ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4468

หยางเทียนเซิงพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณฮงเป็นหัวหน้าของสำนักฮงเหมิน และเขามีลูกน้องมากกว่าหมื่นคน อยู่ที่เกาะฮ่องกาง ไม่มีอะไรที่เขาจัดการไม่ได้ ถ้าท่านรู้ว่าแกดูหมิ่นเขาขนาดนี้ เกรงว่าเขาคงจะโกรธต่อหน้าแก!”

หลิวเจียฮุยหมดหนทางอย่างสมบูรณ์ และโบกมือของเขา “ฉันก็ขอพูดแค่นี้ ถ้าแกไม่พอใจก็ให้เขามา! คุณลองดูว่าเขาจะกล้ามาไหม?”

หยางเทียนเซิงเยาะเย้ยว่า “ฉันมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับคุณฮง อยู่ที่เกาะฮ่องกาง ถ้าฉันมีเรื่องอะไร คุณฮงก็จะออกมาจัดการให้ ถ้าแกไม่เชื่อก็รอดูแล้วกัน!”

เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วโทรหาฮงหยวนซาน

ฮงหยวนซานในฐานะที่เป็นหัวหน้าของสำนักฮงเหมิน มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับวงการบันเทิงที่สกปรก

ย้อนกลับไปในตอนนั้น วงการบันเทิงบนเกาะฮ่องกาง ก็เป็นเพียงเครื่องมือสำหรับแก๊งใหญ่ๆ ของพวกเขาในการหาเงิน และฟอกเงินเท่านั้น ไม่ว่าดาราที่โด่งดังแค่ไหน อยู่ต่อหน้าพวกเขาแล้ว ก็เป็นได้แค่มดตัวหนึ่งเท่านั้น

เมื่อการพัฒนาของภาพยนตร์และโทรทัศน์ของเกาะฮ่องกางอยู่ในจุดสูงสุด ตราบใดที่หัวหน้าแก๊งมีปืน ก็จะสามารถทำให้ดาราดังสุดฮอตในขณะนั้นสร้างภาพยนตร์ให้พวกเขาได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไรเลย

ดาราดังเหล่านั้นไม่เพียงแต่ไม่กล้าบ่นสักคำ แต่ยังต้องพยายามทำให้พวกเขาพอใจด้วย

สำหรับดาราสาวเหล่านั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย พวกเขายังลับหัวและเอนกายลงบนตัวพวกเขา

แม้กระทั่งมีดาราชายบางคน เพื่อที่อยากจะสร้างความโด่งดัง ริเริ่มที่จะเข้าไปคบหาพวกไอ้แก่ที่มีรสนิยมเพศเดียวกันอีกด้วย

ในฐานะที่เป็นผู้นำในวงการบันเทิง หยางเทียนเซิงมีมิตรภาพที่ดีกับฮงหยวนซานมาหลายทศวรรษ ฮงหยวนซานใช้เขาเพื่อดึงคุณค่าของวงการบันเทิงออกมา และเขาก็ใช้ฮงหยวนซานเพื่อรวบรวมชื่อเสียงของเขาในวงการบันเทิง

สามารถกล่าวได้ว่า ทั้งสองคนเป็นเพื่อนร่วมมือที่ดีที่สุด และทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดมาหลายทศวรรษ

ดังนั้น ในเวลาเช่นนี้ คนแรกที่เขานึกถึงก็คือหยวนซาน และเขาวางแผนที่จะโทรหาฮงหยวนซานเข้ามา และขว้างระเบิดให้เย่เฉินโดยตรง!

ณ ตอนนี้

ฮงหยวนซานกำลังยืนตรงอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำอันหรูหราของคฤหาสน์ตัวเอง

มุมปากทั้งสองข้างของเขา ได้ถูกเย็บโดยแพทย์ที่เชื่อถือได้เมื่อคืนนี้ แต่หลังจากเย็บแล้ว บาดแผลก็ยังคงตกตะลึง ทำให้เขาทรุดโทรมอย่างมาก

อีกอย่าง ตามคำขอของเย่เฉิน ในไม่ช้าเขาจะต้องบริจาคทรัพย์สินของครอบครัวและบ้านและรถยนต์ทั้งหมดของเขาออกไป

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีถัดมา จู่ๆ เขาก็คิดอีกครั้งว่า “ในเมื่อหยางเทียนเซิงไอ้โง่คนนี้ได้ยั่วยวนเย่เฉินไปแล้ว เขาจะจบลงได้ไม่ดี ทำไมฉันไม่ใช้โอกาสนี้ เสนอหน้าอยู่ต่อหน้าไอ้แซ่เย่สักหน่อยล่ะ!”

ทันทีที่เขาคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็พูดขึ้นมาทันทีว่า “เทียนเซิงคุณอยู่ที่ไหน? ฉันจะพาคนไปเดี๋ยวนี้เลย!”

ทันทีที่หยางเทียนเซิงได้ยินคำพูดนี้ บนใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่ชั่วร้าย และเขาก็พูดว่า “ฉันอยู่ในอาคารฮั๋วตี้ของหลิวเจียฮุย ในออฟฟิศทำงานของเขา!”

“โอเค!” ฮงหยวนซานพูดอย่างตื่นเต้นว่า “คุณรออยู่ที่นั่น ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลย!”

หยางเทียนเซิงวางสาย มองไปที่หลิวเทียนเซิงด้วยใบหน้าที่เยาะเย้ย และพูดอย่างดูถูกว่า “หลิวเจียฮุย แกบอกว่าคุณฮงไม่กล้ามาช่วยฉันไม่ใช่เหรอ? แต่คุณฮงพูดทางโทรศัพท์เมื่อกี้ว่า เขา! จะ! มา! เดี๋ยวนี้เลย!”

หลิวเจียฮุยทำตัวเหมือนคนฉลาด ฮงหยวนซานถูกเย่เฉินทำร้ายเมือนสุนัขตัวหนึ่งเมื่อวานนี้ รู้ว่าเย่เฉินอยู่ที่นี่ยังกล้าที่จะมาในวันนี้ ก้พิสูจน์ได้ว่าเขาต้องมาเพื่อเอาใจเย่เฉินอย่างแน่นอน

ถ้าฮงหยวนซานมาเพื่อเอาใจเย่เฉิน งั้นหยางเทียนเซิงจะมีจุดจบที่ดีได้อย่างไร?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ แล้วมองดูท่าทางที่ร่าเริงของหยางเทียนเซิง เขาเอามือปิดหน้า แล้วถอนหายใจยาว “เฮ้! คำพูดดีๆ ชักชวนให้คนที่สมควรตายคิดยากนะ ฉันเองคงพูดมากเกินไป! ฉันเองที่พูดมากเกินไป!”