ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 492

บทที่ 492

เงินห้าล้านหยวนนี้แต่เดิมเป็นเงินสองล้านกว่าของหม่าหลัน บวกกับเงินอีกสองล้านกว่าที่เฉียนหงเย่นเอาออกมาใช้เป็นเหยื่อล่อ ให้หม่าหลันยืมซ้ำๆ แล้วเอาชนะกลับมา ให้เธอยืมจากนั้นก็เอาชนะกลับมา ความพยายามในช่วงบ่าย เงินห้าสิบล้านหยวนที่จำนองบ้านพักตากอากาศก็หายไปเช่นกัน

เหอเหลียนบอกกับหม่าหลันว่า: "น้องหม่าหลัน ขอโทษจริงๆ เงินห้าสิบล้านบาทของเธอแพ้หมดแล้ว"

หม่าหลานแทบบ้า และโพล่งออกมาว่า: "บ้านพักตากอากาศของฉันมีมูลค่ามากกว่าหนึ่งร้อยล้าน พี่ไม่ควรให้ฉันแค่ห้าสิบล้าน! พี่ให้ฉันอีกห้าสิบล้าน ฉันจำนองหนึ่งร้อยล้าน! "

ขอโทษด้วยนะ" เหอเหลียนยิ้มเล็กน้อย พูดว่า: "เราได้เขียนมันเป็นลายลักษณ์อักษรไว้แล้ว ทั้งหมดคือห้าสิบล้าน ตามข้อตกลงของเรา เธอมีเวลาสามวันในการหาเงิน ถ้าเธอหาเงิน ก็ต้องหาเงินห้าสิบล้านบวกดอกเบี้ยห้าล้าน รวมเป็นห้าสิบห้าล้าน เมื่อเธอจ่ายเงินคืน ก็ไม่ต้องจำนองบ้านพักตากอากาศให้ฉันแล้ว แต่ถ้าเธอไม่มีเงินจำนวนห้าสิบห้าล้านนี้ ก็ต้องขอโทษด้วย บ้านพักตากอากาศนี้ก็จะกลายเป็นของฉัน”

หม่าหลานโพล่งออกมา: “ไม่ได้นะ บ้านพักตากอากาศนั่นไม่ใช่ของฉัน เป็นของลูกเขยฉัน ฉันติดสินไม่ได้!”

ในเวลานี้หม่าหลันรู้สึกว่า ไม่ว่ายังไงก็เอาบ้านพักตากอากาศมาเกี่ยวข้องไม่ได้ เพราะบ้านพักตากอากาศเป็นของเย่เฉิน ถ้าตัวเองถามเอาจากเย่เฉิน ลูกสาวและสามีของเขาก็จะรู้ แล้วไหนเรื่องที่ตัวเองเสียเงินตั้งเยอะ เสียบ้าน และเสียบ้านพักตากอากาศอีก พวกเขาทุกคนก็จะรู้

ดังนั้นเธอจึงรีบพูดกับเหอเหลียนว่า: "พี่เหลียน พี่ได้เงินสดฉันไปกว่าสองล้านหยวนและบ้านอีกหนึ่งหลัง บ้านพักตากอากาศหลังนี้พี่ปล่อยฉันไปเถอะ ชนะขนาดขนาดนี้ถือว่าพี่ได้เงินมากแล้ว! "

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ สีหน้าของเหอเหลียนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เธอเปลี่ยนสีหน้าและพูดอย่างเย็นชาว่า: "หม่าหลัน เธอเล่นไม่ได้แล้วอยากชิ่งใช่ไหม? คิดว่าฉันเหอเหลียนคนนี้น่าแกล้งสินะ วันนี้ถ้าเธอไม่คืนเงิน อย่ามาหาว่าฉันไม่ไว้หน้าล่ะ!”

หม่าหลันรีบร้องและพูดว่า: “พี่เหลียน พี่ดีไปทุกด้าน บ้านพักตากอากาศไม่ใช่ของฉันจริงๆ ฉันให้พี่ไม่ได้จริงๆ!”

เหอเหลียนไม่แยแส และพูดอย่างเย็นชา: “ฉันจะบอกไว้นะ เธอเลิกพูดเรื่องไร้สาระกับฉันได้แล้ว เธอคืนเงิน หรือไม่เธอก็เอาบ้านพักตากอากาศให้ฉัน ไม่เช่นนั้น ฉันจะให้หลานชายฉันไปเก็บหนี้กับเธอ! "

จากนั้น เหอเหลียนก็พูดว่า "หลานชายของฉันเป็นนักเลง ถ้าเธอไม่คืนเงิน ระวังเขาตัดมือทั้งสองของเธอ! "

หม่าหลันร้องไห้อย่างขมขื่นและพูดว่า: "ถึงพี่จะฆ่าฉัน ฉันก็เอาเงินห้าสิบห้าล้านหยวนมาให้ไม่ได้หรอกพี่เหลียน..."

เหอเหลียนเตะเธอด้วยความรังเกียจ และพูดอย่างรังเกียจว่า: “อย่ามาใช้ไม้นี้กับฉัน ทำไมตอนที่เธอชนะไม่พูดว่าเอาคืนไปหน่อยล่ะ? ตอนนี้ตัวเองแพ้เสียเงิน ก็มาขอให้ฉันยกเลิกหนี้กว่าสิบล้าน เธอเอาความหน้าด้านมาจากไหน?”

หม่าหลันถูกเตะลงกับพื้นและรีบลุกขึ้น ร้องไห้และพูดว่า: "พี่เหลียน ฉันไม่มีเงินให้พี่มากขนาดนั้นจริงๆ! "

เหอเหลียนกอดอก และพูดอย่างเย็นชา: "งั้นก็เรียกลูกเขยของเธอมาที่นี่ โอนบ้านพักตากอากาศมาให้ฉัน! "

หม่าหลันรีบพูดว่า: "ไม่ได้นะ ถ้าเป็นแบบนั้นครอบครัวของฉันก็จะรู้กันหมด สามีของฉันต้องหย่ากับฉันแน่..."

ในเวลานี้เหอเหลียนมองหม่าหลันอย่างเย็นชา และโพล่งออกมาว่า: "หม่าหลัน เธอจะชิ่งไม่จ่ายหนี้ใช่ไหม? ได้ เธอรอก่อน ฉันจะโทรหาหลานชายของฉันให้มาที่นี่ตอนนี้ วันนี้ถ้าเธอไม่จ่ายหนี้ที่ค้างให้ฉัน หรือไม่ก็เอาบ้านพักตากอากาศให้ฉัน ฉันจะให้เขาทำร้ายเธอจนเป็นอัมพาตไปเลย! "

------------