ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5094

หลินหว่านเออร์ไม่ได้พูดออกมา แล้วหยิบเอาเหรียญทางด้านล่างซ้ายขึ้นมาโยนลงบนโต๊ะชาอีกสามเหรียญ

ครั้งนี้ คิ้วของเธอเลิกขึ้นเบาๆ พลางเอ่ยพูดขึ้น : “แต่ตอนนี้เครื่องหมายสำหรับเสี่ยงทายมีพลังชีวิตอยู่เส้นหนึ่ง ถ้าหากสามารถจับพลังชีวิตนี้ไว้ได้ ก็สามารถอายุยืนยาวได้เป็นร้อยปี”

“อายุยืนได้เป็นร้อยปี?!”ผู้อาวุโสเบิกตาขึ้นทันทีแล้วพูดโพล่งขึ้นมา : “นี่.....นี่มีความเป็นไปได้ไหม? ที่จะมีชีวิตอยู่ได้ถึงร้อยปี อย่างน้อยๆก็อีกสิบสองปี......”

หลินหว่านเออร์พูดขึ้นอย่างจริงจัง : “เครื่องหมายสำหรับการเสี่ยงทายไม่โกหกหรอกค่ะ ช่วงชีวิตของคุณ มีเพียงแค่ความเป็นไปได้สองแบบ ถ้าไม่ภายในครึ่งปี ก็หลังหนึ่งร้อยปี”

ผู้อาวุโสเอ่ยพูดขึ้นมาด้วยความตกตะลึงอยู่บ้าง : “คุณหนู....นั่น...นั่นผมควรจะจับพลังชีวิตนี้เอาไว้อย่างไรได้บ้าง?”

หลินหว่านเออร์หยิบเอาเหรียญกษาปณ์สุดท้ายขึ้นมาอีกครั้งแล้วโยนลงบนโต๊ะชา จากนั้นก็มองดูทั้งเก้าเหรียญที่อยู่บนโต๊ะ ขมวดคิ้วไม่พูดไม่จา

ผู้อาวุโสเห็นสีหน้าท่าทางที่ดูจริงจังของเธอแล้วก็ไม่กล้าเอ่ยถามขึ้น ทำได้เพียงรอด้วยความกังวล

หลังจากนั้นชั่วครู่หนึ่ง หลินหว่านเออร์เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่แน่ใจ : “แปลก เครื่องหมายสำหรับการเสี่ยงทายนี่บอกว่า พลังชีวิตของคุณเกี่ยวข้องกับฉัน แต่ฉันไม่มีวิธีอะไรที่จะต่อชีวิตให้คุณได้....ถ้าหากพ่อของฉันยังอยู่ เขาจะต้องมีวิธีอย่างแน่นอน น่าเสียดายที่ก่อนเขาจะจากไป ไม่เคยสอนทักษะนั้นให้กับฉัน....อาจจะเป็นเพราะฉันไม่ใช่วัสดุชิ้นนั้น.....”

เวลานี้ผู้อาวุโสเองก็ไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือควรจะเป็นกังวลดี เพราะถึงอย่างไรแม้แต่สาเหตุหลินหว่านเออร์ก็ยังไม่เข้าใจ ตัวเองก็ยิ่งไม่บรรลุเข้าไปอีก

เวลานี้ หลินหว่านเออร์หยิบเหรียญกษาปณ์ทองแดงอันที่อยู่ทางทิศใต้สุดขึ้นมา ชูขึ้นมาตรงหน้าของผู้อาวุโส เอ่ยพูดขึ้นอย่างจริงจัง : “เหรียญหย่งเล่อทงเป่าออกหลังทั้งสามเหรียญ ในเครื่องหมายสำหรับการเสี่ยงทายของฉันหมายถึงประตูมงคล มันอยู่ทางฝั่งใต้สุดของของเหรียญกษาปณ์เก้าเหรียญ แสดงว่าประตูมงคลของคุณอยู่ทางใต้ของเย่นจิง”

“ทางใต้ของเย่นจิง.....”ผู้อาวุโสพึมพำด้วยความงุนงง

หลินหว่านเออร์ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น : “ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้มีความสามารถเหมือนพ่อ แต่ฉันรู้ว่ามีอยู่คนหนึ่งที่จะต้องมีอย่างแน่นอน!”

ว่าแล้ว จะคุกเข่าลงอย่างงกๆเงิ่นๆ

หลินหว่านเออร์รีบลุกขึ้นไปประคองเขาเอาไว้ แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง : “คุณไม่จำเป็นต้องคุกเข่าให้ฉันหรอกค่ะ ประตูมงคลนี้ถึงแม้ว่าจะเกี่ยวข้องกับฉัน แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะสามารถเอามาให้คุณได้ ดังนั้นคุณก็จะต้องไปที่เมืองจินหลิง ไปหาโอกาสชะตากรรมของตัวคุณเอง ฉันสามารถทำเพื่อคุณได้ บางทีก็คือในระหว่างที่คุณกำลังตามหา ก็ขอช่วยคุณอยู่ห่างๆแล้ว”

ผู้อาวุโสรีบพยักหน้าลงอย่างรีบร้อนพลางเอ่ยพูดขึ้นอย่างสะอึกสะอื้น : “ขอบคุณคุณหนู!ถ้าหากสามารถหาเจอ ชีวิตต่อไปก็ยังไม่ถึงเวลาที่จะต้องตาย หาไม่เจอ ก็ไม่รู้สึกเสียใจแล้ว”

“ค่ะ”หลินหว่านเออร์พยักหน้าลงเล็กน้อย ยิ้มแล้วเอ่ยพูดขึ้น : “คุณมีความคิดแบบนี้ได้นั่นดีที่สุดแล้ว”

ว่าแล้ว เธอก็เก็บเหรียญกษาปณ์ทั้งเก้าเหรียญ พลางเอ่ยขึ้น : “เตรียมตัวเถอะค่ะ พวกเราจะออกไปที่เมืองจินหลิงให้เร็วที่สุด”

ผู้อาวุโส : “คุณหนูอย่าเพิ่งรีบร้อนไปก่อนเลยครับ สถานะของคุณนั้นพิเศษ ผมให้คนไปจัดการเรื่องที่พักทางนู้นให้เรียบร้อยก่อนดีกว่า”