ยังไง อนาคตตัวเองก็หวังว่าจะยอมเป็นม้ารับใช้ท่านเพื่อเย่เฉิน
ตอนนั้น ตัวเองคิดอยากจะรับใช้พ่อเขา แต่น่าเสียดายที่ เย่ฉางอิงจากเร็วไป ทำให้ตัวเองไม่มีโอกาสตอบแทนบุญคุณเขาเลย
และตอนนี้ ตัวเองก็เป็นหนี้บุญคุณเย่เฉินอีกครั้งแล้ว
ดังนั้น ถ้าทำงานอย่างทุ่มเทไปทั้งหมดเพื่อเย่เฉินได้ หากตายไปแล้ว สำหรับเขา ถือว่าเป็นความปรารถนาของตนเอง
หลิวเจียฮุยไม่รู้ว่าเฉินจ้างโจงกำลังคิดอะไรอยู่ คิดว่าเฉินจ้างโจงไม่พูดอยู่นานเพราะว่าไม่ชอบบ้านหลังนี้ ดังนั้นจึงรีบส่งสายตาให้ฟางเจียซิน
ถึงแม้ในใจของฟางเจียซินจะอึดอัด แต่ก็ฝืนพูดกับเฉินจ้างโจงไปว่า:“ไอ้โจง นี่ก็เป็นความตั้งใจของเจียฮุยด้วย และตอนนี้ร่างกายของคุณป้าก็ไม่ค่อยดี ทำไมไม่ให้เธอมีชีวิตบั้นปลายที่ดีขึ้นมาหน่อยล่ะ?”
หลิวเจียฮุยก็รีบหัวเราะ:“ไอ้โจง เจียซินพูดถูก ถึงไม่ทำเพื่อตัวเอง ก็ทำเพื่อคุณป้า แค่คุณรับคฤหาสน์หลังนี้ไว้ ต่อไปค่าน้ำไฟส่วนกลางของคฤหาสน์ และก็คนรับใช้กับคนขับรถ ผมรับผิดชอบทั้งหมดเอง ถ้าร่างกายของคุณป้าไม่สบาย ก็ไปโรงพยาบาลที่ดีที่สุดของเกาะฮ่องกางได้เลย ค่าใช้จ่ายทุกอย่างมาคิดที่ผม!”
ตอนนี้ในใจของนายหญิงใหญ่กังวลเล็กน้อย เธอกลัวว่าลูกชายจะรับบ้านของหลิวเจียฮุยไว้ เพื่อตัวเองแล้ว ต่อไปจะปฏิเสธเขาไม่ได้ ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าทำไมหลิวเจียฮุยถึงเอาของขวัญมาให้ถึงบ้าน แต่มักจะรู้สึกอยู่เสมอว่าตาคนนี้ไม่ได้หวังดี
ดังนั้น เธอมองไปที่เฉินจ้างโจง แล้วรีบพูดว่า:“ไอ้โจง ลูกไม่ต้องห่วงแม่นักหรอก แม่รู้สึกว่าตอนนี้ มีชีวิตอยู่อีกสิบปีแปดปีก็ไม่ใช่ปัญหา”
เฉินจ้างโจงรู้ว่า แม่ไม่อยากให้ตัวเองต้องยอมจำนนเพื่อบ้านหลังนี้
แต่ว่า เขาเป็นคนฉลาด เรื่องแบบนี้ เขาไม่เห็นเป็นน้ำในของหลิวเจียฮุย
ดังนั้น เขาจึงถามหลิวเจียฮุยไปโดยตรงว่า:“คุณหลิว นี่น่าจะเป็นความตั้งใจของคุณชายเย่สินะ?”
ตอนนี้ถ้าเฉินจ้างโจงรับคฤหาสน์หลังนี้ งั้นก็ไม่ใช่เฉินจ้างโจงที่ติดค้างเขา แต่เป็นเขาที่ติดค้างเฉินจ้างโจง
เพราะว่า ความหมายในคำพูดของเฉินจ้างโจงชัดเจนมากแล้ว
ถึงรับคฤหาสน์หลังนี้ไป นั่นก็เป็นการช่วยหลิวเจียฮุยเท่านั้น
ไม่อย่างนั้น เขาหลิวเจียฮุยก็ทำตามที่เย่เฉินกำชับมาไม่ได้ แบบนั้นก็จะแย่เอา
หลิวเจียฮุยก็ยอมแล้ว เขารู้ว่านี่เป็นการทำข้อตกลงที่ขาดทุน ขาดทุนอย่างมากด้วย
ดังนั้น เขาจึงถอนหายใจ พูดกับเฉินจ้างโจง:“ไอ้โจง ถือว่าคุณช่วยผมไว้ละกัน รับคฤหาสน์นี้ไว้ ถ้าพรุ่งนี้สะดวก ผมจะจัดพิธีขึ้นบ้านใหม่ให้คุณอย่างยิ่งใหญ่ พอครอบครัวพวกคุณปักหลักได้แล้ว ผมก็จะไปเย่นจิง……”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...