ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4434
หลิวเจียฮุยหัวเราะเยาะเย้ย แล้วพูดว่า:"คุณท่านฮง ได้หรือไม่ได้ คุณพูดมาสิ"
ฮงหยวนซานพยักหน้า แล้วพูดว่า:"คุณหลิว ผมขอพูดตรงๆเลย เรื่องของวันนี้ ห้าร้อยล้านดอลลาร์"
หลิวเจียฮุยขมวดคิ้ว จากนั้นชี้หลิวม่านฉงกับเย่เฉิน พูดเสียงสูงว่า:"ห้าร้อยล้านได้ แต่ผมจะพาพวกเขาทั้งสองไปด้วย"
ฮงหยวนซานหัวเราะเสียงดัง:"ฮ่าๆ คุณหลิว คุณน่าจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ เหตุผลที่ให้คุณมา คือให้คุณมาจัดการปัญหาของลูกสาวคุณ และเหตุผลที่ให้คุณมาจัดการกับปัญหาลูกสาวคุณ ก็เพราะว่าเรื่องนี้ลูกสาวคุณไม่ใช่ผู้ร้ายหลัก ดังนั้นผมเห็นแก่หน้าคุณ จึงให้โอกาสคุณมาแก้ปัญหาสักครั้ง"
พูดไป เขาก็ชี้เย่เฉิน แล้วพูดเสียงเย็นชาว่า:"ส่วนหมอนี้ ไม่ว่าวันนี้คุณจะออกเงินมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถพาเขาไปได้ เพราะผมจะเอาชีวิตของเขา!"
หลิวเจียฮุยเห็นฮงหยวนซานเต็มไปด้วยความอาฆาต รู้สึกหวาดกลัวอย่างอดไม่ได้
เขาดูออก ฮงหยวนซานอยากจะเอาชีวิตเย่เฉินไปจริงๆ
แต่ว่า ถ้าเย่เฉินเป็นอะไรไปในเกาะฮ่องกงจริงๆ ล่ะก็ งั้นการร่วมมือของตนกับบริษัทนานาซู ขนส่ง จำกัด คงจะจบลงก่อนจะได้เริ่มแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงรีบพูดกับฮงหยวนซานว่า:"คุณท่านฮง วันนี้ที่ผมมาที่นี่เพื่อแก้ปัญหากับคุณอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นคุณสามารถบอกราคาให้ผมโดยตรงได้เลย จะต้องใช้เงินเท่าไหร่ ผมถึงจะสามารถพาพวกเขาทั้งสองไปได้ ผมเพิ่มเงินให้คุณอีกก็ไม่เป็นไร!"
ฮงหยวนซานอแขมวดคิ้วไม่ได้ และพูดอย่างเย็นชาว่า:"ตอนนี้ปัญหามันไม่เกี่ยวกับเงินแล้วล่ะ เขาจับหลานชายของผมฮงหยวนซานไป และเมื่อกี้ก็พูดจาสามหาวใส่ผม ถ้าผมปล่อยเขาไป ต่อไปผมจะอยู่ยังไง?"
หลิวเจียฮุยก็ตระหนักได้ว่า ฮงหยวนซานจะไม่ยอมปล่อยเย่เฉินไปอย่างแน่นอน ตนอยากช่วยเขา กลัวว่าจะทำไม่ได้แล้ว
ในเวลานั้น เย่เฉินตายในมือของฮงหยวนซาน และความร่วมมือของเขากับบริษัทนานาซู ขนส่ง จำกัดจะจบลงอย่างแน่นอน ดังนั้นตอนนี้ ตนก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อ แล้วเอาความปลอดภัยของตัวเองและลูกสาวไปเสี่ยง
เมื่อคิดเช่นนี้ เขากัดฟันและพูดกับฮงหยวนซานว่า:"โอเค! ห้าล้านก็ห้าล้าน ผมจะเขียนเช็คให้คุณเดี๋ยวนี้!"
ทันทีที่หลิวม่านฉงได้ยินเช่นนี้ เธอก็รู้ว่าพ่อทิ้งเย่เฉินไปแล้ว ดังนั้นเธอจึงโพล่งออกมาโดยไม่ลังเล:"ถ้าจะไป พ่อก็ไปเอง ฉันจะอยู่กับเย่เฉินที่นี่!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...