ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 483

บทที่ 483

ทุกคนต่างก็มีแผนของตัวเอง และแทบรอไม่ไหวที่จะเริ่มพิศวาสอาชญากรรมนี้

ด้วยเหตุนี้ เหอเหลียนจึงปรบมือ แนะนำผู้หญิงอีกคนหนึ่ง และพูดด้วยรอยยิ้ม: "มา นี่คือหนิวกุ้ยหมิ่น ซึ่งเป็นเพื่อนขาไพ่ประจำของฉัน แต่ก็เล่นไม่ค่อยดีนัก งั้นพวกเราสี่คนมาเริ่มเล่นกันเถอะ! "

หม่าหลันพูดอย่างตื่นเต้นว่า: "ดีๆดี รีบเริ่มเถอะ! บอกตามตรง ฉันคันมือไปหมดแล้ว! "

เหอเหลียนยิ้มเล็กน้อย และเสนอว่า: "วันนี้เป็นครั้งแรกที่เล่นไพ่นกกระจอกกับน้องหม่าหลัน พวกเราก็อย่าเล่นเยอะเกินไป เริ่มที่หนึ่งพัน และมากสุดที่หกสิบสี่เท่า"

" หะ? "

หม่าหลันตกใจในใจ และโพล่งออกมา: "เริ่มหนึ่งพัน สูงสุด 64 เท่า นี่ถ้ากินที่จำนวนเงินสูงสุด รอบเดียวก็ได้มากกว่าหกหมื่นหยวนแล้วสิ ปกติพวกคุณก็เล่นกันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ? "

เหอเหลียนยิ้มและโบกมือ แล้วพูดว่า "น้องหม่าหลัน นี่เรียกว่าเยอะเหรอ? พูดตามตรง นี่คือเงินที่ฉันเล่นน้อยที่สุดแล้ว วันก่อนตอนที่ฉันเล่นกับคนอื่น ล้วนแต่เริ่มที่สามพัน หรือห้าพัน จนถึงหนึ่งหมื่นหยวนก็มี"

จากนั้น เธอชี้ไปที่เฉียนหงเย่นซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ หม่าหลันและพูดว่า: " ครั้งที่แล้วเฉียนหงเย่นเล่นกับฉันก็เริ่มที่ห้าพันหยวน ในช่วงเวลาสั้นๆ ฉันก็แพ้ไปล้านกว่าหยวน หงเย่นชนะได้เงินไปกว่าสามแสนหยวนได้มั้ง? "

เฉียนหงเย่นรีบพูด: "ไอ้หยาพี่เหลียน พี่นี่รวยเกินไปแล้ว แพ้เสียเงินไปเท่าไหร่ก็จำไม่ได้ ครั้งที่แล้วพี่เสียไปมากกว่าสองล้านหยวน ฉันชนะมากว่าห้าสิบครั้ง แต่ว่าเงินก้อนโตกุ้ยหมิ่นชนะได้ไปหมด! "

ผู้หญิงที่ชื่อหนิวกุ้ยหมิ่นยิ้มและพูดว่า: "ไอ้หยา วันนั้นฉันชนะมาได้แค่ร้อยนิดๆ เงินเล็กน้อยแค่นี้ไม่ใช่สำหรับพี่เหลียนแล้ว ก็แค่ละอองฝนใช่ไหมคะ? "

เหอเหลียนยิ้มและพูดว่า: "พูดตามตรงนะเงินแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก สามีของฉันปีปีหนึ่งหาเงินได้สองสามร้อยล้านแบบสบายๆ ฉันเล่นไพ่แพ้เสียเงินไปสามสิบถึงห้าสิบล้านสำหรับเขาแล้วมันน้อยนิดมาก”

เมื่อหม่าหลันได้ยินเช่นนี้ ในใจก็ตื่นเต้นมาก

เหอเหลียนคนนี้ช่างโง่เขลาสุดๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเองมีเฉียนหงเย่นที่คอยร่วมมือ ถึงเวลานั้นคงเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่แน่นอน!

ด้วยเหตุนี้ หม่าหลันจึงปัดเป่าความสงสัยและความกังวลทิ้งไปทันที และพูดด้วยรอยยิ้ม: "ไม่มีปัญหาค่ะพี่เหลียน งั้นมาเริ่มกันทีละพันกันเถอะ"

เหอเหลียนพยักหน้า และพูดด้วยรอยยิ้ม "งั้นฉันจะเริ่มเล่นทอยลูกเต๋าแล้วนะ! "

"สามเสาะ! "

"ไอ้หยา ฉันกิน! " หม่าหลันมีความสุขมาก จับสามเสาะมาวางตรงหน้าตัวเอง และหัวเราะลงไพ่หนึ่งใบ: "แปดท้ง! "

พูดจบ หม่าหลันก็พูดอย่างได้ใจว่า: "ฉันเทงไพ่แล้ว! "

เหอเหลียนถามด้วยความประหลาดใจ: "ไม่ใช่แล้วมั้งน้องสาว เทงไพ่เร็วๆ ขนาดนี้เลยเหรอ? "

หม่าหลันยิ้มและพูดว่า: "ใช่แล้ว ไพ่สวยมาก! "

เหอเหลียนพยักหน้า พูดว่า: "เช่นนั้นหวังว่าฉันจะไม่เตี่ยนเผ้านะ"

พูดจบ ก็เอื้อมมือออกไปและทิ้งสองบ่วงออกมา พูดว่า: "สองบ่วง! "

------------