เฉียนหงเย่นเห็นท่าทางของเซียวฉางเฉียนที่มีน้ำตานองหน้าแล้ว ในใจก็ไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งใจเลยซักนิดเดียว แต่หันไปมองยังเซียวไห่หลงแล้วตบลงบนศีรษะเขาหนึ่งที จากนั้นก็ชี้ไปที่เซียวฉางเฉียน : “เรียนรู้จากพ่อแกดีๆแล้วกัน! ดูน้ำตาของพ่อแกสิ บทจะมาก็มา! อารมณ์มาเต็มขึ้นมาเลย! แสดงเก่งขั้นอาวุโสเชียวนะ!”
“แล้วแกดูแกซิ เหมือนกับพวกเด็กหนุ่มวัยละอ่อนที่เป็นกระแสพวกนั้น กินอะไรก็ไม่พอ ทำอะไรก็ทำไม่ได้ ร้องเพลงก็ไม่เพราะ แสดงก็ไม่เหมือน เป็นเหมือนพวกไร้ประโยชน์!”
“พวกเขาเป็นเด็กหนุ่มในกระแสดีที่หน้าตาผิวพรรณนุ่มนวล หลอกล่อเอาเงินพวกแฟนคลับผู้หญิงได้เยอะแยะ แกทำอะไรได้บ้าง? แม้แต่น้ำตาไม่กี่หยดก็ยังบีบออกมาไม่ได้เลย!”
เซียวไห่หลงถูกตบลงบนหน้าผากหนึ่งที แล้วถูกแม่ชี้หน้าด่าว่า เขาดูเหมือนชีวิตไร้ความหมาย ทำได้เพียงแค่ทำหน้ามุ่ยเอ่ยขึ้น : “แม่...พรุ่งนี้เตรียมยาหม่องให้ผมไว้ขวดนึง ถ้าผมร้องไห้ไม่ออก ผมก็จะเอายาหม่องมาป้ายตา!”
เฉียนหงเย่นพยักหน้าลง และชี้ไปที่นายหญิงใหญ่เซียว พลางเสียงดังขึ้นมา : “ได้ยินที่ไห่หลงบอกแล้วใช่ไหม พรุ่งนี้ไปซื้อยาหม่องมาให้เขาขวดนึง!”
นายหญิงใหญ่เซียวรีบเอ่ยขึ้น : “หงเย่น...เธอโอนเงินมาให้ฉันในwe chatหน่อยสิ เดี๋ยวฉันสั่งซื้อในแอพเอาก็ได้...”
เฉียนหงเย่นเอ่ยขึ้นอย่างดูถูก : “ฝันไปเถอะยายแก่! หลายปีขนาดนี้ที่คุณรังแกฉัน หลังจากช่วงที่ฉันตั้งครรภ์ช่วงก่อนหน้านี้ คุณก็ยิ่งทำให้ฉันอับอายขายหน้า ทรมานฉัน ตอนนี้ฉันไม่ได้ไล่คุณออกจากบ้าน ไม่ใช่ว่าฉันใจดีนะ แต่เป็นเพราะคุณยังมีประโยชน์อยู่บ้าง หากคุณเชื่อฟังฉันให้ดี ก็จะให้คุณกิน ให้คุณดื่ม ให้คุณมีเสื้อผ้าใส่ ให้คุณใช้ แม้กระทั่งคุณป่วยฉันก็จะรักษาให้ คุณตายฉันก็จัดงานศพให้คุณได้”
“แต่คุณวางใจได้ ฉันใช้เงินกับคุณได้เป็นแสน เป็นล้าน แต่ฉันจะไม่มีทางให้เงินคุณซักแดงเดียว! ฉันจะทำให้หลังจากนี้ไปคุณจะมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้เลยถ้าห่างฉันไปแค่วันเดียว!”
ก่อนที่จะหาเส้นทางของการขายของไลฟ์สดออนไลน์นี้ได้ เฉียนหงเย่นถูกคนของตระกูลเซียวขับไล่มาไม่น้อย
คนนอกสามารถหัวเราะเยาะแม่ เหน็บแนมแม่ได้ แต่มีเพียงแค่คนในตระกูลนี้ที่ไม่มีสิทธิ
เพราะถึงอย่างไร ตอนแรกที่เธอเกิดเรื่องขึ้น แม้จะพูดได้ว่าเป็นการหาเรื่องใส่ตัว แต่ก็เพื่อตระกูลนี้
นึกไปถึงช่วงเวลานี้ของตัวเอง การเผชิญหน้ากับหวังเหวินเฟยและเซียวอี้เชียน ทำให้เธอยิ่งสามารถเข้าใจความรู้สึกของแม่มากขึ้น
ดังนั้น เฉียนหงเย่นช่วงนี้อาศัยการไลฟ์สดขายของ หลังจากที่เธอร่ำรวยขึ้นมา ในตระกูลนี้นอกจากจะมีสีหน้าที่ดีให้กับเซียวเวยเวยแล้ว กับคนอื่นๆไม่ใช่ตบตีก็ด่าว่า เป็นการแก้แค้นที่คนเหล่านี้ทำร้ายตัวเองในตอนนั้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...