ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5

บทที่ 5 ฉันจะลองดู

ข่าวทั้งสองเรื่องที่ตี้เหากรุ๊ปประกาศออกมา ทำเอาฮือฮาไปทั้งเมืองจินหลิง

ได้ยินมาว่าตี้เหากรุ๊ปเปลี่ยนเจ้าของ ตระกูลเซียวถึงได้เข้าใจว่าทำไมตระกูลหวังโดนตี้เหากรุ๊ปขับไสไล่ส่ง

ดูๆแล้วเจ้าของคนใหม่ของตี้เหากรุ๊ป ไม่ค่อยแยแสตระกูลอย่างตระกูลหวังนัก

แต่คุณชายเย่นี่เป็นใครกัน？เขาสุดยอดเกินไปแล้ว？ตี้เหากรุ๊ปที่มีมูลค่าหลายแสนล้านคิดจะซื้อก็ซื้อเลย คนรวยที่สุดในเมืองจินหลิงยังเล่นใหญ่ได้ไม่เท่าเขาเลย！

ในเวลาแค่แป๊บเดียวตระกูลต่างๆจำนวนเตรียมพร้อมที่จะเคลื่อนพล บ้างก็หวังว่าจะสามารถร่วมมือกับคุณชายเย่ผู้ลึกลับคนนี้ได้ บ้างก็หวังว่าลูกสาวของตระกูลตนจะได้แต่งงานกับคุณชายเย่

นอกจากนี้ตี้เหากรุ๊ปยังมีโครงการจะสร้างโรงแรมมูลค่า1หมื่นล้านอีก ทำเอาพวกบริษัทก่อสร้าง และบริษัทตกแต่งทั้งเมืองจินหลงสั้นไปหมด！

ตั้ง1หมื่นล้านเลยนะ！

แค่หาวัสดุให้แค่นิดหน่อย ก็ทำเงินได้มหาศาลแล้ว！

บริษัทจำนวนมากต่างหวังว่าจะแย่งชิงมาได้

หนึ่งในนั้นก็รวมไปถึงคนที่รักเงินยิ่งชีพอย่างนายหญิงใหญ่เซียวด้วย！

ตอนนี้นายหญิงใหญ่เซียวตื่นเต้นมากๆ โปรเจ็กต์ใหญ่1หมื่นล้าน นี่เป็นโอกาสทองเลยนะเนี่ย！

ถ้าหากตระกูลเซียวมีความร่วมมือได้สักงาน คนอื่นก็จะพลอยได้ดีไปด้วย！

ดังนั้นเธอจึงรีบออกคำสั่งทันที ให้ประชุมครอบครัวที่บ้านในคืนนี้ พูดคุยกันว่าทำยังไงถึงจะเข้าไปมีส่วนร่วมกับโปรเจ็กต์ใหม่นี้ได้ต้องมาทุกคน！

ในคืนนั้น ณ คฤหาสน์ตระกูลเซียว

เพราะนายหญิงใหญ่สั่งว่าทุกคนต้องไป ดังนั้นเย่เฉินจึงตามไปด้วย

เขารู้ว่านายหญิงใหญ่ต้องปรึกษากัน ว่าจะทำยังไงให้แย่งชิงในโปรเจกต์ใหญ่ของตี้เหากรุ๊ปได้

ดังนั้นเขาจึงอยากใช้โอกาสนี้ ช่วยให้เซียวชูหรันได้หน้าสักหน่อย！

เมื่อถึงคฤหาสน์ตระกูลเซียว ทันทีที่เซียวไห่หลง ลูกพี่ลูกน้องของเซียวชูหรันเห็นเขา ก็พูดดูถูกทันที：“โอ้โห เย่เฉินแกนี่หน้าหนาจริงๆ แม่งยังมีหน้ามาพบคุณย่าอีก！”

เซียวชูหรันพูดด้วยสีหน้าเย็นชา：“อย่ามาไร้สาระ คุณย่าบอกว่าทุกคนในตระกูลเซียวต้องมา เย่เฉินเป็นสามีฉัน แน่นอนว่าเขาก็เป็นคนในตระกูลเซียวเหมือนกัน！”

เซียวไห่หลงพูดอย่างขบขัน：“มันไม่ใช่คนตระกูลเซียว！เป็นแค่ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงจนๆก็แค่นั้นแหละ！”

เย่เฉินลูบจมูก พลางพูดกับเซียวชูหรัน：“ช่างเถอะคุณ อย่าไปทะเลาะกับคนไม่มีสมองเลย รีบเข้าไปดีกว่า เดี๋ยวคุณย่าจะรอนาน”

เซียวชูหรันพยักหน้า ไม่สนใจเซียวไห่หลงแม้แต่น้อย พลางพาเย่เฉินเดินเข้าไปด้านใน

เซียวไห่หลงเห็นเช่นนั้น สีหน้าก็เยือกเย็นขึ้นมาทันที เดี๋ยวได้เห็นดีกันแน่

เมื่อเข้าไปในห้องโถง เย่เฉินกับเซียวชูหรันก็หามุมนั่ง

ไม่นานนักนายหญิงใหญ่เซียวก็เข้ามา การประชุมครอบครัวเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

นายหญิงใหญ่เซียวนั้งหัวโต๊ะ เธอเคาะโต๊ะแล้วพูดอย่างฮึกเหิม：“หลายปีมานี้ตระกูลเซียวรอโอกาสหนึ่งมาตลอด โอกาสที่จะทำให้พวกเรารร่ำรวยที่สุดในเมืองจินหลิง！ ในที่สุดตอนนี้โอกาสนั้นก็มาถึงแล้ว！”

นายหญิงใหญ่เซียวพูดเสียงดัง：“ครั้งนี้ตี้เหากรุ๊ปลงทุนโปรเจกต์ใหญ่มูลค่า1หมื่นล้าน หากใครสามารถเข้าไปมีส่วนร่วมได้ จะได้ประโยชน์อย่างมหาศาล！”

“อีกทั้งโปรเจกต์นี้เป็นโปรเจกต์แรก หลังจากตี้เหากรุ๊ปเปลี่ยนเจ้าของ ถือเป็นโอกาสที่ดีมากๆสำหรับตระกูลเซียวของพวกเรา！”

ที่จริงนายหญิงใหญ่เซียวก็ยังไม่มั่นใจเหมือนกัน แต่เธอไม่ยอมให้ตระกูลเป็นที่สองที่สามตลอดไปหรอก ยังไงเธอก็ยังหวังว่าตระกูลเซียวจะสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีกขั้น

อีกทั้งโปรเจกต์ของตี้เหากรุ๊ปในครั้งนี้เป็นเพียงโอกาสเดียวเท่านั้น

ดังนั้นไม่ว่าจะยากแค่ไหนเธอก็จะไม่ยอมแพ้

เดิมทีเธอคิดว่าเซียวไห่หลงที่เป็นหลานชาย จะรับหน้าที่นี้อย่างเต็มใจ แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะถอนตัวออกไปแบบนี้！

เซียวไห่หลงก็กลุ้มใจมากเช่นกัน ใครมันจะไปรับหน้าที่ที่ไม่มีทางสำเร็จแบบนี้กัน？เกรงว่าเขายังไม่ทันเข้าไปในตี้เหากรุ๊ปก็โดนไล่ตะเพิดออกมาแล้ว

ถึงตอนนั้นไม่ใช่แค่ทำงานไม่สำเร็จ ยังต้องโดนหัวเราะเยาะอีก ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจ ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางตอบตกลงเด็ดขาด

นายหญิงใหญ่เซียวด่าเซียวไห่หลงเสร็จ ก็ถามขึ้นมาเสียงดัง：“คนอื่นล่ะ？ไม่มีใครกล้ารับหน้าที่นี้งั้นเหรอ？”

ในขณะนั้นเอง เย่เฉินก็ใช้แขนชนเซียวชูหรันเบาๆ พลางกระซิบ：“คุณ คุณรับหน้าที่นี้เถอะ！”

เซียวชูหรันรีบพูด：“จะบ้าเหรอ！ตี้เหากรุ๊ปไม่มีทางร่วมมือกับบริษัทเล็กๆอย่างตระกูลเซียวหรอก！”

เย่เฉินยิ้มบางๆ แล้วพูดอย่างมั่นใจ：“ไม่ต้องห่วง คุณทำได้แน่！”

เซียวชูหรันถามด้วยความประหลาดใจ：“จริงเหรอ？”

เย่เฉินพูดอย่างมั่นใจ：“จริงสิ！ผมคิดว่าคุณทำได้！คว้าโอกาสนี้ไว้ ต่อไปคุณจะได้มีหน้ามีตาในตระกูลเซียว ทำให้คนตกตะลึง！”

เซียวชูหรันเชื่อคำพูดของเย่เฉิน ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

เธอยืนขึ้นพลางพูดกับนายหญิงใหญ่เซียว：“คุณย่า หนูจะลองดูค่ะ......”