ผู้อาวุโสเอ่ยถามเธอ : “คุณหนู คุณจะพยากรณ์ดวงชะตาดูว่าจะสามารถดูร่องรอยของเขาได้หรือเปล่า?”
“นับดูไม่ได้หรอก” หลินหว่านเออร์ส่ายหน้า : “ฉันลองแล้ว รูปแฉกแสดงออกมาเป็นเห็นดอกไม้ท่ามกลางหมอก แยกแยะร่องรอยได้ยากมาก แต่ในนั้นมีคำบอกใบ้อยู่เป็นมังกรคะนองน้ำอยู่ในทะเล ซึ่งฉันรู้สึกว่าหลังจากที่เย่เฉินได้ผ่านชะตากรรมที่พิเศษบางอย่างมา ทำให้ชะตาชีวิตของเขายกขึ้นสูงจนถึงดวงชะตามังกรที่แท้จริง ระหว่างมนุษย์นั้น มีชะตากรรมหลากหลายแบบ และมีเพียงดวงชะตามังกรที่ได้รับความนับถือ ถ้าหากคนหนึ่งคนสามารถสำเร็จดวงชะตามังกรได้ ไม่ว่าจะอย่างไรฉันเองก็คิดคำนวณไม่ออกอยู่แล้วเช่นกัน”
ผู้อาวุโสเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย : “ยังมีเรื่องที่คุณคิดคำนวณไม่ออกอีกหรือ? ตอนนี้พวกเรามีข้อมูลสถานะตอนเด็กของเขาแล้ว คุณจะลองใช้ชะตาของเขานับดูอีกครั้งดูไหม?”
หลินหว่านเออร์ส่ายหน้า : “เซียนทำนายกั้วของฉันยังคำนวณเบาะแสเขาออกมาไม่ได้เลย การนับชะตาก็ยิ่งแล้ว”
ผู้อาวุโสถอนหายใจ : “ถ้าอย่างนั้นก็ตามที่คุณบอก ไปลองดูที่จินหลิง!”
ว่าแล้ว ผู้อาวุโสก็เอ่ยถามเธอขึ้นอีกครั้ง : “คุณหนู ถ้าไม่อย่างนั้นผมไปที่จินหลิงด้วยกันกับคุณแล้วกัน!”
หลินหว่านเออร์ไม่สนับสนุน เพียงแต่มองเขาแล้วเอ่ยขึ้น : “ฉันว่าเลือดลมคุณดูอ่อนแอ ร่างกายดูไม่จะไม่ค่อยดีนักนะคะ?”
“ใช่ครับ”ผู้อาวุโสฝืนหัวเราะออกมา : “ปีนี้ก็88แล้ว มีโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง หลอดเลือดหัวใจ กล้ามเนื้อหัวใจ เคยทำขดลวดและบายพาส สองสามปีก่อนก็เป็นมะเร็งปอด ตัดปอดซ้ายไปข้างหนึ่ง แล้วก็ยังทำคีโมด้วย ร่างกายไม่ค่อยดีอย่างเห็นได้ชัด ไม่กี่วันก่อนหมอบอกว่าไตของผมเริ่มล้มเหลวแล้ว ผ่านไปช่วงหนึ่งก็จะต้องเริ่มฟอกเลือด แต่สถานการณ์อย่างผมนี้ คงรับกับความทรมานอะไรไม่ไหวแล้ว สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้อีกสองปีผมก็พอใจแล้ว”
หลินหว่านเออร์ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถามเขา : “ปลูกถ่ายไตไม่ได้เหรอคะ?”
ผู้อาวุโสยิ้ม : “คุณดูร่างกายของผมสิ ยังสามารถจะทนรับการผ่าตัดใหญ่ๆแบบนั้นได้ไหม? คาดว่าพอขึ้นเตียงผ่าตัด ไตใหม่ยังไม่ทันได้ใส่เข้าไป คนก็คงจะไม่ไหวแล้ว”
“ก็ใช่” หลินหว่านเออร์พยักหน้าลง พลางเอ่ยขึ้นนิ่งๆ : “ฉันจับชีพจรให้คุณดีกว่า”
ว่าแล้ว ก็ไม่รอให้ผู้อาวุโสตอบรับ ก็หยิบเหรียญกษาปณ์ทองแดงออกมาจากในกระเป๋าเก้าเหรียญ
จากนั้น เธอก็เอาเหรียญกษาปณ์ทองแดงเก้าเหรียญนั้นวางลงบนโต๊ะน้ำชาที่อยู่ตรงหน้า เหมือนกับเมื่อก่อน เอาเหรียญเฉลี่ยแบ่งออกเป็นสามแถว ในแนวทแยง หยิบขึ้นมาสามเหรียญโยนลงบนโต๊ะ
หลังจากนั้นเธอก็มองดูเครื่องหมายสำหรับเสี่ยงทายของเหรียญกษาปณ์ทองแดง ขมวดคิ้วพลางเอ่ยขึ้น : “เครื่องหมายเสี่ยงทายแสดงขึ้นมาว่า อายุขัยของคุณใกล้จะมาถึงแล้ว อย่างมากที่สุด ยังมีเวลาอีกครึ่งปี”
“ครึ่งปี?” ผู้อาวุโสมีอาการตกตะลึง เหมือนกับถูกตรึงร่างกายเอาไว้อยู่ตรงนั้น
แต่ไม่นานเขาก็มีปฏิกิริยากลับมา ฝืนยิ้มออกมาอย่างเจ็บปวด : “ถึงแม้ว่าจะสั้นกว่าที่ผมคาดการณ์เอาไว้ แต่ก็ไม่เป็นไร เวลาครึ่งปี เพียงพอที่จะให้ผมได้จัดการเรื่องหลังจากนี้แล้ว....”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...