ในตอนนั้น ฆัวเรซก็ตระหนักรู้ว่า ตัวเองคงเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ได้กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของแก๊งไป
จากระยะเวลาที่สะสมมานานเกือบสิบปี เขาก็ได้กลายเป็นผู้นำเล็กๆคนหนึ่งที่มีชื่อเสียงของฆัวเรซ
หลังจากที่นายใหญ่ของฆัวเรซถูกคู่อริลอบสังหาร ฆัวเรซก็ได้นำพาลูกน้องของตัวเอง หลบหนีออกจากเมืองนั้น แล้วมาก่อร่างสร้างตัวที่เอนเซนาดา
เวลาล่วงเลยมาอีกสิบปี ความแข็งแกร่งของฆัวเรซก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ องค์กรอาชญากรในตอนนี้ของเม็กซิโกที่มีอยู่จำนวนมาก เขาก็สามารถจะปืนป่ายมาอยู่หนึ่งในสิบอันดับต้นๆได้
แต่ทว่า หนึ่งในสิบอันดับต้นๆนี้หลักการพาเรโตก็ยังปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนเช่นกัน
องค์กรอาชญากรที่อยู่ในอันดับหนึ่ง และสองนั้น ผูกขาดผลกำไรอยู่ไม่น้อยกว่า 80%
ดังนั้น อย่างฆัวเรซที่รั้งท้ายอยู่เกือบอันดับที่สิบนี้ ช่องว่างกับอันดับที่หนึ่งนั้นก็จึงแตกต่างกันมาก
องค์กรอาชญากรที่ใหญ่ที่สุดในเม็กซิโก มีผลกำไรต่อปีมากถึงหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ฆัวเรซที่คลุกคลีในวงการนี้มานานหลายปี ทรัพย์สินทั้งหมดที่มี ก็แค่หลักร้อยล้านเท่านั้น
แต่เมื่อเขาได้ฟังรายงานของหม่าขุย ว่ามีคนถือบัตรAmerican Expressมาที่ห้องผ่าตัดของพวกเขา เขาก็ถึงกับตัวสั่นเทา
นี่มันผู้ยิ่งใหญ่ที่มีทรัพย์สินกว่าหมื่นล้านดอลลาร์เชียวนะ!
ไม่ว่าเขาต้องการจะทำอะไร ฆัวเรซก็อดที่จะรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ และอดไม่ได้ที่จะให้ความสนใจ
ในขณะที่ฆัวเรซกำลังสติหลุดอยู่นั้น พนักงานแจกไพ่ก็พูดเร่งเร้า“คุณฆัวเรซ ถึงตาคุณแล้ว ”
ฆัวเรซก็ถึงมาได้สติ เขาไม่ได้สนใจพนักงานแจกไพ่ แต่พูดกับหม่าขุยที่อยู่ปลายสายว่า “หม่า... ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้ นายดูแลคุณเย่ให้เป็นอย่างดี ห้ามล่วงเกินแขกคนสำคัญอย่างเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่!”
ฆัวเรซกล่าวว่า“ใช่ว่าจะเป็นเรื่องร้าย แต่ก็ใช่จะเป็นเรื่องดี ถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้ แต่ไม่ว่าจะร้ายหรือดี เราก็ต้องเตรียมความพร้อมอย่างเต็มที่”
ในมุมมองของฆัวเรซ หากเย่เฉินเป็นโอกาสที่จะทำให้ตัวเองเจริญก้าวหน้า ถ้าอย่างนั้นตัวเองก็ต้องไขว่คว้าโอกาสนี้เอาไว้ ไม่เพียงให้เย่เฉินได้เห็นถึงความจริงใจของตัวเอง ยังต้องให้เย่เฉินได้เห็นถึงความแข็งแกร่งของตัวเองด้วย
แต่หากเย่เฉินไม่ได้มาดี ตัวเองพาพี่น้องมาด้วย ก็ยังมีโอกาสที่จะสามารถหลบหนีจากภัยอันตรายนี้ไปได้
……
เคซี่ฆัวเรซ มีสมาชิกในองค์กรกว่าสองร้อยคน
ในคนเหล่านี้ ส่วนใหญ่มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก
และในเม็กซิโก การถือครองอาวุธปืนนั้นก็ไม่ได้น้อยไปกว่าที่สหรัฐอเมริกาเลย โดยเฉพาะองค์กรอาชญากร ไม่เพียงแค่ทุกคนจะมีปืน อีกทั้งอุปกรณ์มาตรฐานจำนวนมากก็ยังลักลอบนำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกาในราคาที่สูงอีกด้วย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...