ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 443
บทที่ 443
ในขณะเดียวกัน ซือเทียนฉีก็กำลังอยู่ในจี้ซื่อถังของตนเอง กำลังเหม่อมองยาอายุวัฒนะที่เย่เฉินให้ตนเองมา
ในหัวก็หวนนึกถึงคำที่เย่เฉินพูดกับตนเอง เย่เฉินพูดกับตนเองว่า ยาเม็ดนี้ สามารถทำให้ตนเองหนุ่มขึ้น10ปี และชีวิตก็ยืนยาวไปอีก10ปี
ถึงแม้เขาจะรู้ว่าเย่เฉินมีพลังวิเศษ แต่ก็ยังรู้สึกว่า สรรพคุณเช่นนี้ มันเหมือนกับว่าเกินจริงมากไปหน่อย
มีคำพูดหนึ่งว่า ดอกไม้ยังมีวันผลิบานอีกครั้ง แต่คนไม่มีวันหวนกลับคืนเยาวรุ่น
มนุษย์สามารถจัดการกับธรรมชาติทุกสรรพสิ่ง แต่ไม่มีทางทำอะไรกับเวลาได้
บนโลกใบนี้ จะมียาที่ทำให้คนกลับมาหนุ่มแน่นอีกครั้งหนึ่งได้อย่างไรกัน?
แต่ว่า พอคิดดูว่ายานี้ อาจารย์เย่เฉินเป็นคนให้มา ซือเทียนฉีก็มั่นใจกับยานี้อย่างมาก
เขาคิดว่า อาจารย์เย่คงจะไม่หลอกลวงเขาแน่นอน ในเมื่อเขาพูดเช่นนี้ ยาเม็ดนี้ ก็จะต้องมีสรรพคุณที่มหัศจรรย์อย่างแน่นอน
ดังนั้น เขาก็เลยตัดสินใจ ทำตามที่เย่เฉินบอก กินยานี้ลงไปเสีย
ซือเทียนฉีค่อยๆ เอายาอายุวัฒนะใส่ในปาก เดิมคิดว่ายานี้จะกินยาก แต่คิดไม่ถึงว่า พอยาเข้าปาก ก็กลายเปลี่ยนเป็นรสชาติหวาน แล้วไหลลงคอ ลงท้องไปเลย
จากนั้น ก็เป็นช่วงเวลามหัศจรรย์ที่ซือเทียนฉียากจะลืมได้ทั้งชีวิต
เขารู้สึกว่าทั้งร่างกาย มีพลังอุ่นๆ ล้อมรอบ พลังอุ่นๆ นี้เหมือนกับพลังมหัศจรรย์ มีผลกับร่างกายทุกส่วนของตนเอง
เริ่มแรกรู้สึกว่าใบหน้าของตนเองเริ่มตึงๆ จากนั้นผิวหนังก็คันๆ ชาๆ จากนั้นก็รู้สึกว่าทุกส่วนของข้อต่อ ได้ร้อนผ่าวขึ้นมา
ซือเทียนฉีดีใจจนแทบบ้า！
ถ้าหากพูดถึงชีวิตคนชีวิตหนึ่ง เหมือนกับกลไกไขลานของนาฬิกา เช่นนั้นพลังของกลไกไขลาน ก็จะค่อยๆ สูญสิ้นพลังงานไปเรื่อยๆ ตามเวลา ไปจนถึงเวลาที่พลังที่สั่งสมไว้สูญสิ้น นาฬิกาปลุกนั้นก็จะหยุดเดิน
ส่วนตอนนี้ นาฬิกาปลุกของชีวิตซือเทียนฉี ก็เท่ากับว่าเย่เฉินได้ใช้หัตถ์ของพระเจ้า มาหมุนกลไกไขลานของชีวิตซือเทียนฉีไปอีกสองรอบ
มันแสดงถึงว่า นาฬิกาชีวิตของซือเทียนฉี สามารถเดินเพิ่มไปได้อีกสองรอบ！
นี่มัน นี่มันไม่ใช่ปาฏิหาริย์หรอกหรือนี่？！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...