บทที่ 45 ผู้หญิงที่มีความสุขที่สุด
ตอนนี้สีหน้าจองเจิ่งเหานั้นไม่พอใจอย่างมาก
ในตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนว่า ข้างบนหัวเขานั้นมีหญ้าครอบอยู่ มันเป็นความรู้สึกหนึ่งที่ยากที่จะอธิบาย!
และในตอนที่เขาอดไม่ไหวนั้น เขาเหมือนเป็นบ้า บีบปากของหล่อนอยู่หลายครั้ง พร้อมทั้งต่อว่า : “เธอมันเน่าเฟะ ที่แท้ก็โกหกฉันมาตลอด! แถมยังสวมเขาให้ฉันอีก วันนี้ฉันจะเอาแกให้ตาย! ฉันจะฆ่าเธอให้ตาย!”
จ้าวลี่ฉิงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด ผมเผ้ายุ่งเหยิง พร้อมทั้งร้องไห้ฟูมฟาย
เจิ้งเหาทั้งตีทั้งด่า : “หย่ากันเลย! แกออกไปแต่ตัว! ไม่งั้นฉันจะสั่งคนไปจัดการพ่อแม่และน้องชายแกให้ตายตามกันไปจนหมดแล้งทิ้งไปแม่น้ำ!”
จ้าวลี่ฉิงชีวิตเละเทะ!
หล่อนวางแผนเยอะมาก กว่าจะแต่งเข้าไปในตระกูลเจิ้ง เดิมทีคิดว่าจะได้เป็นเศรษฐินีตลอดชีวิตนี้แล้ว แต่ว่าวันนี้ความฝันทุกอย่างกลับพังทลายลง!
ทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นเพราะเย่เฉิน!
หล่อนแค้นเย่เฉินมาก แต่ว่า ตอนนี้เย่เฉินกลับหัวเราะออกมาอย่างพอใจ แล้วหันไปคุยกับเซียวชูหรัน : “ที่รัก ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเอง เราไปกันเถอะ”
พูดจบ เขาก็จับมือเซียวชูหรัน แล้วตรงไปที่ลิฟต์ทันที
เซียวชูหรันกะพริบตา และก็รู้สึกแทบไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น เย่เฉินไปรู้จักประวัติไม่ดีของจ้าวลี่ฉิงได้ยังไง?
พอนึกได้แบบนี้ เธอจึงหันไปจ้องเขา แล้วถามขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ : “เรื่องพวกนั้นคุณสั่งให้คนค้นหาเหรอ?”
“จะเป็นไปได้ยังไง ผมจะไปอดทนรอนานขนาดนั้นได้ยัง?” เย่เฉินพูดพลางหัวเราะ : “มีนักเรียนคนหนึ่งที่จ้าวลี่ฉิงไปหักอกมา เขาเอาแต่ขุดประวัติของเธอมาตลอด ไม่คิดว่าตอนนี้จะเอามาใช้ประโยชน์ได้”
เขาพูดพลาง พาเซียวชูหรันเข้าไปในลิฟต์
พอเข้ามาแล้ว เขาก็กดไปที่ชั้ดสุดท้าย เซียวชูหรันรีบถามขึ้นทันที : “เย่เฉิน คุณกดผิดหรือเปล่า? ชั้นสุดท้ายไม่ใช่สวนดอกไม้กลางอากาศเหรอ?”
เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดขึ้น : “ที่รัก ที่ที่เราจะไป ก็คือสวนดอกไม้กลางอากาศ!”
พอได้ยินแบบนั้น เซียวชูหรันเหมือนโดนสายฟ้าฟาดจนตัวแข็งทื่อ!
สวนดอกไม้กลางอากาศ? เป็นไปได้ยังไง?
ทั้งจินหลิงต่างก็รู้ดี ว่าคืนนี้มีคนจองสวนดอกไม้กลางอากาศแล้วนิ?
แม้ว่าเย่เฉินจะเป็นคนที่มีอิทธิพลอยู่มาก แต่ก็ไม่น่าจะสามารถถึงกับจองที่นี่ได้ เพื่อจัดงานฉลองวันครบรอบแต่งงานกับเธอที่นี่!
แต่หลังจากนั้น ความบ้าบิ่นของเธอก็ทำให้เธอผุดคำถามขึ้นมา : หรือว่าเย่เฉินก็คนชายลึกลับคนที่จองสวนดอกไม้กลางอากาศงั้นเหรอ?!
แม้ว่า เรื่องนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่าตอนนี้ นอกจากเหตุผลนี้ ยังจะมีอย่างอื่นได้เหรอ?
พอคิดได้แบบนี้ เซียวชูหรันก็ไม่รีรอถามขึ้นทันที : “เย่เฉิน หรือว่าคุณคือคนที่จองสวนดอกไม้กลางอากาศ งั้นเหรอ?”
เย่เฉินหัวเราะ แล้วพูดขึ้น : “ใช่ วันนี้ผมต้องการจะเซอร์ไพรส์คุณ! ฉันต้องการจะชดเชยให้เธอโดยที่ใครก็ไม่สามารถทำแบบนี้ได้!”
“ห้ะ?”
เซียวชูหรันรู้สึกเหมือนทุกอย่างหยุดลง!
ถ้าหากว่านี่เป็นสิ่งที่เขาเตรียมไว้ให้เธอจริงๆ
งั้นก็แสดงว่า วันนี้เธอเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในจินหลิงเลยนะ?
และที่น่าเสียดายอย่างเดียวคือ กระจกพวกนี้นั้น ถูกทำขึ้นแบบเบลอๆ ทุกคนเลยเห็นแค่ว่าเป็นชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังให้ดอกไม้กัน ซึ่งดูน่าอิจฉาอย่างมาก
และบนเพดานนั้นก็มีหัวใจออกมาไม่หยุด ทุกคนที่ผ่านมาเห็นต่างก็พูดขึ้น : “นี่มันโรแมนติกมากเลย! ทั้งชีวิตนี้ของฉันคงไม่มีวันได้เจออะไรแบบนี้แล้ว……”
“ถ้าให้เป็นผู้หญิงคนนั้น ให้ฉันตายตอนนี้ก็ยอม!”
“โอ้โห! ผู้ชายคนนั้นคงเป็นเศรษฐีลึกลับที่อยู่ในติ๊กต๊อกแน่นอนเลย!”
“เสียดายที่ไม่เห็นหน้า! โธ่! ทรมานกันชัดๆ!”
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในสวนดอกไม้กลางอากาศนั้น ทุกคนต่างมองเห็นอย่างชัดเจน จนไม่อาจจะละสายตาออกไปจากตรงนั้นได้
ใครที่หันมาเห็นภาพนี้ ต่างพากันอิจฉาอย่างมาก และสายตาที่จับจ้องของทุกคนนั้นเต็มไปด้วยความสุข แล้วก็เอาแต่จ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นภายในสวนดอกไม้กลางอากาศ
ผู้หญิงหลายคนรู้สึกซึ้งจนน้ำตาไหล แล้วก็อดที่จะอิจฉาไม่ได้ แทบอยากจะเข้าไปเป็นผู้หญิงคนนั้นซะตอนนี้
แม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นหน้าของคนสองคนนั้น. แต่พวกเขาสามารถรับรู้ถึงความสุขของเธอได้อย่างชัดเจน
เย่เฉินเดินเข้ามาด้านห้าเธอ แล้วบี้ไปที่ภาพวิวกลางคืนของโรงแรม พลันพูดขึ้นอย่างสุขใจ : “ชูหรัน ฉันรักเธอ! ตอนนั้นฉันไม่สามารถจัดงานแต่งให้เธอได้ หวังว่าครั้งนี้จะเป็นงานแต่งของเราสองคนที่เธอจะชอบนะ!”
พอเธอได้สติ ก็ปิดปากตัวเอง แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างมีความสุข น้ำตาของเธอไหลอาบแก้มออกมาไม่หยุด
พอได้ยินแบบนั้น ในใจเธอก็เบ่งบานออกมา พร้อมเดินเข้าไปหาเขา แล้วซบลงไปที่อกทันที พร้อมกับพูดขึ้นด้วยเสียงสะอึกสะอื้นดีใจ : “ฉันชอบ! ชอบมากเลย! ขอบคุณนะเย่เฉิน! ขอบคุณมาก!”
พูดแค่นี้ เธอก็รู้สึกพูดอะไรไม่ออก ในขณะนี้ เธอรู้สึกว่าความคับแค้นใจตลอดสามปีที่ผ่านมานั้น มันคุ้มแล้ว!
ไม่ว่าเย่เฉินจะจัดงานนี้ขึ้นมาได้ยังไง แต่อย่างน้อยตอนนี้ เธอรู้สึกมีความสุขมาก และในค่ำคืนนี้เธอก็เป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในจินหลิงแล้ว!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...