ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4815
อานโฉงชิวคิดก่อนจะกล่าวว่า “หรือจะบอกไปว่าแกถูกบังคับให้เกษียณก่อนกำหนด ก็เลยไม่ค่อยสบอารมณ์หนัก จึงหนีไปพักผ่อนที่อื่น?”
หลี่ญ่าหลินกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน “มันจะดูไม่รับผิดชอบเกินไปไหม หากลูกสาวของฉันไม่ได้บอกก่อนว่าเธอท้อง ถ้าฉันอธิบายแบบนี้ก็ยังพอจะถูไถไปได้ แต่ประเด็นสำคัญคือลูกบอกฉันแล้วว่าเธอท้อง เรื่องน่ายินดีขนาดนี้ สุดท้ายฉันกลับแอบหนีไปพักผ่อนเพราะอารมณ์ไม่ดี นี่ไม่เท่ากับเป็นการแขวนคอตัวเองหรือ……”
อานโฉงชิวตีปากตัวเองแล้วกล่าวว่า “เฮ้อ แกหายไปตั้งหลายวันโดยไม่รู้อะไรเลย แถมยังติดสำคัญเรื่องที่ลูกสาวของแกท้องอีก หากไม่เล่าความจริง ก็ไม่รู้จะหาคำอธิบายดีๆ อะไรได้……”
ในตอนนั้นคนในตระกูลอานต่างพากันกลุ้มใจ เพราะพวกเขารู้สถานการณ์ภายในครอบครัวของหลี่ญ่าหลินดี เมียและลูกของเขาแยกบ้านกับเขาไปนานแล้ว จึงไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่นัก
และในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้เขายังมาหายตัวไปอีก แถมยังไม่สามารถบอกความจริงกับลูกเมียได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องร้ายแรงราวกับไม่มีวิธีการใดรับมือได้เลย
การกลับบ้านของหลี่ญ่าหลินครั้งนี้ คงจะหนีการมีปากเสียงกับภรรยาไม่พ้น
ในขณะที่ทุกคนกำลังกลุ้มใจอยู่กับเรื่องของหลี่ญ่าหลิน เฟ่ยเข่อซินก็นึกบางอย่างออกจึงเอ่ยปากว่า “พล.ต.ท.หลี่ ฉันมีวิธีค่ะ ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะรับได้หรือไม่”
หลี่ญ่าหลินรีบกล่าวว่า “คุณหนูเฟ่ยไม่ต้องเกรงใจข้าเลย มีความคิดอะไรดีๆ ก็เสนอมาได้เลย ไม่ว่าจะใช้ได้หรือไม่ หลี่ญ่าหลินล้วนรู้สึกซาบซึ้งใจมาก”
“จนกระทั่งถึงตอนที่ผมโดนบังคับให้เออรี่ ทำให้นักสืบเชื้อสายจีนคนนี้ต้องเสียชื่อ เธอถึงจะเริ่มมาปลอบใจผม แถมยังบอกผมด้วยว่าเธอกำลังท้อง และอยากให้ผมกลับไปอยู่กับพวกเธอสองแม่ลูก……”
“คนเป็นพ่ออย่างผมก็เข้าใจดีว่าลูกสาวกำลังปลอบใจผม จึงยอมลดทิฐิและยอมเสียหน้าเพื่อให้กำลังใจผม……”
“แต่ถ้าผมกลับไปแล้วบอกว่า เพราะจิตใจของผมที่ไม่สงบ จึงไม่ยอมรับกำลังใจที่เธอให้ไม่สนใจข่าวการตั้งครรภ์ของเธอ แต่กลับหายตัวไปหลายวันเพื่อสืบคดี ผมคิดว่าเธอต้องผิดหวังในตัวผมแน่……”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...