ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4562
ขณะพูด เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะทอดถอนหายใจ “ตอนนี้มีครูจำนวนมากได้สูญเสียความตั้งใจเดิมในการสอนและให้ความรู้แก่ผู้คนไปแล้ว ห่วงแต่ตามหาชื่อเสียง แต่ผมเชื่อว่า หากคุณหลิว ไปเป็นคุณครูล่ะก็ ต้องไม่เหมือนพวกเขาอย่างแน่นอน ดังนั้น ผมคิดว่าถ้าหากคุณไปเป็นครู น่าจะทำได้ดีกว่าคนอื่นมาก”
หลิวม่านฉงได้ยินคำพูดเหล่านี้ของเย่เฉินแล้ว ในใจได้รับกำลังใจอย่างท่วมท้น ก็พูดอย่างตื้นตันใจ “ในเมื่อคุณเย่เชื่อใจฉันขนาดนี้ งั้นในอนาคตฉันก็จะมุ่งพัฒนาไปในด้านนี้”
เย่เฉินพยักหน้า พูดเสริมขึ้น “อนาคตหากคุณไปเป็นคุณครูจริง ต้องไม่ลืมความตั้งใจเดิมของคุณนะ”
“ฉันทราบแล้ว” หลิวม่านฉงพยักหน้าอย่างจริงจัง จากนั้นเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงถามเย่เฉิน “คุณเย่จะกลับสหรัฐอเมริกาวันนี้แล้วเหรอ?”
“ใช่” เย่เฉินกล่าว “กลับคืนนี้”
หลิวม่านฉงพูดอย่างเสียดาย “ถึงเวลาฉันไปส่งคุณที่สนามบินได้มั้ย?”
เย่เฉินคิดไปครู่หนึ่ง จึงพูดขึ้น “ถ้าหากคุณม่านฉงอยากก็ไม่มีปัญหา เพียงแต่การทำแบบนี้สำหรับคุณมันจะเหนื่อยเกินไปมั้ย?”
“ไม่หรอกค่ะ” หลิวม่านฉงรีบพูดขึ้น “คืนนี้ฉันไม่มีธุระอะไร คิดว่าพ่อของฉันก็ต้องไปด้วย เมื่อเป็นเช่นนี้ฉันก็ขอไปกับพวกคุณด้วย”
เย่เฉินพยักหน้ารับ “ได้”
……
ในเวลานี้ ด้านในสวนของคฤหาสน์การแสดงเชิดสิงโตใกล้จะจบลงแล้ว
“อะไรนะ?!” หลิวเจียฮุยพูดด้วยอาการตกใจกลัว “เชี้ยะ เขาถูกรถฉุดเฉินนำตัวไปแล้ว? แล้ววันนี้พิธีของฉันใครจะมาทำล่ะ!”
ไอ้หมิงรีบพูดขึ้น “คุณหลิวอย่าเพิ่งใจร้อน ทางคุณเย่ได้จัดการให้คุณหนูเฟ่ยมาเป็นผู้นำทำพิธีแล้ว”
หลิวเจียฮุยถามอย่างประหลาดใจ “คุณหนูเฟ่ยมานำเปิดพิธี? จริงมั้ยเนี่ย?! ไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย?”
“ไม่ครับ” ไอ้หมิงรีบพูด “คุณหนูเฟ่ยกำลังเตรียมตัวอยู่ข้างเวที อีกประะเดี๋ยวก็จะเริ่มแล้ว”
เวลานี้ นักข่าวที่อยู่ใต้เวทีเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว มีคนยกไมค์ขึ้นมา ถามอย่างเสียงดัง “คุณหลิว สามารถที่จะเล่าให้เราฟังหน่อยได้มั้ย จู่ๆทำไมคุณถึงได้ซื้อคฤหาสน์หลังนี้ให้คุณเฉินจ้างโจง? ผมจำได้ว่าคุณทั้งสองไม่ถูกกันมาโดยตลอด เหมือนกับว่าในอดีตยังเคยมีเรื่องรักสามเส้าด้วย อะไรคือสิ่งที่ทำให้คุณตัดสินใจทำเรื่องในวันนี้?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...