ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 445
บทที่ 445
เห็นคุณตาพูดอย่างจริงจัง เฉินเสี่ยวจาวก็ลังเล สุดท้ายก็รับเอายานั้นมา
ครั้งหนึ่ง ในใจเธอฝันไว้ว่า จะสามารถมียาวิเศษนี้ไว้ได้ไหมนะ แต่ว่า พอคิดถึงว่าคุณตามีอายุมากแล้ว ต้องการยานั่นมากกว่าตนเอง ดังนั้นเธอก็เลยไม่ได้คิดอยากได้อะไรมาก
แต่ทว่า เธอไม่คิดเลยว่า คุณตาจะเอายาวิเศษที่อาจารย์เย่ให้เขาไว้ มาให้กับเธอ！
ดังนั้น พอรับยานั่นมา ในใจเธอก็ตื่นเต้นอย่างมาก ในขณะเดียวกัน คำพูดที่คุณตาฝากฝังไว้ ก็ดังขึ้นในหัวเธออยู่ตลอดเวลา
ดูแลอาจารย์เย่อยู่ข้างกายไปตลอดชีวิตงั้นหรือ?
ตัวเองนั้นก็ยอม เพียงแต่ไม่รู้ว่า อาจารย์เย่จะรังเกียจตนเองหรือเปล่า?
ซือเทียนฉีก็มองความคิดในใจเธอออก แล้วก็ยิ้มเล็กๆ พูดว่า “เสี่ยวจาว อาจารย์เย่เป็นคนตั้งมั่นในคุณธรรม เพียงเธอยอมรับใช้ดูแลเขาอย่างจริงใจ เขาก็คงจะจริงใจกับเธอเช่นกัน ตาอายุมากแล้ว ต่อให้จะอยู่ไปต่อได้ ก็ไม่เกินร้อยปี เธอยังวัยรุ่น ถ้าเธอสามารถอยู่รับใช้ข้างกายอาจารย์เย่ได้ตลอด อนาคตอาจารย์เย่คงจะตอบแทนเธออย่างดี”
เฉินเสี่ยวจาวก็พยักหน้ารัวๆ แล้วพูดว่า “คุณตาวางใจเถอะค่ะ เสี่ยวจาวทราบแล้ว！”
ซือเทียนฉีก็ถอนหายใจพูดว่า “ตอนแรกที่ซ่งหรงวี่มาเชิญตาให้ไปรักษาคุณท่านซ่งนั้น ตายังไม่ค่อยหายดี เดิมทีอยากจะให้เธอมาคนเดียว แต่ติดตรงที่ตากับคุณท่านซ่งมีบุญคุณต่อกัน ถ้าหากว่ารักษาเขาไม่หาย เขาก็อาจจะไม่สามารถอยู่บนโลกนี้ต่อไปได้ ดังนั้นก็เลยตามมาด้วย ไม่คิดเลยว่า มาเมืองจินหลิงครั้งนี้ จะได้พบกับคนสำคัญเข้า.....”
……
ซือเทียนฉีตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน
คนที่นอนไม่หลับทั้งคืนเหมือนกับเขา ก็ยังมีคุณท่านซ่งอีกคน
รอบข้างของทั้งสองคน ยังตามด้วยบอดี้การ์ดอีก4คน คนพวกนี้เป็นยอดฝีมือที่คุณท่านซ่งหามาเป็นบอดี้การ์ด
คุณท่านซ่งเดินได้สองก้าว ก็หยุดแล้วไอ จากนั้นก็เดินต่อ
ลุงวีก็พยุงอยู่ข้างๆ ในขณะเดียวกันก็ลูบหลังของคุณท่าน ปากก็พูดอย่างเคารพว่า “คุณท่านครับ ในเมื่อร่างกายไม่ดี ก็ควรอยู่พักที่บ้านนะครับ เดี๋ยวผมจะมาเชิญหมอเทพไปรักษาคุณท่านที่บ้านเอง”
“ไม่ได้หรอก” คุณท่านซ่งโบกปัด พูดว่า “ซือเทียนฉีเป็นคนทะนงตน แถมยังเป็นหมอที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ มีคนใหญ่คนโตมากมาย ก็ยังเชิญเขาไม่ได้ อาการเล็กน้อยของผมเช่นนี้ จะให้เขาไปรักษาถึงที่บ้านได้อย่างไร”
ลุงวีก็ตอบว่า “คุณท่านครับ ใกล้จะถึงวันคล้ายวันเกิด10รอบของคุณท่านแล้ว ท่านก็อายุมากแล้ว จะให้ออกหน้าเองได้อย่างไร”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...