ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5045
ว่าแล้ว เย่เฉินก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง : “แต่คุณไม่ต้องกังวลนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เวลากลางวันและกลางคืนของที่นี่ จะเหมือนกันกับข้างนอก ผมจะให้คนเตรียมนาฬิกาเอาไว้ให้พวกคุณ ต่อไปวันที่ และเวลาของพวกคุณก็จะดำเนินไปพร้อมกับชีวิตความเป็นจริง”
ซ่าจิ่วหลิงเอ่ยขึ้นอย่างเคารพนอบน้อมอย่างขอบคุณ : “ขอบคุณครับท่าน!”
เย่เฉินเอ่ยขึ้น : “ใช่แล้ว ยังมีอีกภารกิจหนึ่งที่จะให้คุณ”
ซ่าจิ่วหลิงรีบเอ่ยขึ้นมา : “ท่านสั่งมาได้เลยครับ!”
เย่เฉินพูดขึ้นอย่างจริงจัง : “ตั้งแต่พรุ่งนี้ คุณจะต้องเอาคนของคุณ แบ่งเป็นสามกลุ่ม หนึ่งกลุ่มมีคนประมาณหนึ่งพันกว่าคน หลังจากนั้นเลือกแรงงานมาจากในแต่ละกลุ่ม130คน เข้าร่วมการขุดเหมืองแร่ทองแดงต่อเหมือนปกติ”
ว่าแล้ว เย่เฉินก็หันหลังกลับไป แล้วบอกกับทหารม้ากล้าหลี่เนี่ยนจงที่อยู่ทางด้านหลัง : “เพื่อความเท่าเทียมกัน ทหารม้ากล้าเองก็เหมือนกัน ให้ภายในหน่วยงานกองทัพซ้าย ขวา และกลางเลือกแรงงานมายี่สิบคน มาร่วมทำงานกันกับที่ทหารหน่วยกล้าตายเลือกแรงงานออกมาไว้”
หลี่เนี่ยนจงเอ่ยขึ้นมาโดยไม่ต้องคิด : “ท่านวางใจได้ครับ ผู้ใต้บังคับบัญชาจะไปจัดการหลังจากนี้ทันที!”
“ใช่ครับ.....” ซ่าจิ่วหลิงเองก็รีบพูดคล้อยตามด้วยเช่นกัน : “ท่านครับ อย่างแรกที่พวกเรามาไม่ได้จะให้ท่านชดเชยเงินให้ อย่างที่สอง เงินสำหรับพวกเราแล้วไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย ท่านให้พวกเรามา สำหรับพวกเราแล้วก็เป็นเพียงแค่กระดาษทิ้งไปกองหนึ่งเท่านั้น สู้เก็บเงินนี้เอาไว้ ยังจะมีประโยชน์กับการแสดงความสามารถในการขุดรากถอนโคนองค์กรพั่วชิงมากกว่าครับ....”
เย่เฉินโบกมือ เอ่ยพูดขึ้นมาอย่างเด็ดเดี่ยว : “แรงงานก็ต้องได้รับค่าตอบแทน นี่คือการพัฒนาของมนุษย์เรา และเป็นหนึ่งในความจริงที่ไม่เปลี่ยนแปลงด้วย เงินนี้พวกคุณสามารถเก็บเอาไว้ได้ และสามารถนำเอามาซื้อของที่ตัวเองชอบได้เหมือนกัน แต่ก็เหมือนกับที่ซ่าจิ่วหลิงพูดเมื่อกี้ เพื่อความปลอดภัย จะให้ทุกคนเอาเงินไปใช้ได้อย่างตามอำเภอใจไม่ได้อย่างแน่นอน แต่ผมจะให้คนเอารายการสิ่งของที่ใช้บ่อยๆมาให้ ถึงตอนนั้นก็เอาใบรายการให้กับทุกคน ถ้าหากทุกคนต้องการ ก็ให้สำนักว่านหลงรับผิดชอบในการซื้อ หลังจากนั้นก็แอบใช้กลยุทธ์ขนย้ายมาที่นี่ เอามาให้ถึงมือทุกคน สิ่งที่ผมสามารถรับปากได้ก็คือ สำนักว่านหลงจะไม่มีทางหารายได้จากราคาที่แตกต่างอย่างแน่นอน”
หลี่เนี่ยนจงและซ่าจิ่วหลิงรู้สึกตกตะลึงอยู่บ้าง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...