เย่เฉินขมวดคิ้ว และถามเขาว่า:"คุณตกลงหรือไม่ มันเกี่ยวอะไรกับฉัน? ฉันไม่ได้บอกว่าคุณต้องจ่ายเงินนี้ พ่อเลี้ยงของคุณเป็นคนให้งานนี้แก่คุณ คุณจะตอบตกลงก็ตอบตกลงพ่อของคุณ"
จงหยุนชิวยอมโดยสมบูรณ์ เขารู้ว่าเย่เฉินให้พ่อของตน ฮงหยวนวานกลายเป็นคนทำเรื่องผิดกฎโดยตรงเลย
งานสกปรกที่ขอเงินกับตน ต่อไปจะต้องให้พ่อเลี้ยง ฮงหยวนซานทำแน่นอน ในนามจะไม่เกี่ยวกับเย่เฉินเลยสักนิด
เมื่อคิดเช่นนี้ ในใจเขาแทบทรุด และด่าเย่เฉิน ว่าเป็นปีศาจที่กินคนและไม่คายกระดูก
เงินหมื่นล้านในสิบปี นี่มันกำลังล้วงเขาหมดเลยชัดๆ !
เมื่อคิดแบบนี้ เขาร้องไห้และขอร้องเย่เฉิน:"คุณเย่ โปรดลดจำนวนเงินให้เหมาะสมเถอะ หมื่นล้านดอลลาร์นั้นมากเกินไปจริงๆ ผมไม่สามารถจ่ายได้ ห้าพันล้านดอลลาร์ในสิบปี ฉันทำได้แน่นอน ไม่มีปัญหา!"
เย่เฉินพูดว่า:"จงหยุนชิว ฉันได้ตรวจสอบสถานการณ์ของคุณแล้ว ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ ทรัพย์สินภายใต้ชื่อของคุณตอนนี้มีมูลค่าเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 60 ถึง 70 พันล้านดอลลาร์ฮ่องกง และธุรกิจของคุณกำลังไปได้ดีในตอนนี้ รายได้สุทธิประจำปีก็คงหลายพันล้านเหรียญฮ่องกง ดังนั้น การมอบเงิน 1 พันล้านดอลลาร์ให้กับพ่อเลี้ยงของคุณทุกปี ในไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับคุณเลย แม้ว่าคุณจะเอาเงินก้อนนี้ออกมา คุณก็ยังมีชีวิตที่ดีได้"
เมื่อพูดถึงนี้ เย่เฉินชะงักเล็กน้อย และพูดอย่างเย็นชาว่า:"ดังนั้น ฉันขอแนะนำว่าอย่าเป็นคนขี้เหนียว ถึงแม้เงินเป็นสิ่งที่ดี แต่ในการเผชิญกับโชคชะตา มันเป็นเพียงสิ่งของนอกกาย! "
เมื่อจงหยุนชิวได้ยินเช่นนี้ เขารู้ว่าเย่เฉินไม่มีวันให้เขาเองมีชีวิตที่ดีได้ง่ายๆ
หมื่นล้านภายในสิบปี ดูเหมือนไม่มีทางหนี
มิฉะนั้น ไม่ต้องให้เย่เฉินลงมือ ฮงหยวนซานที่เต็มไปด้วยความโกรธ สามารถฆ่าเขาตายได้ร้อยครั้งแล้ว
ในเวลานี้ เย่เฉินพูดกับฮงหยวนซานอีกว่า:"ฮงหยวนซาน จากนี้ไปคุณเป็นผู้จัดการการระดมทุนของสำนักว่านหลง และคุณมีงานระดมทุนสำหรับสำนักว่านหลง แต่ช่องทางการระดมทุนของคุณ ฉันแนะนำให้คุณมุ่งไปที่ลูกชายของคุณคนเดียว ตราบใดที่คุณไม่ทำผิด ถ้าลูกน้องของคุณไม่เชื่อฟังคำสั่งของคุณ หรือถ้ามีคนต้องการจะฆ่าคุณ ฉัน เย่เฉิน จะไม่มีวันยืนดูเฉยๆ เด็ดขาด!"
ฮงหยวนซานรู้ว่าเย่เฉินกำลังช่วยเขาอยู่
แต่ตอนนี้ฮงหยวนซานกำลังจะระดมทุนให้สำนักว่านหลง มีสำนักว่านหลงคอยช่วย ถ้าสู้กับเขา เกรงว่าสำนักว่านหลงจะไม่ยืนดูเฉยๆ แน่นอน
พูดตรงๆ ว่าตอนนี้เย่เฉินได้ตั้งชุดโซ่ ซึ่งเชื่อมโยงถึงกัน และได้จับตัวเขาเองไว้อย่างสมบูรณ์แล้ว
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงตกลงอย่างไม่เต็มใจ และพูดว่า:"คุณเย่วางใจได้เลย…... ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อระดมทุน…..."
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา:"คุณพูดกับฉันทำไม? คุณจะมาบอกฉันทำไมกัน? ฉันขอเงินคุณเหรอ?"
"ครับๆๆ…..."จงหยุนชิวตบหน้าตัวเอง และพูดสำนึกผิดอย่างรวดเร็ว:"ผมปากเสียพูดผิดไปเอง โปรดยกโทษให้ผมด้วยครับคุณเย่......"
พูดจบ เขามองไปที่ฮงหยวนซาน และกล่าวด้วยความเคารพว่า:"พ่อ…...ไม่ต้องกังวล......ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อระดมทุน…...จะไม่ทำให้พ่อลำบากใจเด็ดขาด……"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...