เวลานี้เย่เฉินกล่าวต่อว่า : "เมื่อเร็วๆ นี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างฉับพลัน ดูเหมือนว่าทุกๆ ท่านจะได้ยินมาบ้างแล้ว ทหารม้ากล้าจะต้องเผชิญกับความรับผิดชอบที่ลำบากและหนักหนาในอนาคต ดังนั้นประสิทธิผลยาเจ็ดวันก่อนหน้านี้ของพวกคุณไม่เพียงพออย่างเห็นได้ชัด ฉะนั้นผู้มีพระคุณจึงเตรียมยาแก้พิษชนิดใหม่ให้กับพวกคุณ ประสิทธิผลของยาชนิดใหม่จะขยายเวลาจากเจ็ดวันเป็นสิบห้าวัน"
สิบสองคนนั้นได้ฟังคำพูดนี้ ก็ขจัดความสงสัยลงไปในทันที
เย่เฉินหยิบยาแก้พิษที่ตนเองเตรียมไว้ออกมา และกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า : "ครั้งนี้ทุกๆ ท่านจะกินยาอยู่ที่นี่ หลังจากกินยาเสร็จ ฉันจะพูดคุยกับทุกๆ ท่านทีละคนที่ห้องข้างๆ ถึงเวลานั้นพวกคุณจะต้องบอกความรู้สึกตามความจริงหลังจากกินยาเข้าไป คำบอกเล่าของพวกคุณ ฉันจะจดบันทึกเอาไว้ และกลับไปรายงานให้ผู้มีพระคุณฟัง!"
ได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ทั้งสิบสองคนนี้ก็สิ้นความสงสัย ในขณะเดียวกันก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
เดิมทียาแก้พิษจะต้องใช้ทุกๆ เจ็ดวัน แต่ตอนนี้ขยายเวลาไปถึงสิบห้าวัน สำหรับพวกเขาแล้ว แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องที่ดีคู่ควรที่จะเฉลิมฉลอง
เย่เฉินเห็นว่าสิบสองคนนั้นอยากลองทำดู จึงนำยาแก้พิษทั้งสิบสองเม็ดออกมา ส่งให้พวกเขาทีละคน พร้อมกล่าวว่า : "อีกห้านาทีถัดไป พวกคุณจะต้องไปพบฉันทีละคน ตามลำดับการจ่ายยา"
พูดจบ ยังเสริมอีกว่า : "ใช่สิ ผู้มีพระคุณให้ความสำคัญกับยาแก้พิษชนิดใหม่นี้อย่างมาก ในระหว่างขั้นตอนการทดสอบยา ถ้าพวกคุณมีความรู้สึกใดๆ ที่แตกต่างจากยาแก้พิษก่อนหน้านี้ จะต้องให้ข้อเสนอแนะกับฉันโดยละเอียด หากมีการค้นพบที่สำคัญ ฉันจะเสนอความดีความชอบจากผู้มีพระคุณให้แก่พวกคุณอย่างแน่นอน!"
ทุกๆ คนรีบพยักหน้าอย่างเคารพ และเหลือบมองกันและกัน จากนั้นก็หยิบยาแก้พิษ ใส่ลงไปในปาก
เย่เฉินไม่ได้อยู่ที่เดิม แต่ออกจากห้องประชุมโดยตรง ในเวลาเดียวก็ปิดประตู
"ใช่อย่างแน่นอน!" ชายผมสั้นคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงกลาง กล่าวอย่างยากที่จะซ่อนความตื่นเต้นดีใจเอาไว้ได้ : "ไม่ว่าbugของเขาจะเป็นชนิดไหน ตอนนี้ยาแก้พิษชนิดใหม่นี้ก็ได้ขจัดพิษรุนแรงในร่างกายของเราไปแล้ว นี่ก็หมายความว่าเราไม่ต้องถูกบังคับให้ฟังการควบคุมอีกต่อไปแล้วใช่ไหม?"
ชายที่นั่งข้างๆ เขารีบเอ่ยถามว่า : "คุณคงไม่คิดที่จะทรยศหักหลังองค์กรหรอกใช่ไหม? ถ้าถูกองค์กรจับได้ เกรงว่าจะต้องตายทั้งเป็นอย่างแน่นอน!"
ชายผมสั้นที่พูดเมื่อครู่นี้โต้แย้งกลับทันที : "กลัวอะไรล่ะ? ครั้งนี้เปลี่ยนยาแก้พิษใหม่แล้ว เพียงแค่เราอย่าพูดไร้สาระ บอกกับท่านทูตพิเศษคนนั้นว่ายาแก้พิษนี้ไม่มีความผิดปกติใดๆ เช่นนั้นเขาจะต้องให้ยาแก้พิษกับคนอื่นกินอย่างแน่นอน!"
หยุดไปชั่วขณะหนึ่ง คนคนนั้นก็พูดอีกครั้ง : "อย่าลืมนะ เรามีทหารม้ากล้าสองร้อยกว่าคน ยังมีสมาชิกอยู่อีกหลายร้อยคน บวกกับทหารเดนตายนับพันที่อยู่ด้านล่างเหมืองแร่ทองแดง! หากสามารถขจัดพิษรุนแรงในร่างกายของทุกคนออกได้อย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นขุนพลหัวเมืองหรือคนคุ้มกันข้างกายเขา ก็ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเราหลายๆ คนได้ ถึงแม้ว่าจะมีทูตพิเศษเพิ่มเข้ามา ก็ไม่สามารถแข็งแกร่งกว่าเราได้!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...