"ฉัน?"
เย่เฉินยิ้มเเล้วพูดขึ้นระหว่างขับรถว่า:"ฉันบอกเเล้วไง ผมชื่อเย่เฉิน 28ปี เป็นคนในพื้นที่"
หลิวม่านฉงไล่ถาม:"คุณเป็นผู้ช่วยของบริษัท นานาซู ขนส่ง จำกัด ไม่ใช่เหรอ? ถ้าคุณเป็นแค่ผู้ช่วยของบริษัท นานาซู ขนส่งจำกัด ทำไมสำนักว่านหลงถึงเป็นของคุณได้ล่ะ?"
เย่เฉินมองตรงไปข้างหน้า ควบคุมรถให้เลี้ยวซ้าย เเล้วพูดไปด้วยว่า:"ฉันไม่ใช่ผู้ก่อตั้งสำนักว่านหลง เเละไม่ใช่ฉันจ่ายเงินซื้อ เพียงเเต่ฉันมีบุญคุณต่อว่านพั่วจวิน ประมุขของสำนักว่านหลง ดังนั้นเขาจึงยอมให้ทั้งสำนักว่านหลงพรรคดีต่อฉัน"
ระหว่างพูดคุย เย่เฉินหยุดชะงัก แล้วพูดขึ้นว่า:"สำหรับตำแหน่งผู้ช่วยของบริษัทนานาซู ขนส่ง จำกัด ผมเพียงแค่ช่วยด้วยมิตรภาพ บ้านเธอก็ทำด้านขนส่งเหมือนกัน คงจะเคยได้ยินพ่อของเธอพูดถึง ด้านการคุ้มกันของบริษัท นานาซู ขนส่งจำกัด มีสำนักว่านหลงค่อยให้ความร่วมมืออย่างใกล้ชิด เพราะฉะนั้นความปลอดภัยของการขนส่งจึงเป็นที่1ของโลก ฉันเป็นคนค่อยติดต่อประสานงานเอง"
หลิวม่านฉงข้องใจ แล้วถามต่อว่า:"ว่านพั่วจวินเป็นประมุขของสำนักว่านหลง มีสมาชิกและเงินทองมากมาย ทำไมเขาถึงติดบุญคุณกับคุณได้ล่ะ?"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"เรื่องนี้ผมคงไม่สะดวกเล่าอย่างละเอียด แต่ว่าเหตุการณ์ก็เป็นไปตามนี้จริงๆ"
หลิวม่านฉงถามต่อ:"แล้วคุณมาทำอะไรที่เกาะฮ่องกง?ฉันไม่เชื่อว่าคนใหญ่โตอย่างคุณ จะยอมเดินทางมาที่เกาะฮ่องกง เพียงแค่คุยธุระกิจกับพ่อของฉัน "
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ฉันบอกกับเธอแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันมาเพื่อทวงความยุติธรรม"
หลิวม่านฉงถามต่อ:"ทวงความยุติธรรมอะไรกันแน่ ต้องให้คุณมาทวง?"
เย่เฉินนึกคิด เอ่ยปากขึ้น:"ฝ่ายนั้นเป็นเพื่อนของพ่อตอนท่านยังมีชีวิต เขาพบเรื่องที่ไม่ค่อยยุติธรรม ดังนั้นฉันจึงมาเกาะฮ่องกง ช่วยเขาทวงความยุติธรรม"
พูดไป เย่เฉินไม่รอหลิวม่านฉงเอ่ยปาก แล้วพูดต่อว่า:"ถ้าหากคุณจะถามฉันว่า ผมกำกับความยุติธรรมแบบไหนกัน ฉันคงให้คำตอบคุณตอนนี้ไม่ได้ แต่ที่ฉันบอกได้คือ ความยุติธรรมจะมาในไม่ช้า หลังเสร็จจากเรื่องนี้ ฉันจะออกจากเกาะนี้ คงไม่ส่งผลต่อชีวิตประจำวันของคุณมากเท่าไหร่"
เเต่เมื่อจะเอ่ยปาก เย่เฉินกลับอดกลั้นไม่พูดออกมา
วันนี้ที่เขาไม่ยอมเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง ก็เพราะไม่อยากให้หลิวม่านฉงรู้ว่าเขามาเพื่อลงโทษพ่อของเธอ
ไม่ว่าหลิวเจียฮุยจะเลวแค่ไหน เเต่เขาก็ยังเป็นพ่อของหลิวม่านฉง ถึงแม้หลิวม่านฉงจะคอยเว้นระยะห่างกับหลิวเจียฮุย แต่เย่เฉินมองออก ความสัมพันธ์พ่อลูก ระหว่างเธอกับหลิวเจียฮุยลึกซึ้งมาก
หลิวเจียฮุยสามารถซื้อซอยทั้งซอยให้กับเธอ ตอนเธอเสียแม่ไป เขายอมขาดทุนเพื่อย้อนความทรงจำในวัยเด็กให้กับเธอ กล้าเข้าเจรจากับฮงหยวนซานด้วยตัวคนเดียวเพื่อเธอ สามารถดูออกว่าลูกสาวคนนี้สำคัญต่อเขามากเเค่ไหน
เหตุนี้ เย่เฉินจึงเริ่มเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อหลิวเจียฮุยเล็กน้อย และตัดสินในตอนที่จัดการเรื่องของหลิวเจียฮุย จะพยายามเลี่ยงจากหลิวม่านฉง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...