ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5019
เย่เฉินบอกให้เข้ามา และชายคนนั้นก็รีบเดินเข้ามาในห้องทำงานทันที
เขาปิดประตู มาตรงหน้าเย่เฉิน กล่าวอย่างเคารพนบนอบ : "คารวะท่านทูตพิเศษ!"
พูดจบ ยังหันไปมองขุนพลหัวเมืองและคนอื่นๆ ที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ จึงคำนับผู้สั่งการอย่างเคารพ : "คารวะท่านขุนพลหัวเมือง!"
เย่เฉินเอ่ยถามเขาว่า : "กินยาแก้พิษแล้วใช่ไหม?"
คนคนนั้นรีบกล่าวว่า : "เรียนท่านทูตพิเศษ กินยาแก้พิษแล้วครับ!"
พูดจบ เขารีบกดเสียงต่ำลง และกล่าวอย่างประจบสอพลอว่า : "ท่านทูตพิเศษ ฉันมีเรื่องสำคัญสองเรื่องที่จะรายงานท่าน!"
เย่เฉินเลิกคิ้ว กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า : "เรื่องอะไรคุณก็พูดมาได้เลย"
คนคนนั้นรีบกล่าวว่า : "เรื่องแรก คือยานี้มีปัญหา!"
เย่เฉินเอ่ยถามอย่างแปลกใจ : "ปัญหาอะไรเหรอ?"
ชายคนนั้นได้ฟังคำพูดนี้ ยังคิดว่าเย่เฉินเจตนาลองทดสอบหยั่งเชิงความซื่อสัตย์ ชั่วขณะก็ตกใจจนสีหน้าซีดเผือด รีบโบกไม้โบกมืออธิบายว่า : "ท่านทูตพิเศษผู้มีทัศนะที่เฉียบแหลม จิตใจของฉันภักดีต่อองค์กร ไม่เปลี่ยนใจไปทรยศหักหลังอย่างแน่นอน! อีกอย่างหนึ่ง ที่ฉันได้ก้าวมาถึงวันนี้ จนกลายเป็นผู้นำธงกลางของที่นี่ ทั้งหมดล้วนเป็นองค์กรที่ให้โอกาส ฉันยอมตายดีกว่าทรยศองค์กร!"
เย่เฉินหัวเราะ กล่าวว่า : "พวกเขาพูดว่า ทหารม้ากล้ากับทหารหน่วยกล้าตาย ถึงแม้ว่าจะปฏิบัติตามองค์กร แต่ก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อองค์กร ตลอดเวลาไม่คิดที่หลีกหนีการควบคุม แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าหาเป็นเช่นนั้นไม่"
ชายคนนั้นก้าวไปข้างหน้าทันที โค้งคำนับเก้าสิบองศา ประสานมือเหนือหัว และกล่าวอย่างเคารพว่า : "ท่านทูตพิเศษ ฉันมีวันนี้ได้ ยังเป็นผลจากความร่วมแรงร่วมใจของบรรพบุรุษของฉัน ฉันจะเนรคุณต่อพวกเขา และทุ่มเทพยายามขนาดนี้ได้อย่างไร"
เย่เฉินหัวเราะ : "ฮ่าๆ! คุณมีพรสวรรค์จริงๆ! พูดตามตรง ครั้งนี้สิ่งที่ให้พวกคุณทดลอง เดิมทีไม่ใช่ยาแก้พิษใหม่อะไรหรอก นี่คือผู้มีบุญคุณตรวจสอบความจงรักภักดีของพวกคุณ มันคือยาพิษชนิดใหม่ที่ปรุงขึ้นมาพิเศษ มองแวบแรกยาพิษชนิดนี้ดูเหมือนจะกำจัดสารพิษในร่างกายของพวกคุณจนหมด แต่ในความเป็นจริง เขาทำให้สารพิษถูกซ่อนไว้ชั่วคราวเท่านั้น และใช้สิ่งนี้เพื่อทดสอบว่าใครในพวกคุณที่มีเจตนาทรยศต่อองค์กร และใครที่ภักดีต่อองค์กร!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...