ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 493
บทที่ 493
ในตอนนี้ เหอเหลียนได้เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเธอแล้ว
พิศวาสอาชญากรรม ได้เข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายอย่างเป็นทางการ
หม่าหลันเห็นว่าในเวลานี้สีหน้าของเหอเหลียนบ่งบอกถึงการทำร้ายผู้คนเพื่อแย่งทรัพย์สิน ไม่มีแม้แต่เงาของหญิงร่ำรวย?
ทันใดนั้นเธอก็รู้ว่า เธออาจถูกโกง
เมื่อมองไปที่เฉียนหงเย่น เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำไมวันนี้เธอถึงได้มาขอโทษตัวเอง แล้วยังชวนเธอมาเล่นไพ่นกกระจอกด้วย?
หรือว่า ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับเธอ?!
และยังมีเหอเหลียนนี่อีกคน!
เธอไม่รู้วิธีเล่นไพ่นกกระจอกไม่ใช่เหรอ?
ทำไมเธอถึงชนะได้เงินจากตัวเองมากมายขนาดนี้?!
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ จู่ๆ เธอก็เข้าใจ ตัวเองน่าจะตกหลุมพรางแล้ว!
เธอชี้ไปเฉียนหงเย่นด้วยความโกรธเกรี้ยว และโพล่งด่าออกมา: "อีนังเฉียน นังสุนัขไร้ยางอาย คาดไม่ถึงว่าเธอจะสมรู้ร่วมคิดกับคนอื่นสร้างสถานการณ์มาโกงฉัน!”
เฉียนหงเย่นอึ้งไปชั่วขณะ พูดอย่างไม่เป็นธรรมชาติว่า: “หม่าหลันเธอพูดอะไร เธอเสียเงินแล้วมาว่าฉันโกงเธอ? เธอไม่เห็นเหรอว่าวันนี้ฉันก็เสียเงินเหมือนกัน!”
หม่าหลานด่าอย่างกระหืดกระหอบว่า: “เธออย่ามาเล่นละครตบตาฉัน! เธอบอกว่าจะส่งสัญญาณลับให้ฉัน แต่ทำไมไม่เห็นเธอจะลงไพ่มาให้ฉันแม้แต่ตาเดียว"
เฉียนหงเย่นพูดอย่างไม่กล้าสบตา: "เธอพูดอะไร? ฉันไม่เข้าใจ เธอรีบคืนเงินให้พี่เหลียนเถอะ อย่ามาพูดอะไรที่มันไม่มีประโยชน์กับฉันเลย! "
เหอเหลียนมองหม่าหลันอย่างเย็นชา และพูดว่า: "อีนังหม่า ฉันบอกเลยนะ รีบคืนเงิน หรือไม่ก็เอาบ้านพักตากอากาศให้ฉัน เหล้าดีไม่ดื่มแต่ยังดื่มเหล้าไถ่โทษ!”
ในเวลานี้ หม่าหลันรู้สึกเสียใจอย่างมาก และอยากจะตบตัวเองสักสองสามครั้ง
ทำไมตัวเองถึงหมกมุ่นเรื่องเงินได้มากขนาดนี้ ทำไมตอบรับเฉียนหงเย่น มาเล่นไพ่นกกระจอกกับพวกนักต้มตุ๋น?
ตอนนี้เป็นไง เอาบ้านตัวเองมาเดิมพันไม่พอ ยังเอาบ้านพักตากอากาศของเย่เฉินมาจำนองด้วย!
หากเย่เฉินไม่ยอมให้บ้านพักตากอากาศ มาชำระหนี้แทนตัวเอง จะทำอย่างไรดี...
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หม่าหลันก็สิ้นหวัง
ในขณะนี้ มีเสียงเร่งรีบของฝีเท้าดังมาจากด้านนอก
หลังจากนั้น ชายร่างกำยำก็ก้าวเข้ามาจากประตู ด้านหลังของเขา มีลูกน้องตามมาประมาณสิบกว่าคน ล้วนแต่เป็นคนที่มีรูปร่างใหญ่ ใบหน้าเย็นชา มองแวบแรกก็รู้เลยว่าไม่ใช่คนดี
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...