ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4953
เธอมองดูใบหน้าด้านข้างของเย่เฉินอย่างละเอียด มองขนตาที่สั่นไหวตามลมหายใจเบา ๆ นั่นของเขา ฟังเสียงหัวใจเต้นและลมหายใจของเขา เฮเลน่าจึงเพิ่งจะตระหนักได้ว่า เย่เฉินถึงกับหลับสนิทเข้าจริง !
เฮเลน่าถึงกับอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคักออกมา ภายในชั่วพริบตาเลย
เธอนึกไม่ถึงจริง ๆ ผู้ชายที่แทบจะไม่แตกต่างจากเทพในสายตาของตัวเองนี้ ถึงกับมีด้านที่หลับสนิทเช่นนี้ และน่าเอ็นดูเช่นนี้ เหมือนกับเด็กทารกอย่างไรอย่างนั้นด้วย
ในตอนนี้ เธอหาความอบอุ่นจากบนตัวของเย่เฉินได้เล็กน้อยเป็นครั้งแรกเลยด้วย
ครั้นแล้ว เธอยังคงกอดเย่เฉินเอาไว้แน่น ในขณะเดียวกันก็จ้องหน้าด้านข้างของเขาตาเขม็ง กระซิบด้วยความหลงรักขั้นสุด : “เย่เฉิน……คุณรู้หรือเปล่า ในใจของฉันรักคุณมากแค่ไหน ? หากว่าฉันมีโชคดีนั้นที่สามารถอยู่กับคุณด้วยได้ อย่าพูดถึงควีนยุโรปเหนือเลย ต่อให้ให้ฉันไปตายทันที ฉันคิดว่าฉันก็จะไม่มีความลังเลใด ๆ เหมือนกัน……”
พูดถึงตรงนี้ จู่ ๆ เธอก็หัวเราะเยาะตัวเองอีกครั้ง : “หากว่าคุณได้ยินคำพูดพวกนี้ ในใจคงคิดว่าผู้หญิงคนนี้กำลังโกหกอยู่แน่เลยใช่ไหมล่ะ ? อย่างไรซะ ในสายตาของคนอื่น ฉันชอบอำนาจดุจชีวิตแท้ ๆ ความฝันที่ใหญ่ที่สุดก็คือมีสักวันที่สามารถขึ้นบัลลังก์ควีน ให้คนใต้หล้าแหงนหน้ามอง……”
“หรือว่าท้ายที่สุดแล้วคุณอยากให้ฉันกลายเป็นยายแก่โสดที่อยู่ตัวคนเดียวจนแก่ตาย ภายใต้การที่ทุกคนให้ความสำคัญคนหนึ่งใช่ไหม ? ถึงตอนนั้นทั่วโลกจะเห็นเรื่องตลกขบขันของฉัน และจะต้องปั้นข่าวปลอมจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับฉันมาดึงดูดความสนใจของคนอื่น”
“พวกเขาจะบอกว่าฉันเป็นคนนิสัยเย็นชา จะบอกว่าฉันเป็นพวกรักร่วมเพศ ถึงขนาดที่จะใส่ความว่าฉันลักลอบเป็นชู้กับคนอื่น ถึงตอนนั้นข่าวปลอมเชิงลบต่าง ๆ นานามีอยู่ทั่วทุกที่ ส่วนฉันที่ทำหน้าที่เป็นควีนยุโรปเหนือ ทำได้แต่เลือกที่จะนิ่งเงียบ เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยิ่งอธิบายก็ยิ่งดำมืด ชั่วชีวิตก็อีกตั้งนาน คุณว่ามา คุณจะชดใช้ให้ฉันยังไง ?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...