เย่เฉินหัวเราะ และพูดอย่างจริงจัง“เมื่อครู่ผมบอกไปแล้ว ว่าวันนี้คุณมีเรื่องดีเรื่องมงคลจริง ถึงโหงวเฮ้งคุณจะไม่ดี แต่ก็เป็นคนที่รูปร่างหน้าตามีเสน่ห์ ขอแค่มีผู้ชายสักคนที่มีศักยภาพพอจะถูกเสน่ห์นี้ของคุณดึงดูด ศักยภาพของเขาจะมาช่วยผ่อนจุดบกพร่องบนใบหน้านี้ของคุณได้”
แมทธิว ปีเตอร์สันหัวเราะร่า แล้วเอ่ยพูดขึ้นว่า“ก็ต้องเจริญก้าวหน้าสิ!”
พูดจบ เขามองไปที่เย่เฉิน พูดด้วยรอยยิ้ม“คุณผู้ชาย วันนี้เอมิลี่ได้เลื่อนขั้นไปเป็นหุ้นส่วนอาวุโส เงินเดือนเพิ่มขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว นอกจากนี้ ผมก็เป็นเจ้านายของเธอด้วย ผมบอกจะให้เธอได้เลื่อนขึ้นไปอีก เธอก็จะต้องได้เลื่อน ไม่ทราบว่าคุณดูยังไงถึงบอกว่าการงานของเธอจะล้มเหลวไม่เป็นท่าได้?”
เย่เฉินมองไปที่แมทธิว ปีเตอร์สัน พูดเสียงเรียบ“คุณอย่าคิดว่าเป็นเจ้านายเธอแล้วจะควบคุมอนาคตเธอได้ ฮวงจุ้ยแสดงให้เห็นอยู่ตรงหน้า ซึ่งก็ไม่มีทางจะผิดพลาดได้ ไม่แน่คนที่จะสร้างหายนะให้เธอ ก็อาจเป็นตัวคุณเอง”
“น่าขำ”แมทธิว ปีเตอร์สันหัวเราะเยาะแล้วพูดเย้ยหยัน“ผมมีชีวิตอยู่มากว่าสี่สิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเด็กหนุ่มที่โอหังอย่างคุณ คุณรู้ไหมว่าผมให้ความสำคัญกับเอมิลี่มากแค่ไหน?ต่อให้ฟ้าถล่มดินทลาย ผมก็ไม่มีทางสร้างความพินาศใดๆให้เธออย่างแน่นอน ”
เย่เฉินไม่ได้สนใจเขา แต่มองไปที่เอมิลี่ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม“เมื่อครู่ที่ผมบอก ว่าวันนี้คุณมีเรื่องดีเรื่องมงคลนั้นเป็นเรื่องจริง แต่คุณพลาดที่คุณไม่ควรใส่ชุดนี้มา ชุดนี้นอกจากสีดำก็เป็นสีขาว มันไปตัดกับใบหน้าที่มีสีแดงเลือดฝาดนี้ของคุณอย่างรุนแรง ตามหลักฮวงจุ้ย มันจึงกลายเป็นอัปมงคล!”
เอมิลี่หัวเราะเยาะ แล้วมองไปยังเซียวชูหรัน พูดเย้ยหยัน“ชูหรัน ยังไงเธอก็เป็นถึงนักเรียนในชั้นมาสเตอร์คลาสของโรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ ทำไมถึงได้ไปแต่งงานกับผู้ชายหลอกลวง และกะล่อนปลิ้นปล้อนแบบนี้ได้?เขาคู่ควรกับเธอที่ไหนกัน!”
เมื่อเซียวชูหรันได้ยินเอมิลี่พูดต่อว่าเย่เฉิน ในใจก็จึงรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้างเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้ตอบคำถามของเอมิลี่ แต่พูดด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า“เอมิลี่ สามีฉันเป็นคนที่ดูฮวงจุ้ยแม่นมาก ที่สหรัฐอเมริกาเขามีลูกค้าที่มีชื่อเสียงมากมาย ไม่มีทางพูดส่งเดชแน่นอน”
แมทธิว ปีเตอร์สันที่อยู่ข้างๆก็พูดโพล่งออกมา“คุณเซียว คนที่มีชื่อเสียง ล้วนมีลักษณะเฉพาะเหมือนกัน นั่นก็คือฉลาดหลักแหลม พวกเขาจะถูกสามีที่ไม่ได้เรื่องของคุณใช้กลอุบายแบบนี้หลอกลวงได้ยังไงกัน?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...