นอกจากนี้ เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับอายุของเย่เฉิน
และเมื่อครู่ตอนที่เย่เฉินให้ยาแก้พิษกับพวกเขา เขาก็รู้แล้วว่ารอบนี้ทูตพิเศษได้เปลี่ยนคนแล้ว ไม่ใช่คนที่เสียงแก่หงำเหงือกคนนั้นอีกต่อไป แต่เปลี่ยนเป็นคนที่เด็กกว่ามาแทน
แต่เรื่องนี้เขาเองก็ไม่ได้สงสัยอะไรมากนัก เพราะทูตพิเศษกับเขานั้นไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน การเปลี่ยนแปลงคนของทูตพิเศษก็ไม่ต้องแจ้งอะไรกับทหารหน่วยกล้าตายอย่างพวกเขา
แต่เมื่อเขาพบว่าเย่เฉินนั้นยังดูเด็กอยู่มาก ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
เพราะในความคิดของเขา เย่เฉินที่ยังอายุน้อยขนาดนี้ก็เป็นทูตพิเศษได้ อย่างนั้นแล้วความสามารถของเขาจะต้องแข็งแกร่งอย่างมากเป็นแน่
อายุที่น้อยขนาดนี้ก็มีความแข็งแกร่งที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ แสดงให้เห็นว่าคนผู้นี้นั้นมีพรสวรรค์พิเศษ ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป
ดังนั้น เขาก็จึงเป็นกังวลอย่างมากกลัวว่าเย่เฉินจะเห็นพิรุธอะไร
นอกจากนี้ พฤติกรรมที่เผยธาตุแท้ออกมาให้เห็นของเย่เฉิน ก็ทำเอาเขารู้สึกประหม่าอยู่ไม่น้อย
สถานการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนแบบนี้ ทำให้เขามั่นใจได้ว่า ทูตพิเศษหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
ในตอนนี้ เย่เฉินมองมาที่เขา พูดด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้ม“หลี่เนี่ยนจง ผมขอถามคุณ ยาแก้พิษนี้ไม่มีอะไรผิดปกติจริงๆเหรอ? ”
ภายในใจหลี่เนี่ยนจงร้อนรน แต่ก็ยังคงพยายามสงบสติอารมณ์ พูดอย่างหนักแน่นว่า“เรียนท่านทูตพิเศษ ไม่มีอะไรผิดปกติจริงๆครับ ”
เย่เฉินถามเขาอย่างยิ้มแต่ไม่ยิ้ม“ผมว่า นี่เป็นคำกล่าวที่ทุกคนตั้งใจพูดมันไปในทิศทางเดียวกันใช่ไหม?”
เย่เฉินในตอนนี้ก็ลุกขึ้นยืน เดินมาที่ตรงหน้าหลี่เนี่ยนจง พูดเสียงเรียบปนรอยยิ้ม“พอเถอะ ไม่ต้องแสดงอะไรต่อหน้าผม ยาแก้พิษที่พวกคุณได้ไปผมทำมันขึ้นเองกับมือ ตัวยามีสรรพคุณยังไง ผมรู้มันดีกว่าพวกคุณ”
“อะไรนะ?!”หลี่เนี่ยนจงดวงตาเบิกกว้าง มองไปที่เย่เฉินอย่างตื่นตกใจ ถามอย่างไม่รู้ตัว“ท่านทูตพิเศษ……ท่าน……ท่านบอกว่ายาแก้พิษนี้……ท่านเป็นคนทำมันขึ้นเองงั้นเหรอ?!”
เย่เฉินพยักหน้ารับ พูดด้วยรอยยิ้ม“ถูกต้อง นี่เป็นของที่ผมทำขึ้นเอง และมันไม่ใช่ยาแก้พิษอย่างที่พวกคุณเคยได้ใช้มาก่อน ที่จะทำให้พิษในร่างกายของพวกคุณสำแดงอาการตามเวลาที่กำหนด แต่เป็นยาแก้พิษจริงๆ ที่กำจัดพิษที่มีในร่างกายของพวกคุณให้หายไปอย่างสมบูรณ์”
หลี่เนี่ยนจงมองไปที่เย่เฉิน ถามอย่างสงสัย“ท่านทูตพิเศษ……ท่าน……ท่านทำแบบนี้ทำไม?!ตามความเข้าใจของผมที่มีต่อองค์กร องค์กรดำเนินการทุกอย่างด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่งเสมอมา ไม่มีทางทำอะไรที่เสี่ยงแบบนี้……”
เย่เฉินพยักหน้า พูดอย่างใจเย็น“คุณพูดถูก องค์กรพั่วชิงไม่มีทางที่จะทำยาแก้พิษแบบนี้ขึ้นมา หรือต่อให้พวกเขาทำมันได้ พวกเขาก็ไม่มีทางที่จะทำ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...