ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4814
ความสัมพันธ์ของหลี่ญ่าหลินกับตระกูลอานเป็นไปด้วยดีมาตลอด จึงรู้ดีว่ายี่สิบปีที่ผ่านมานี้ พวกเขาร้อนใจในการตามหาเย่เฉินกันขนาดไหน
อีกอย่าง ที่ผ่านมายี่สิบปีนี้พวกเขาต้องทุ่มเทกำลังกายและกำลังทรัพย์ไปเป็นจำนวนมากเพื่อตามหาเย่เฉิน
เพียงแต่บางครั้ง เรื่องราวเช่นนี้ก็มักจะยากคาดเดา
ตระกูลอานแทบจะพลิกแผ่นดินตามหา แต่อย่างเดียวที่พวกเขาไม่เคยเดาถูกก็คือ เย่เฉินอยู่ในสถานที่เดิมที่เกิดเรื่องมาตลอด
ตระกูลอานถึงขั้นเคยสงสัยว่า เย่เฉินถูกองค์กรลึกลับนั่นจับตัวไปแล้วหรือไม่
แต่พวกเขาก็อธิษฐานว่าปาฏิหารย์จะมีจริง ที่จะทำให้พวกเขาสามารถตามหาเย่เฉินเจอจากมุมใดมุนหนึ่งของโลก
แต่พวกเขาคงไม่เคยคิดเคยฝันว่า เย่เฉินปรากฏตัวอยู่ใกล้ตัวพวกเขาตั้งนานแล้ว
แถมยังพยายามอย่างยิ่งในการช่วยเหลือตระกูลอานทั้งตระกูล!
หลี่ญ่าหลินอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ “หากคุณท่านกับนายหญิงใหญ่รู้ว่าหลานชายคนโตที่พวกเขาคิดถึงมาตลอด ตอนนี้ไม่เพียงยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น แต่ยังเป็นบุคคลที่พวกเขาเรียกว่าผู้มีพระคุณอีกด้วย พวกเขาจะต้องตื่นเต้นมากแน่นอนและพวกเขาคงไม่กล้าที่จะคิดฝันว่าตนเองจะฝันเรื่องราวเช่นนี้ด้วยซ้ำ……”
หลี่ญ่าหลินกล่าวอย่างทำตัวไม่ถูก “คุณป้าครับ พูดตามตรงนะครับ ผมยังไม่อยากกลับไปอธิบายเรื่องพวกนี้ให้พวกเธอฟัง ลูกเพิ่งส่งข่าวมาบอกผมว่าเธอตั้งครรภ์ สุดท้ายผมกลับหายตัวไป……”
เขาตั้งใจกล่าวเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของนายหญิงใหญ่ด้วยก็เลยถามอานโฉงชิวว่า “โฉงชิว เมียฉันน่าจะมาหาแกใช่ไหม แกพูดกับเธอว่ายังไง”
อานโฉงชิวหัวเราะเย้ยเล็กน้อย “ฉันจะพูดอะไรได้……ฉันก็ได้แต่บอกว่าไม่แน่ใจ……ตอนนั้นผู้มีพระคุณสั่งฉันว่าไม่ว่ายังไงก็ห้ามฉันบอกเมียแกว่าแกตายแล้ว แต่ให้บอกว่าแกหายตัวไป หรือไม่ก็บอกว่าหนีตามผู้หญิงคนอื่นไปแล้ว คำพูดแบบนี้ฉันจะพูดออกไปได้ยังไง……”
หลี่ญ่าหลินถอนใจแล้วเอ่ยว่า “อย่างนั้นก็ต้องคิดให้ดีว่ากลับไปจะไปอธิบายให้พวกเธอฟังยังไง เรื่องนี้หากหาคำอธิบายที่ดีไม่ได้ พวกเธอจะต้องสงสัยในตัวฉันไปตลอดแน่นอน……”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...