองหรือไง?"
ฟางเจียซินรีบเข้ามาคลายสถานการณ์ในเวลานี้ว่า "ไอ้หย่าเจียฮุย คุณจะมาวางอำนาจกับลูกทำไมกัน? ยิ่งไปกว่านั้นคุณเย่ก็อยู่ที่นี่ด้วย อย่าให้เขาต้องเจอเรื่องน่าขันเข้าให้"
พูดจบ เธอก็รีบกล่อมชวน หลิวม่านฉงด้วยรอยยิ้ม "ม่านฉง คุณรู้อารมณ์ของพ่อคุณ อย่าคิดเห็นแบบเดียวกันกับเขา รีบนั่งลงและกิน"
หลิวม่านฉงดูถูกฟางเจียซินและพูดอย่างเย็นชาว่า "คุณไม่จำเป็นต้องแสร้งเป็นคนดีที่นี่"
หลิวม่านฉงกล่าวด้วยท่าทางเย็นชา “ขอโทษที พ่อและเธอล้วนเป็นฆาตกรที่ฆ่าแม่ของหนูทางอ้อม หนูจะไม่มีวันขอโทษคุณสองคน!”
"แก!" หลิวเจียฮุยโกรธขึ้นมาทันที และได้แต่ชี้ไปที่ หลิวม่านฉงอย่างพูดไม่ออก
และคนที่ หลิวม่านฉงเกลียดที่สุดในชีวิตของเธอก็คือ ฟางเจียซิน
เธอจำได้ว่าในตอนนั้น แม่ของเธอต้องน้ำตาอาบน้ำอยู่ในบ้านทุกวัน ส่วนพ่อของเธอก็ไม่ค่อยจะกลับบ้าน ตอนนั้นแม่ของเธอบอกกับเธอว่าพ่อของเธอถูกนางจิ้งจอกหลอกล่ออยู่ข้างนอก ดังนั้นถึงได้เพิกเฉยต่อพวกเธอสองแม่ลูก
ส่วนนางจิ้งจอกที่แม่ของเธอพูดถึงก็คือ นวลนางในเรือนทองอย่างฟางเจียซิน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...