เย่เฉินยิ้มและพูดว่า“ผมกำลังจะบอก ว่าหางตาของคุณยกหยัก รูปปากคว่ำ ใต้ตามีไฝ นี่เป็นลักษณะของคนที่มีเสน่ห์ จะว่าคุณเป็นคนรูปร่างหน้าตามีเสน่ห์ก็ไม่เกินไปนัก และที่คุณมีเรื่องดีเรื่องมงคลนี้ได้ มันก็เกี่ยวข้องกับความมีเสน่ห์นี้ของคุณด้วย หรือจะพูดตรงๆก็คือ ที่คุณโชคดีในหน้าที่การงานแบบนี้ได้ รูปร่างหน้าตาของคุณนั้นช่วยเอาไว้อย่างมาก ”
เมื่อเอมิลี่ได้ยินคำนี้ ก็มีท่าทีประหม่าขึ้นมา พูดตะกุกตะกัก“นี่คุณ……คุณอย่ามาพูดจนเหลวไหลที่นี่นะ ที่ฉันมีวันนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะฉันสร้างมันขึ้นมาเองทั้งนั้น!ไม่เคยต้องอาศัยรูปร่างหน้าตาเลย”
เย่เฉินเบะปากเล็กน้อย“ดูจากรูปลักษณ์ภายนอก การก้าวไปในแต่ละขั้นของชีวิตคุณ ล้วนมีร่างกายมาเกี่ยวข้อง แต่เรื่องแบบนี้ฟังหูไว้หูก็พอ จะจริงหรือไม่นั้น ตัวเองย่อมรู้ดีแก่ใจ ”
เอมิลี่เย้ยหยันอย่างหวั่นวิตกในทันที“ยังจะว่าไม่มีกิริยาวาจาดูถูกเหยียดหยามคนอื่นอีก เชื่อไหมว่าฉันให้ทนายฟ้องคุณได้นะ?”
พูดจบ เธอก็เค้นเสียงหึในลำคอ แล้วพูดดูถูก“อีกอย่าง คำพูดเพ้อเจ้อเหล่านี้จะมีประโยชน์อะไร?ในเมื่อวันนี้ฉันก็กำลังโชคดี ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นไปอีก แล้วไหนล่ะที่ว่าจะพังไม่เป็นท่า?”
เย่เฉินกำลังจะเอ่ยปากพูด ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินมาที่ตรงหน้า ยิ้มและพูดกับเอมิลี่“ เอมิลี่ กำลังคุยอะไรกับเพื่อนอยู่ ถึงได้คุยกันถูกคอแบบนี้”
เอมิลี่หันมองไปยังชายวัยกลางคนคนนั้น และพูดด้วยรอยยิ้ม“ท่านประธาน ทำไมคุณมาเร็วจังค่ะ!”
ชายวัยกลางคนดังกล่าวยิ้มให้แล้วตอบ“พิธีสำเร็จการศึกษาของคุณทั้งที ผมก็ต้องมาก่อนเพื่อร่วมยินดีอยู่แล้ว ”
พูดจบ เขาก็มองไปที่เซียวชูหรันด้วยความสนใจ ถามเธอ“เอมิลี่ คุณยังไม่แนะนำสาวสวยคนนี้ให้ได้รู้จักเลยนะว่าเธอชื่ออะไร?”
ท่าทีแมทธิว ปีเตอร์สันดูผิดหวังเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ปรับอารมณ์ได้ พูดด้วยรอยยิ้ม“ไม่เป็นไรครับ เราเองก็กำลังมองหาบริษัทออกแบบสตาร์ทอัพที่มีศักยภาพจากทั่วโลกเหมือนกัน หากคุณเซียวอยากจะร่วมงานกับเรา หรือต้องการการลงทุนจากเรา เรามาพูดคุยกันได้ครับ ”
เย่เฉินมองออกว่าแมทธิว ปีเตอร์สันคนนี้มีแรงจูงใจซ่อนเร้น ก็จึงพูดขึ้นเสียงเรียบ“ขอโทษด้วยครับ ภรรยาของผมไม่ต้องการการลงทุนจากใคร นอกจากของผมเอง”
แมทธิว ปีเตอร์สันคิ้วขมวดแล้วหันมองไปที่เย่เฉิน เอ่ยถามเอมิลี่ “คุณคนนี้คือ ?”
เอมิลี่ยิ้มให้แล้วรีบพูดอธิบาย“เจ้านายค่ะ คนนี้คือสามีของชูหรัน เขาเป็นอาจารย์ฮวงจุ้ยที่เก่งกาจ เมื่อครู่ก็เพิ่งจะดูโหงวเฮ้งให้ฉันไป บอกว่าการงานของฉันจะต้องล้มเหลวไม่เป็นท่า คุณเป็นเจ้านายของฉันพอดี รบกวนคุณช่วยพูดยืนยันให้ที ว่าการงานอาชีพของฉันจะเจริญก้าวหน้า หรือจะตกต่ำค่ะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...