ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4605

ใครๆก็ไม่คาดคิด ว่าความคิดแบบนี้ จะเป็นการเพิ่มโอกาสให้เฉินลี่ผิงลากคนลงน้ำได้สำเร็จ

ไม่ว่าใครก็ตามที่เข้ามามีปฏิสัมพันธ์กับเฉินลี่ผิง ต่างก็ต้องตกหลุมกับดักที่เธอเตรียมเอาไว้ทั้งนั้น

และตอนนี้ เหยื่อหมายเลขหนึ่งของเฉินลี่ผิง ก็คือหม่าหลัน！

เมื่อทั้งสามคนกลับมาถึงโรงแรม หม่าหลันก็ได้รับคอนแท็กมาจากเฉินลี่ผิง

อีกฝ่ายใช้ชื่อว่า “หัวใจภักดี” ดูจากรูปโปรไฟล์แล้ว เหมือนจะเป็นผู้หญิงอายุราวๆ40ปี ที่ชอบดูแลตัวเองเป็นอย่างดี

อีกอย่าง รูปโปรไฟล์ ก็เป็นรูปที่อีกฝ่ายถ่ายตอนอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวคันหรูหรา

หม่าหลันเองก็เคยนั่งเครื่องบินส่วนตัวมาก่อน ตอนเดินทางมาที่อเมริกา สำหรับเธอแล้วมันเป็นอะไรที่ไม่อาจลืมเลือนได้ในชีวิตนี้

ดังนั้น ในตอนที่เธอเห็นรูปโปรไฟล์ของผู้หญิงคนนี้ ในใจก็คิดไปโดยอัตโนมัติ ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องมีอำนาจและอิทธิพลมากแน่ๆ

ดังนั้น เธอจึงกลับมาที่ห้องของตัวเองเงียบๆ แล้วกดเพิ่มอีกฝ่ายเป็นเพื่อน พร้อมส่งข้อความแนะนำตัวไปว่า “สวัสดี ฉันคือเพื่อนของพี่เฉิน”

หลังจากส่งข้อความออกไป อีกฝ่ายก็กดรับเป็นเพื่อนอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ส่งสติกเกอร์ยิ้มตอบกลับมา ตามมาด้วยข้อความเสียงว่า “สวัสดี คุณคงคือหม่าหลันใช่ไหม?”

หม่าหลันรีบตอบกลับไป “ใช่ๆ พี่เฉินน่าจะบอกคุณแล้วใช่ไหม? วันอาทิตย์นี้ฉันกำลังจะบินจากนิวยอร์กไปเกาะฮ่องกางพอดี แล้วค่อยเปลี่ยนเครื่องบินกลับประเทศ”

อีกฝ่ายตอบกลับ “ไอ้หยา ช่างบังเอิญจริงๆ งั้นเราก็น่าจะไฟท์เดียวกัน ว่าแต่ คุณบินเฟิร์สคลาสหรือว่าอีโคโนมี่คลาสล่ะ?”

หม่าหลันรีบตอบ “ลูกเขยฉันซื้อตั๋วเฟิร์สคลาสให้”

ในใจของหม่าหลันเหมือนมีพายุคลั่ง อดไม่ได้ที่จะถามว่า “แม่เจ้า เถ้าแก่จงเป็นญาติคุณเหรอเนี่ย?”

“ใช่” ผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่าจงชิวฮวาเอ่ยพูดอย่างถ่อมตนว่า “แต่ว่าเป็นแค่ญาติห่างๆน่ะ ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น ธุรกิจของครอบครัวฉัน ก็ไม่ได้ใหญ่โตเท่าธุรกิจของเขา ทรัพย์สินของตระกูลเขามีมากกว่าแสนล้านตั้งนานแล้ว ครอบครัวฉันเพิ่งจะได้แค่พันล้านเอง มีไม่ถึงเศษส่วนของเขาด้วยซ้ำ ห่างไกลกันลิบลับเลยล่ะ พอเปรียบเทียบกันแล้ว ต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยล่ะ”

อีกฝ่ายพูดขึ้นมาอีกว่า “ถ้าคุณไม่พูดว่านามสกุลฉันหายาก ฉันก็คงไม่ค่อยอยากพูดเรื่องนี้หรอก ถึงยังไงก็เป็นแค่ญาติห่างๆ ถ้าเอาเขามาพูดบ่อยๆ ก็เหมือนฉันหยิบยืมบารมีเขามาโอ้อวดยังไงก็ไม่รู้”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของอีกฝ่าย ลึกในใจของหม่าหลัน ก็ยิ่งรู้สึกนับถือผู้หญิงที่ชื่อจงชิวฮวาคนนี้มากกว่าเดิม

ในมุมมองของเธอ คนเราเวลาถ่อมตัวก็มีทั้งเสแสร้งและโอ้อวด แต่บางคนก็ถ่อมตัวจริงๆ ไม่โอ้อวดเลยสักนิด และเธอก็คิดว่าจงชิวฮวาคืออย่างหลัง

ทั้งๆที่ตระกูลตัวเองสร้างรายได้ได้ตั้งหลายพันล้าน แต่กลับพูดซะตัวเองไม่มีค่า ซึ่งนานๆทีจะเห็นคนถ่อมตัวแบบนี้