หลังจากตัดสินใจจัดการเย่เฉินแล้ว วีอี้เหว่ยใช้กริชเฉือนปลายนิ้วชี้ของมือซ้าย นาทีที่เลือดไหลออก เขาก็หยดเลือดลงในภาชนะที่เลี้ยงยุงเลือดทันที
ทันทีที่เลือดสดหยดลงในภาชนะ ส่วนของตัวอ่อนของยุงเลือดที่ลอยอยู่บนชั้นบนสุดของเลือด ได้ข้ามผ่านกระบวนการของยุงธรรมดาที่กลายเป็นดักแด้โดยตรง และปีกที่เกือบจะโปร่งใสคู่หนึ่งปรากฏขึ้นทันที
หลังจากนั้นยุงเลือดเหล่านี้ก็บินออกจากภาชนะทีละตัว บินเป็นวงกลมเหนือหัวของวีอี้เหว่ยสามเมตร
เนื่องจากยุงเลือดมีขนาดเล็กมาก ดังนั้นเมื่อยุงเลือดเหล่านี้บินอยู่บนท้องฟ้า คนอื่นจึงไม่สามารถตรวจจับได้ด้วยตาเปล่า
วีอี้เหว่ยใช้สูตรพิเศษ เพื่อขับไล่กลุ่มเลือดยุงให้บินไปทางวิลล่าทันที
ณ เวลานี้ในห้องนั่งเล่นของวิลล่า เย่เฉินกำลังคุยเล่นกับเฟ่ยเข่อซิน
ในเวลาที่ยุงเลือดมากกว่า 20 ตัวเข้ามาในวิลล่าผ่านรอยแตกของประตู เย่เฉินก็สังเกตเห็นความผิดปกติแล้ว
แม้ว่าคนอื่นจะไม่ได้ยินกลิ่นเลือดพิเศษ แต่สำหรับเย่เฉิน มันไม่มีทางที่จะหนีจากสายตาของเขาได้เลย
เมื่อเขาสังเกตเห็นว่ามียุงเลือดมากกว่า 20 ตัวบินผ่านมา เย่เฉินเดาว่านี่คงเป็นฝีมือของวีอี้เหว่ยแน่นอน
แต่ว่า ความรุนแรงของยุงเลือดนี้ น้อยกว่ายุงสีดำของวีอี้เหว่ยพ่อของเขา แล้วก็หนอนกู่ดวงชะตาของอาจารย์ลุงซวนเฟิงเหนียนเล็กน้อย
แต่ว่า เผื่อเอาไว้ก่อน เย่เฉินจึงพูดเฟ่ยเข่อซินว่า:"คุณเฟ่ย ขอรบกวนคุณไปช่วยฉันเตรียมชาสักแก้ว"
เฟ่ยเข่อซินก็ไม่ได้คิดมาก และพยักหน้าทันที แล้วพูดว่า:"ฉันจะไปดูที่ห้องน้ำอยู่ที่ไหน ที่นี่น่าจะมี คุณเย่โปรดรอสักครู่ค่ะ"
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย เขาไม่ได้อยากดื่มชาจริงๆ แต่ต้องล่อให้เฟ่ยเข่อซินออกไปก่อน ด้านหนึ่งสะดวกสำหรับเขาลงมือ และอีกด้านหนึ่ง สามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุได้
พอเฟ่ยเข่อซินลุกขึ้นมองหาห้องน้ำชา กลุ่มยุงเลือดก็สูงถึงสองเมตรเหนือศีรษะของเย่เฉิน
ดังนั้น เย่เฉินจึงมองไปที่ยุงเลือดในมือ และใส่ปราณทิพย์ของเขาเข้าไปในยุงเลือดทันที
หลังจากนั้น จึงเห็นยุงเลือดเหล่านี้ เหมือนลูกโป่งที่เป่าจนลอยขึ้น ขยายออกจากที่มีความยาวน้อยกว่าหนึ่งเซนติเมตรทันที และสุดท้ายก็มีขนาดเท่าตัวต่อ
มันพองตัวขึ้นหลายสิบเท่าทันที ทำให้รูปร่างของยุงเลือดเหล่านี้น่าเกลียดอย่างยิ่งทันที
แต่เนื่องจากถูกปราณทิพย์ห่อหุ้ม ตอนนี้ยุงเลือดเหล่านี้จึงเป็นเหมือนตัวอย่างที่ไม่ขยับเขยื้อน
เย่เฉินมองไปรอบ ๆ ในห้องนั่งเล่น และพบขวดกระเบื้องประดับตกแต่ง ดังนั้นเขาจึงใส่ยุงเลือดขนาดใหญ่ลงในขวดทันที
ในขณะนี้ เฟ่ยเข่อซินมาพร้อมกับแก้วชาพอดี ยิ้มและพูดกับเย่เฉินว่า:"คุณเย่ ฉันเตรียมชาดำไว้ให้คุณแล้ว คุณลองชิมดูค่ะ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...