ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4958

พลังสยบพวกนี้ ไม่เพียงแต่จะทำให้วิสาหกิจใหญ่ ๆ ของประเทศยุโรปพวกนี้เงียบกริบต่อพวกเขา ถึงขนาดที่แม้กระทั่งรัฐบาลของประเทศยุโรปพวกนี้ รวมทั้งแผนกการทำงานระดับต่าง ๆ ค่อนข้างหวาดกลัวพวกเขาอีกด้วย

นี่ก็คือผลประโยชน์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงของระบบศีลธรรม พวกเขามีบารมีทางศีลธรรมพวกนี้แล้ว ก็สามารถใช้ศีลธรรมเป็นอาวุธ โจมตีคนที่พวกเขาอยากจะโจมตีได้ตามใจชอบ

หากว่าเขาอยากให้วิสาหกิจแห่งใดแห่งหนึ่งปิดกิจการลง ก็จะจัดคนกองใหญ่พุ่งไปประท้วงหน้าประตูบริษัทแห่งนี้ พวกเขาอยากให้รัฐบาลให้ผ่านหรือไม่ก็ปฏิเสธญัตติใดญัตติหนึ่ง ก็จัดคนกลุ่มหนึ่งไปตั้งขบวนบนถนนเอา

เอาเป็นเพียง ขอเพียงหน้าผากเขียนว่า “ผู้พิทักษ์ศีลธรรม” นี้เอาไว้ โดยพื้นฐานแล้วก็สามารถราบรื่นได้ทุกที่

ก็เป็นเพราะรัศมีพิเศษพวกนี้ ทำให้พวกเขามีความสะดวกสบายที่ไม่ธรรมดามาก ๆ อยู่ที่ยุโรป จากอุบายที่เหนียวแน่นขององค์กรนี้ หากว่าต้องการขนส่งของต้องห้ามบางอย่างผ่านแอร์ไลน์ ก็ใช้ประโยชน์จากองค์กรนี้ โดยแขวนป้ายว่าเป็นของการกุศล ค่อยเลือกเวลาที่ค่อนข้างเร่งด่วนโดยเฉพาะ เพื่อไปขอให้สนามบินและศุลกากรปล่อยผ่านไปไว ๆ ใช้วิธีการพวกนี้ นอกเหนือจากปืนใหญ่เครื่องบินที่เอาเข้าเครื่องบินไม่ได้แล้ว อย่างอื่นนั้นแทบจะไม่มีปัญหาเลย

ดังนั้น ตามแผนการของพวกเขา หลังจากทหารม้ากล้าพวกนั้นจับตัวหลินหว่านเอ๋อร์สำเร็จแล้ว ต้องมอบหลินหว่านเอ๋อร์กับคนใช้ข้างกายของเธอให้ผู้ประสานขององค์กรมนุษยธรรมนี้ไปพร้อมกันเลย โดยให้ผู้ประสานซ่อนตัวพวกเขาไว้ในของการกุศล ผ่านศุลากรอย่างรวดเร็ว แล้วขนขึ้นเครื่องบิน

หลังจากเครื่องบินจอดลงพื้น กัปตันก็จะพูดรายงานกับเบื้องบนของตัวเองผ่านช่องพิเศษ : “บุรุษไปรษณีย์มาถึงกอเทนเบิร์กแล้ว ไม่ทราบว่าของมาถึงเมื่อไหร่ ?”

ในช่องทางการสื่อสารที่เข้ารหัสลับพิเศษ มีเสียงเคร่งขรึมของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้น : “ทหารม้ากล้าเกิดปัญหานิดหน่อยแล้ว เดิมทีพวกเขาควรเปลี่ยนยานพาหนะที่ขอบแดนของยุโรปเหนือกับสวีเดน เมื่อสี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ เพื่อรุดหน้าไปรวมตัวกับนายที่กอเทนเบิร์กต่อ แต่จนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่โผล่หัวมาเลย”

สีหน้าของกัปตันอึ้งไป รีบยุติหัวข้อสนทนานี้ แล้วพูดอย่างหนักแน่นและจริงจัง : “งั้นหากว่าพวกเขาไม่ได้ปรากฏตัวอยู่ที่เขตแดน งั้นแถบผมควรทำอย่างไรดีครับ ? รอต่อไป หรือว่าขอบินกลับทันที ? เวลาบรรทุกของที่สนามบินให้ผมมีแค่สามชั่วโมงเท่านั้น หลังจากสามชั่วโมงหากว่าไม่สามารถออกบิน เกรงว่าจะทำให้การจัดวางเดิมทียุ่งเหยิงเอาครับ”

“รอ” อีกฝ่ายพูดด้วยความเด็ดเดี่ยว : “ผู้มีพระคุณมีคำสั่ง พวกนายรอทหารม้ากล้าที่กอเทนเบิร์กสามชั่วโมง พอสามชั่วโมงแล้ว หากว่ายังไม่เห็นใคร งั้นก็เริ่มแผนบี”

กัปตันพูดโดยไม่ต้องคิดเลย : “รอสามชั่วโมง รับทราบ !”