ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4445

หมื่นล้านเหรียญในสิบปี สำหรับจงหยุนชิว โดยพื้นฐานแล้วมันหมายความว่าธุรกิจของครอบครัวทั้งหมดถูกล้างออกไป

แต่ว่า โชคดีที่เย่เฉินให้เวลาเขา 10 ปีเต็มในการผ่อนชำระเป็นงวด

นอกจากนี้ยังหมายความว่า ขอแค่เขาทำงานหนัก และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ธุรกิจของเขามีกำไรมากขึ้น เขาอาจจะสามารถรักษาทรัพย์สินครอบครัวครึ่งหนึ่งไว้ได้ ในอีกสิบปีข้างหน้า

ดังนั้นในใจเขาจึงต้องฝืนยอมรับความจริงนี้ นอกจากจะยอมรับว่าเขาโชคร้ายแล้ว ความปรารถนาสูงสุดของเขาคือการดึงลูกชายที่หมดสติไป ทุบตีเขาอย่างแรง

ในเวลานี้ เย่เฉินอ้าปากพูดกับจงหยุนชิวว่า:"หลังจากออกจากที่นี่ ถ้าคุณกล้าบอกใครสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ รวมถึงลูกชายของคุณ ฉันจะให้สำนักว่านหลงส่งคนไปจับกุมทั้งครอบครัวของคุณในซีเรีย คุณเข้าใจไหม?"

จงหยุนชิวตกใจมากจนตัวสั่น รีบพยักหน้าและพูดว่า:"คุณเย่ คุณวางใจได้เลย แม้ว่าคุณจะให้ความกล้ากับผม ผมก็ไม่กล้าบอกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้กับใคร"

"ดี"เย่เฉินพยักหน้า แล้วหันไปหาฮงหยวนซาน และพูดว่า:"จำไว้ คุณก็เหมือนกัน"

ฮงหยวนซานพูดด้วยความเคารพ:"ไม่ต้องห่วงคุณเย่ ผมจะปิดปากมิดเลยครับ"

เย่เฉินเหลือบมองเขา และพูดนิ่ง ๆ :"คุณปากเสียมาก ฉันไม่รู้ว่าคุณจะปิดปากมิดได้อย่างไร"

"แต่ฉันไม่อยากพูดอะไรที่มันไร้สาระ หากคุณทำให้สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้หลุดไป จุดจบของคุณจะเหมือนกับจงหยุนชิว "

เมื่อรู้เช่นนั้น ฮงหยวนซานก็พูดด้วยความตื่นตระหนก:"คุณเย่ ถึงผมตาย ผมก็จะไม่เปิดเผยสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ออกไป"

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ และพูดว่า:"เดี๋ยวหลังจากที่ฉันไป ไปหาโรงพยาบาลที่น่าเชื่อถือ และเย็บปากของคุณซะ คนอื่นจะถูกส่งไปยังซีเรีย ดังนั้นจะไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณที่นี่ในวันนี้ แต่จากนี้ไป หน้าของคุณควรได้รับการเสริมแต่งสักหน่อย ฉันแนะนำให้คุณสวมหน้ากากไว้ในอนาคต หรือไม่ก็เปิดให้เห็นปาก คุณยังคงเป็นหัวหน้าสำนักของฮงเหมิน"

แต่ตราบใดที่ยังสามารถเก็บความลับนี้ไว้ได้ งั้นพรุ่งนี้เขายังเป็นหัวหน้าสำนักฮงเหมินต่อ

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ วันนี้ลูกมีน้องมากกว่า 100 คน และพวกเขาจะหายไปอย่างสมบูรณ์

แต่ว่า นี่มันไม่เท่าไหร่สำหรับเขาเลย

อย่ามองว่าเขาเป็นแค่หัวหน้าแก๊งค์ แต่ในใจเขารู้ดีอย่างมากว่าคนๆ หนึ่งจะประสบความสำเร็จ ต้องแลกกับชีวิตมากมาย สูญเสียลูกน้องเป็นร้อยคนทีเดียว มันไม่มีความหมายอะไรสำหรับเขาเลย

เย่เฉินมองฮงหยวนซาน และพูดนิ่ง ๆ ว่า:"ทรัพย์สินส่วนตัวของคุณจะต้องบริจาคก่อนคืนพรุ่งนี้ คุณห้ามเหลือบ้าน รถยนต์ หรือแม้แต่เงินสักเหรียญ เข้าใจไหม?"

ฮงหยวนซานพูดหน้าเศร้า:"คุณครับ อย่างน้อยคุณก็ใให้เหลือบ้านไว้สักหลังด้วยสิ จะปล่อยให้ผมที่อายุ 60 ปีไร้ที่อยู่อาศัยไม่ได้นะ……"