แต่ว่า โทรศัพท์ของเฉียนหงเย่นก็กลับติดต่อไม่ได้ หม่าหลันกดโทรไปหลายครั้งก็โทรไม่ติด ก็จึงคิดได้ว่าเฉียนหงเย่นคงน่าจะกำลังทำการไลฟ์สดอยู่
เมื่อคิดได้ดังนี้ เธอก็เปิดเว็บการไลฟ์สดขึ้นมา แล้วค้นหาบัญชีของเฉียนหงเย่น แม้เธอจะถูกผู้ดูแลการไลฟ์ของเฉียนหงเย่นบล็อกไปแล้ว ดูการไลฟ์ของเฉียนหงเย่นไม่ได้ แต่ในตอนที่ค้นหาบัญชีของเฉียนหงเย่นเจอนั้น ก็สามารถมองเห็นว่าบัญชีของเฉียนหงเย่นนั้นกำลังอยู่ในสถานะของการใช้งานไลฟ์สดอยู่
เมื่อนึกไปถึงการไลฟ์ของตัวเองที่ไม่มีแม้แต่ผีสักตัว แต่การไลฟ์ของเฉียนหงเย่นกลับมีคนนับหมื่นที่คอยเฝ้าดูและติดตาม และก็กดซื้อของขวัญให้เงินเฉียนหงเย่นอย่างไม่ขาดสาย ในใจของเธอก็หงุดหงิดอย่างมากจนอยากจะฆ่าตัวตาย
ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด หม่าหลันก็ยิ่งอยู่บ้านไม่สุข ก็จึงเดินลงไปชั้นล่างกับไม้ค้ำเพียงลำพัง เดินออกไปวนเวียนแถวบริเวณวิลล่าของเฉียนหงเย่น สายตาเอาแต่มองไปยังชั้นบนของวิลล่า ราวกับกำลังหาโอกาสที่จะได้ลงมือ
ระบบการรักษาความปลอดภัยภายในของวิลล่านั้นดีมาก ดังนั้นระเบียงบ้านทุกห้องบนชั้นสองและสามก็จึงไม่ได้ทำการปิดกั้นใดๆเอาไว้ และไม่มีการป้องกันใดๆ หม่าหลันยิ่งดูก็ยิ่งมีอาการคันยุบยิบ มองดูขาที่กะเผลกของตัวเอง อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ“นี่มันช่างซวยจริงๆ หากขาของฉันไม่เดี้ยง ยังพอจะปืนผ่านทางระเบียงได้ เอามือถืออัดคลิปสภาพการอยู่ที่บ้านของเฉียนหงเย่นหลังจากที่จบการไลฟ์สดไปแล้ว……แค่ตอนนี้ขากลับมาเดี้ยงแบบนี้ ทำยังไงก็ปืนขึ้นไปไม่ได้……”
ในขณะที่กำลังจ้องมองตึกแล้วทอดถอนใจนั้น ที่ด้านหลังของหม่าหลันก็มีเสียงตะโกนก้องขึ้นด้วยความโกรธ“หม่าหลัน!นังตัวดีมาทำอะไรลับๆล่อๆอยู่ที่นี่!”
เสียงที่หยาบโลนนี้ทำเอาหม่าหลันร่างกายสั่นสะท้าน จู่ๆก็รู้สึกราวกับเจ็บแปลบไปทั้งเนื้อทั้งตัว
ที่รู้สึกกลัวแบบนี้ เพราะเสียงนี้สำหรับหม่าหลันแล้ว เป็นเหมือนกับฝันร้ายที่มีมานาน
ก่อนหน้านั้นเพราะเธอขโมยเงินของเย่เฉิน ก็จึงถูกจับเข้าห้องขัง และในทุกๆวันก็จะถูกเจ้าของเสียงนี้คอยตามหลอกหลอนจนทำเธอต้องหวาดระแวงในชีวิต
และเจ้าของเสียงนี้ ก็คือจางกุ้ยเฟินคนที่อยู่ห้องขังเดียวกันกับนายหญิงใหญ่เซียว และตอนนี้ก็อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน
แต่หากตัวเองตะโกนขอความช่วยเหลือจากลูกเขยในตอนนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะไปทำเฉียนหงเย่นที่กำลังไลฟ์อยู่ชั้นบนตื่นตกใจเอาได้
หากเฉียนหงเย่นรู้ว่าตัวเองมาด้อมๆมองๆอยู่ที่บริเวณวิลล่าแห่งนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะเดาเจตนาของตัวเองได้ แล้วหากเธอเริ่มที่จะระแวดระวังตัวเองขึ้นมา ตัวเองก็เท่ากับไม่มีโอกาสที่จะถอดหน้ากากเธอได้นะสิ?
ในตอนนี้ หัวสมองของหม่าหลันทำงานอย่างรวดเร็ว ลูกตาก็กลิ้งกลอกไปมาไม่หยุด
เมื่อจางกุ้ยเฟินเห็นท่าทางหลุกหลิกเหมือนพวกขโมยของเธอ นิ่งเงียบไม่พูดอะไร เดินเข้าไปคว้าคอเสื้อของเธอ ยกมือขึ้นแล้วตบหน้าเธอ ตวาดเสียงดัง“เห็นเธอแล้วมันรำคาญลูกตา รีบไสหัวไปซะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...