ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 521

บทที่ 521

เซียวฉางเฉียนโมโหเซียวฉางควนจนตัวสั่น！

ป้า ฉันไม่อยากพยายามแบบนี้แล้ว เขาเห็นข้อความจากโทรศัพท์บางครั้งก็พอจะรู้แล้ว

ตอนนั้น เขาถึงขนาดเคยคิดจะนอกใจ คิดดูแล้ว ต่อไปถ้าเขามีเงินแล้ว พอเห็นสาวๆ วัยเอ๊าะๆ หน้าตาดี เดินมาบอกว่าคุณลุงหนูไม่อยากทำงานแล้ว เขาก็คงจะส่งที่อยู่ไปให้หล่อน แล้วให้หล่อนมาหาถึงที่.....

และแน่นอนว่านี่เป็นเพียงสิ่งที่เขาคิดอยู่ในหัว ไม่เคยกล้าที่จะพูดและทำแบบนั้นจริงๆ .....

แต่ว่า พอตอนนี้ได้ยินสิ่งที่เซียวฉางควนพูดให้ภรรยาตัวเองแบบนั้น ก็ไม่รู้ว่าทำไม ความรู้สึกพวกนั้นมันก็ปะทุขึ้นมา！

ในหัวของเขาคิดไปถึงหนุ่ยวัยเอ๊าะๆ นั่งอยู่บนตักของภรรยา แล้วก็เห็นภาพเด็กหนุ่มเอาแต่อ้อนเรียกป้า......

ทันใดนั้นเซียวฉางเฉียนก็รู้สึกว่าบนหัวนั้นกำลังถูกสวมเขาอยู่ ทำให้เขาโมโหจนขีดสุด

เพียงพริบตา เขาทั้งหงุดหงิดทั้งโมโห แล้วกัดฟันพูด ： “เซียวฉางควน แกมีสิทธิ์อะไรมาหัวเราะเยาะภรรยาฉัน？ ภรรยาแกก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่หรอกนะ โชคดีที่แกไม่มีเงิน ถ้าแกมีเงินละก็ คนอย่างหม่าหลัน คงจะมีไอ้แมงดาอยู่ข้างนอกเป็นสิบคนแล้ว”

ในขณะนั้นเอง ประตูห้องนอนของเซียวฉางเฉียนก็เปิดออก หม่าหลันพุ่งเข้ามาทันที พลันหันไปชี้หน้าต่อว่าเซียวฉางเฉียน ： “เซียวฉางเฉียน ภรรยาตัวเองหนีไปแล้ว จะมาหาเรื่องครอบครัวเราทำไม？แถมยังจะมาถากถางแม่ฉันอีก ไม่ดูสารรูปตัวเองเลยว่าตัวเองเป็นใคร！”

พอเซียวฉางเฉียนเห็นว่าในที่สุดหม่าหลันก็ออกมาแล้ว จึงถามขึ้นเสียงสูง ： “หม่าหลัน！ตกลงแกเจอเฉียนหงเย่นหรือยัง？！”

หม่าหลันต่อว่า ： “บอกว่าไม่เห็นก็ไม่เห็นสิ จะพูดมากความไปทำไม？จะบอกให้นะ เฉียนหงเย่นไปหมกอยู่กับผู้ชายข้างนอก เอาเงินไปด้วย จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่！”

เฉียวฉางเฉียนกัดฟันแน่น ： “แกบอกว่าหล่อนเลี้ยงเด็ก แกมีหลักฐานเหรอ？”

หม่าหลันหัวเราะ ： “ทั้งภรรยาแล้วก็เงินก็หายไปแล้ว ยังจะเอาหลักฐานอะไรอีก？อยากได้หลักฐานทำไมไม่ไปหาเอาเองล่ะ？มาหาเรื่องครอบครัวฉันทำไม？”

เซียวฉางเฉียนโมโหจนโรคหัวใจจะกำเริบแล้ว นายหญิงใหญ่เซียวที่ยืนอยู่ด้านข้างจึงพูดขึ้น ： “พอได้แล้ว กลับบ้าน！อย่าทำให้ต้องมาอับอายขายขี้หน้าที่นี่！”

ดูแล้ว คงทำได้แค่ไปหาเฉียนหงเย่นที่บ้านแม่หล่อนเท่านั้น

พอด่าเซียวฉางเฉียนกลับไปได้แล้ว หม่าหลันที่โมโหจนเลือดขึ้นหน้า ถึงได้รู้สึกโล่งขึ้นมาหน่อย

เซียวฉางควนที่ไม่รู้ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น ก็นึกว่าเฉียนหงเย่นหอบเงินหนีไปจริงๆ ก็พลันทำหน้ามีความสุขแล้วพูดขึ้น： “ฮ่าฮ่าฮ่า พี่ใหญ่ของฉันนี่บางครั้งก็ดูจะฉลาด บางครั้งก็ดูเลิ่นเล่อ คิดไปคิดมา กลับไม่คิดว่าสุดท้ายตัวเองจะโดนซะเอง ตลกจริงๆ เลย ฮ่าฮ่าฮ่า！”

เย่เฉินหันไปมองหม่าหลันแวบหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าแม่จะพูดได้ขนาดนี้ ทำยังไงก็ไม่ยอมรับว่าเจอเฉียนหงเย่นแล้ว แถมยังไปใส่ร้ายเฉียนหงเย่น ว่าหอบเงินไปกกผู้ชายอีก จนเบี่ยงเบนความสนใจของเซียวฉางเฉียนไปที่อื่นได้สำเร็จ

หม่าหลันหันไปมองเย่เฉินอย่างเดือด สายตาเหมือนอยากจะฆ่าเขาให้ตายตอนนั้น！

ต้องโทษเขาที่ทำให้เหอเหลียน และเฉียนหงเย่นเอาเงินที่ตัวเองแพ้ไปบริจาค ตอนนี้เลยแพ้จนเงินที่บ้านไม่มีเลย และก็ไม่รู้ว่าจะปิดบังเซียวฉางเฉียนยังไง！

----------